کریستیانو رونالدو از پرتغال خداحافظی کرد

Tales Azzoni، Associated Press Tales Azzoni، Associated Press

کریستیانو رونالدو دیگر برای پرتغال بازی نخواهد کرد و روز پنجشنبه به دوران حرفه ای خود پایان داد که در شش جام جهانی و شامل یک عنوان قهرمانی اروپا و رکورد گلزنی بین المللی مردان در تمام دوران حضور داشت.

اعلامیه او پایانی بود بر یک حرفه تحسین برانگیز که بیش از دو دهه پیش قبل از یورو 2004 آغاز شد و با خروج او از تیم ملی پس از درگیری با مربی خورخه ژسوس به پایان رسید.

رونالدو 41 ساله در یک پیام ویدئویی طولانی در شبکه های اجتماعی گفت: به مردم پرتغال، روزی فرا رسیده است که پیراهن شماره 7 تیم ملی کشورمان را پس بدهم. من هرگز احساس نکردم که آن را به تنهایی متعلق به من است، اما به مدت 23 سال این امتیاز و مسئولیت را داشتم که آن را بپوشم، از آن دفاع کنم و آن را با خودم به استادیوم های سراسر جهان ببرم.

"امروز زمان انتقال آن به آینده فرا رسیده است. این تصمیم آسانی نبود زیرا برخی از تصمیمات تنها با ذهن گرفته نمی شوند. آنها نیز با قلب گرفته می شوند. سفری که در آگوست 2003 آغاز شد و زندگی من را برای همیشه تغییر داد به پایان رسید."

رونالدو به بازی خود در سطح باشگاهی ادامه خواهد داد که انتظار می رود در پایان این فصل با النصر عربستان به پایان برسد.

او به دنبال هزارمین گل حرفه ای خود است و در 985 گل به ثمر رسیده است. از این تعداد، رکورد 146 گل در 234 بازی با پرتغال به ثمر رسیده است.

در حالی که لیونل مسی، همتای دیرینه اش، ماه گذشته پس از یک بازی خداحافظی مورد انتظار، فوتبال خود را با آرژانتین به پایان رساند، آخرین حضور رونالدو با پرتغال در 24 سپتامبر در برد خانگی 1-0 مقابل ولز در لیگ ملت ها به پایان رسید.

ژسوس او را برای بازی بعدی روی نیمکت نگه داشت و گفت که قصد ندارد او را در بازی بعدی شروع کند، بنابراین رونالدو تصمیم گرفت اردوی تیم را ترک کند. ژسوس بعدا گفت که رونالدو از بازگشت استقبال خواهد کرد و تصمیم برای بازگشت با او بود.

فدراسیون فوتبال پرتغال با انتشار بیانیه ای از خدمات رونالدو به این کشور "قدردانی عمیق و تحسین بی اندازه" خود را ابراز کرد.

کریستیانو رونالدو شهرت پرتغال را بالا برده و الهام بخش نسل‌های جوانی است که رویای پیروی از او را دارند؛ برای بسیاری از ما، او بهترین بازیکن تمام دوران است! فدراسیون گفت.

در این بیانیه آمده است که قصد دارد ادای احترامی به رونالدو ترتیب دهد که "در آن هواداران و کشور می توانند یک بار دیگر از بازیکنی که به ما کمک زیادی کرده است تشویق کنند و تجلیل کنند."

قبل از اینکه رونالدو برای اولین بار برای پرتغال با جانشینی لوئیس فیگو در بازی دوستانه مقابل قزاقستان در سال 2003 بازی کند، پرتغال هرگز هیچ جام مهمی را کسب نکرده بود.

سپس او و نسل های متوالی هم تیمی های با استعداد، پرتغال را به طور منظم در تورنمنت های بزرگ حضور داشتند.

پرتغال اولین قهرمانی مهم خود را در یورو 2016 و لیگ ملت ها در سال های 2019 و 2025 کسب کرد.

رونالدو گفت: در تمام دوران حرفه ای ام در تیم ملی، همیشه خودم را فراتر از محدودیت هایم رساندم. می‌خواستم برنده شوم. می‌خواستم بهتر باشم. می‌خواستم تاریخ بسازم.

"من همیشه از خودم بیشترین خواسته را داشتم. همیشه بیشتر می خواستم. همیشه معتقد بودم که می توانیم جلوتر برویم. و هر آنچه داشتم برای این پیراهن دادم."

پرتغال تنها سه بار قبل از زمان رونالدو به جام جهانی راه یافت - 1966، 1986 و 2002. تحت نظر او، پرتغال هر بار به جام جهانی راه یافت.

همین امر در مورد یورو نیز صدق می کند، که پرتغال تنها سه بار قبل از رونالدو در آن بازی کرده بود - 1984، 1996 و 2000. پس از ورود او، هر بار در این مسابقات شرکت می کرد. پرتغال در اولین بازی رونالدو در یورو در سال 2004 در خانه نایب قهرمان شد.

در جام جهانی، پرتغال در اولین حضورش در مسابقات در سال 2006، با رونالدو به مقام چهارم رسید. تقریبا هر بار پس از آن در میان نامزدهای عنوان قهرمانی قرار داشت، اگرچه بهترین نتیجه را در حضور یک چهارم نهایی در سال 2022 کسب کرد.

رونالدو گفت: "بعدازظهرها و شب‌های بی‌نظیری وجود داشت. پیروزی‌هایی بود که هرگز فراموش نمی‌کنم. شکست‌هایی وجود داشت که یادآوری آنها هنوز دردناک است." "من اشتباهاتی مرتکب شدم. رنج کشیدم. لحظاتی نیز وجود داشت که نمی توانستم به مردم پرتغال آنچه را که به شدت می خواستند بدهم. اما هرگز تسلیم نشدم، هرگز احساس غرور به نمایندگی از پرتغال را متوقف نکردم."

بهترین قهرمانی پرتغال در جام جهانی در سال 1966 با یوسبیو بزرگ در جایگاه سوم باقی ماند که تنها حضور این تیم در جام جهانی تا سال 1986 بود.

کریستیانو رونالدو پرتغالی پس از اعطای توپ طلای 2013 فیفا در زوریخ جام خود را در دست گرفت. عکس آرند ویگمن/ رویترز

رونالدو اولین بازیکنی بود که در شش جام جهانی گلزنی کرد. او در جام جهانی امسال به 11 گل تمام دوران رسید و از رکورد 9 گل قبلی پرتغال از یوسبیو عبور کرد.

او در 23 سال متوالی از 2004 تا 26 برای پرتغال گلزنی کرده است.

او اولین بازیکنی بود که به 200 بازی بین‌المللی مردان رسید و 234 بازی او بیشترین بازی‌های تمام دوران در فوتبال بین‌المللی مردان را به خود اختصاص داد.

رونالدو همچنین بیشترین بازی در یورو را با 30 بازی و بیشترین گل یورو را با 14 گل دارد. اولین گل ملی او در شروع یورو 2004 به ثمر رسید، زمانی که پرتغال میزبان نایب قهرمان یونان شد.

ویدئوی خداحافظی رونالدو از او در حال خواندن اعلامیه بازنشستگی اش بود که با کلیپ هایی از بازی او برای تیم ملی و فیلم هایی از هواداران پرتغالی پر شده بود.

رونالدو در پایان گفت: من زندگی ام را صرف تلاش کردم تا بهترین بازیکن جهان شوم. "امروز متوجه شدم که بزرگترین پیروزی من کسب افتخار نماینده بهترین کشور جهان بود.

"از شما برای این 23 سال متشکرم. ممنون که به من اعتماد کردی از تو ممنونم که به من اجازه دادی رویایی را زندگی کنم که از زمانی شروع شد که من پسر کوچکی در مادیرا بودم و دنبال فوتبال می دویدم. پیراهن شماره 7 باقی خواهد ماند. افتخار پوشیدن آن برای همیشه از آن من خواهد بود."

دانیلا ماتار، نویسنده ورزشی AP در میلان مشارکت داشت.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.