کریس میسون: از داخل اتاق، چگونه برنهام از اولین دیدار ترامپ جان سالم به در برد

در حالی که بین دوربین ها خمیده بودم و مصمم بودم چشم دونالد ترامپ را جلب کنم و سوالی بپرسم، به صحبت های رئیس جمهور گوش دادم که به دنبال بزرگواری بود.

به یاد داشته باشید، ترامپ می‌تواند و می‌تواند وقتی که بخواهد، گرمی هم انجام می‌دهد، و همین‌طور سرسخت.

اندی برنهام نخست وزیر، شهردار چند ماه پیش، در کنار قدرتمندترین مرد جهان نشست.

به عبارتی، وقتی از قبل گفت که مشتاقانه منتظر جلسه است، باورپذیر به نظر می رسد، اما باید اعصابش هم به هم خورده باشد.

وقتی ما خبرنگاران وارد اتاق شدیم، برنهام کمی عصبی به نظر می رسید، اما در بیشتر موارد، تمجیدها از رئیس جمهور سرازیر شد.

طرح اولیه این بود که روزنامه نگاران در ابتدای جلسه، شاید تنها چند دقیقه پس از اولین ملاقات، دعوت شوند.

در عوض، ما منتظر ماندیم تا گفتگوهای خصوصی انجام شود، که با این نکته مثبت همراه شد که آنها در مورد یکدیگر و آنچه که در مورد آن صحبت کرده بودند بیشتر از آنچه که در غیر این صورت اتفاق می افتاد، برای گفتن داشتند.

برنهام می‌دانست، دنیا هم می‌داند، برخوردهای مستقیم با ترامپ در چرخش آزاد و بدون دوربین چقدر می‌تواند منجر به انفجار شود.

اولین دیدار ترامپ و برنهام چگونه شکل گرفت؟

پس از اینکه به خط چشم رئیس جمهور رسیدم، منتظر آخرین هجای کلمه پایانی برنهام در پایان سخنان آغازین شدم و سکوت کوتاه را با یک سوال پر کردم.

از رئیس جمهور پرسیدم، با توجه به اختلافات سیاسی شما، آیا نخست وزیر مردی بود که بتوانید با او تجارت کنید؟

"من، فکر می کنم او یک شخص تجاری طبیعی است. ما حتی قبل از این جلسه بحث های زیادی داشتیم. بارها با هم تلفنی صحبت کرده ایم. آره، فکر می کنم اینطور است، من فکر می کنم. او متوجه می شود. او می فهمد که باید چه کار کند."

گرما به خودی خود مشخص بود. شاید اعصاب داونینگ استریت کمی آرام شده باشد.

اما سوالات تا کی ادامه خواهند داشت؟ اینجا تئاتر رئیس جمهور است و او تصمیم می گیرد که اجرای عمومی چقدر طول بکشد. گاهی اوقات آنها در شمال از نیم ساعت.

این جلسه ای در قلمروی بی طرف بود، یک اتاق جلسه بدون پنجره و غیر توصیفی در راهروی کثیف در زیرزمین سازمان ملل. اینجا دفتر بیضی شکل کاخ سفید نبود. شاید این موضوع حس مناسبت را کمی کاهش داده است.

با این وجود، رئیس جمهور تا چه زمانی می‌توانست خوشبختی و حس توافق را حفظ کند؟ یک سوال در مورد مهاجرت، به طور بالقوه یک نقطه اصطکاک، بدون حادثه آمد و رفت. تصمیم دولت برنهام که توسط وزیر خارجه اد میلیبند که در اتاق حضور داشت، برای تحریم شهرک‌ها در کرانه باختری اعلام کرد، تصمیمی که خشم اسرائیل را برانگیخت.

اما در مورد آینده جزایر چاگوس، رئیس جمهور نتوانست نظر خود را پنهان کند که تصمیم بریتانیا برای واگذاری حاکمیت آنها به موریس و سپس اجاره مجدد پایگاه نظامی در دیگو گارسیا "وحشتناک" بود.

ترامپ می‌گوید می‌تواند با برنهام تجارت کند، اما از توافق "وحشتناک" چاگوس انتقاد می‌کند

رئیس جمهور افزود: "من فکر می کنم که نخست وزیر به [توافق] نگاه خواهد کرد" و برنهام پاسخ داد "بله".

بعدا نوبت من شد که از طرف همه صدا و سیما با نخست وزیر مصاحبه کوتاهی انجام دهم.

برنهام تاکید کرد که این دیدار "بسیار دلگرم کننده" بود و "ما ارتباط خوبی برقرار کردیم."

اما در مورد معامله چاگوس چطور؟ آیا تغییر می کند، پرسیدم؟ به طور مشخص، او آن را معامله ای توصیف کرد که «به ارث برده بود».

ما باید یک راه حل پیدا کنیم، و بنابراین کار در حال حاضر ادامه خواهد داشت... تا ببینیم این قطعنامه به کجا می‌تواند منجر شود.»

به عبارت دیگر، به نظر می رسد که قرار است تغییر کند.

نقطه عطف در مسیر ترامپ تقریبا اجتناب ناپذیر است - به ندرت هیچ رهبر با این دولت از آنها اجتناب می کند و برنهام ممکن است بخواهد به موقع به برخی از آنها متمایل شود.

و حتی کسانی که او نمی تواند به او متمایل شود، چاگوس احتمالا یکی از آنها.

اما از نظر ظاهری برنهام با رئیس جمهور رابطه دارد و اکنون می تواند پس از این گفتگوی رو در رو آغاز شود.

آنچه در نشست‌های باقی‌مانده نخست‌وزیر در سازمان ملل دنبال شد، دیپلماسی بر اساس کنوانسیون بود، نه سوارکاری وحشیانه با ترامپ که به تازگی از آن خارج شده و جان سالم به در برده بود.

تماشا کنید: لحظات کلیدی از اولین سخنرانی اندی برنهام در سازمان ملل

انگلیس تحریم‌هایی را علیه شهرک‌های کرانه باختری اعلام کرد که واکنش خشمگین اسرائیل را برانگیخت