کریس میسون: برنهام و سوینی بر سر جایی که قدرت در اسکاتلند نهفته است با هم درگیر هستند

مناظره سیاسی بریتانیا در این چند روز اخیر کاملا احساس اسکاتلندی داشته است.

در حالی که حزب ملی اسکاتلند برای کنفرانس سالانه خود در مجتمع رویداد در حومه آبردین گرد هم آمده است، رهبر محافظه کار کیمی بادنوک در پیزلی و ادینبورگ و نخست وزیر در مادرول بوده است.

SNP سرزنده است، فعالان آن برای اولین بار پس از پیروزی در پنجمین انتخابات متوالی پارلمان اسکاتلند در ماه مه گرد هم می آیند، البته با کرسی های کمتری نسبت به کسب کرسی های آنها در سال 2021.

سال آینده، لحظه ای خواهد بود که حزب به مدت 20 سال در هولیرود قدرت واگذار کرده است.

این کاملا در تضاد با جایی است که SNP درست دو سال پیش خود را پیدا کرد، که در نتیجه انتخابات عمومی در سال 2024 که در آن حزب کارگر 36 کرسی از SNP به دست آورد، پودر شد.

همانطور که یک سال پیش نوشتم، منتقدان SNP به عنوان مثال، در مورد NHS و تعداد مرگ و میر در میان معتادان به مواد مخدر به چیزی اشاره می کنند که به عنوان یک رکورد داخلی ناگوار می گویند.

شمارنده SNP اسکاتلند به ازای هر نفر افسر پلیس بیشتری نسبت به انگلیس و ولز دارد و بالاترین هزینه را برای هر دانش آموز در بریتانیا دارد.

بدون توجه به استدلال ها، نتیجه در ماه مه روشن بود - جان سوینی، رهبر SNP و وزیر اول، مأموریت خود را دارد. جای تعجب نیست که با توجه به وضعیت مهمانی که او این کار را آغاز کرد، بروشور کنفرانس دارای یک عکس صفحه اول از سوینی خندان است که یک لیوان ویسکی در آن قرار دارد.

و به یاد داشته باشید که این فقط یک ضربه انتخاباتی نبود که SNP با آن دست و پنجه نرم می کرد، بلکه جزئیاتی بود که به زندان افتادن پیتر مورل، مدیر اجرایی سابق حزب - و شوهر جدا شده وزیر اول سابق، نیکولا استورجن - به دلیل اختلاس بیش از 400.000 پوند از حزب منجر شد.

سوئینی اکنون به دنبال یک دوره پارلمانی است که همه چیز پشت سر آنهاست و نخست وزیر جدیدی که در خیابان داونینگ باید به آن رسیدگی کند.

برنهام و سوئینی تشخیصی مشترک دارند که وست مینستر در ارائه آن شکست خورده است و قدرت سیاسی بهتر از همیشه به مردم نزدیکتر اداره می شود.

اما مهمتر از همه، نخست‌وزیر «درام» پرسش‌های مداوم پیرامون استقلال اسکاتلند را به‌عنوان حواس پرتی می‌بیند.

برای سوینی، استقلال هدف سیاسی مادام العمر او بوده و هست.

ما این هفته نگاهی اجمالی به نحوه عملکرد این پویایی بین این دو مرد داشته ایم.

منتقدان برنهام، از جمله SNP، غریزه انحصاری این شهردار سابق مانکونیایی را دارای طعم مشخص انگلیسی می دانند. نخست وزیر در سفر خود به نیو کالج لانارکشایر به دنبال مقابله با آن بود.

او گفت: "من رشد خوبی در هر کدپستی در اینجا و در بقیه بریتانیا می‌خواهم، و می‌خواهم با اولین وزیر برای ارائه آن همکاری کنم. ما در مورد همه چیز به توافق نخواهیم رسید، اما می‌توانیم در مورد چیزی به توافق برسیم."

من می‌خواهم مدل جدیدی را با هم از توانمندسازی اقتصادی منطقه‌ای در سراسر اسکاتلند طراحی کنیم، مدلی که کنترل را در دست مردم محلی قرار دهد.»

برنهام پیشنهاد داده است که اختیارات خود را در زمینه حمایت از اشتغال محلی که در حال حاضر در اختیار وزارت کار و بازنشستگی است، واگذار کند.

هم او و هم وزیر امور خارجه اسکاتلند، داگلاس الکساندر، گفتند که اسکاتلند "یکی از متمرکزترین کشورهای اروپا" است، ادعایی که به طور قاطع توسط سوینی رد شد.

جان سوینی وزیر اول اسکاتلند و رهبر حزب SNP با جنی گیلروت معاون وزیر اول.

وزیر اول اسکاتلند گفته است که "فرصت بسیار بیشتری برای بعد منطقه ای برای پیشبرد مهارت ها، فرصت های اقتصادی و برنامه ریزی" می خواهد و تیم او اذعان می کند که این دیدگاه شامل همپوشانی با مقامات ترکیبی منطقه ای است که در بخش هایی از انگلیس دیده می شود، البته بدون شهرداران.

مشاهده اینکه چگونه اوضاع فراتر از سخنرانی نخست وزیر پیش می رود، با توجه به رقابت و تندی که بین حزب کارگر و SNP وجود دارد، جالب خواهد بود.

اینجا در آبردین، فعالان از بازتاب‌های نخست‌وزیر درباره برگزیت استفاده کرده‌اند و استدلال می‌کنند که اگر او بتواند نتیجه همه‌پرسی سال 2016 درباره اتحادیه اروپا را بازبینی کند، اسکاتلندی‌ها باید بتوانند نتایج سال 2014 درباره استقلال را دوباره بررسی کنند.

در ماه گذشته نیز موارد زیادی مبادله ای در عوام بین کریس لاو، نماینده SNP و اندی برنهام وجود داشت، زمانی که برنهام پیشنهاد کرد که اگر افکار عمومی خواستار برگزاری همه پرسی استقلال اسکاتلند باشد، می توان یک همه پرسی دیگر برای استقلال اسکاتلند برگزار کرد.

مردم SNP فکر می کنند - شاید امید - این نشان دهنده دیدگاه معتبر نخست وزیر است.

او و داونینگ استریت تلاش کرده‌اند این ایده را از بین ببرند و او گفت که می‌خواهد از بحث درباره استقلال اسکاتلند "حرکت کند".

به طور خصوصی، شخصیت‌های ارشد SNP می‌پذیرند که اختیار تحریم یک همه‌پرسی دیگر در اختیار وست‌مینستر است و دولت بریتانیا می‌گوید نه. بنابراین، تمرکز آنها به دنبال این است که به طور پیوسته برای استقلال در نحوه انتخاب حکومت خود ایجاد کنند.

در درون حزب، گروه جدیدی به نام، حدس زدید، «استقلال» راه اندازی شده است.

تونی جولیانو، مشاور سابق سیاست‌گذاری SNP در سخنرانی در مراسم راه‌اندازی آن، استدلال کرد که "کشورها با انتظار برای مجوز مستقل نمی‌شوند. آنها زمانی این کار را انجام می‌دهند که حمایت غیرقابل توقف شود و زمانی که اجماع ملی برای تغییر ایجاد شود."

علاوه بر این، او استدلال کرد که اکنون باید به سؤالات اساسی در مورد اینکه یک اسکاتلند مستقل چگونه به نظر می رسد و چه احساسی دارد پاسخ داده شود - مانند واحد پولی که مورد استفاده قرار می گیرد و نحوه کارکرد حقوق بازنشستگی دولتی.

در حال حاضر، این کشمکش کوتاه‌مدت‌تر است، زیرا SNP به این فکر می‌کند که چه زمانی ممکن است نخست‌وزیر یک انتخابات عمومی برگزار کند.

این حزب که از پیروزی اخیر خود در هولیرود خوشحال شده است، آسیب پذیری حزب کارگر را در انبوه کرسی هایی که دو سال پیش از آنها گرفته بود، احساس می کند.

دموکرات های لیبرال در حالی که دیوی وعده تغییر را می دهد، پشت سر می گذارند

چرا نخست وزیر می خواهد دوباره درباره برگزیت صحبت کند؟

محافظه‌کاران در پشت بادنوک متحد شدند - اما حزب هنوز باید رای‌دهندگان را به خود جلب کند