کریس میسون: بودجه قریب الوقوع است زیرا چیزهای دشواری برای برنهام انباشته می شود

مسائل متعددی برای نخست وزیر در چشم انداز است

به نظر می رسد هفته ای است که لاستیک به جاده دولت جدید نخست وزیر می رسد.

اکنون 100 روز از زمانی که اندی برنهام از کاخ باکینگهام وارد خیابان داونینگ شد و شروع به جمع آوری کابینه خود کرد می گذرد.

سه ماه بعد، نمایندگان حزب کارگر ضعیف‌تر شده‌اند، رتبه‌بندی نظرسنجی‌های حزب افزایش یافته است و لحن و سبک دولت بسیار متفاوت از زمانی است که سر کیر استارمر در راس کار بود.

با این حال، در آینده، یک سری کامل از تصمیمات و معاوضه های سخت وجود دارد - اقتصادی و سیاسی - که برخی از آنها اجتناب ناپذیر هستند و برخی از آنها برنهام تصمیم گرفته است به آنها متمایل شود.

شما را می بخشید که فقط زمانی که بودجه این هفته وجود دارد.

سه دلیل برای این احساس در سال جاری وجود دارد که نسبتا کم کلید است: این اتفاق یک ماه زودتر از یک سال پیش رخ می دهد و فضای موجود برای جلسات توجیهی، درز اطلاعات و حدس و گمان را فشرده می کند. از نظر کلیات به طور قابل توجهی کوچکتر است - به عبارت دیگر مقیاس مالیات افزایش می یابد - بنابراین صحبت های پر سر و صدا را از قبل در مورد اینکه چه کسی ممکن است هول شود محدود می کند. و جان هیلی صدراعظم جدید و تیمش به دنبال این بوده اند که از قبل خیلی چیزها را نگفتند.

اما وای از این که به هر کسی که در جمع آوری این بودجه دخیل است بگوییم که این یک چیز ثابت است و در اینجا چیزی برای دیدن نیست.

هر بودجه یک معامله بزرگ است، بحثی که توسط برخی از من پیش می‌رود. لازم نیست همه آنها مانند موارد اخیر از فضا قابل مشاهده باشند - فکر کنید کواسی کوارتنگ در یک جهت و پس از آن جرمی هانت در چهار سال پیش، یا ریچل ریوز در دو سال گذشته.

هزینه حمایت از زندگی برای برخی، کمک به کارآفرینان، نفوذ مالی بیشتر برای شهرداران در انگلیس و اقتصادی که اکنون در حال بهبود است، موضوعاتی خواهد بود که برای هیلی در روز چهارشنبه خواهد بود.

شما قاضی مقیاس این بودجه – ارزش آن، یا کمبود آن برای شما – خواهید بود.

در سال‌های اخیر، بسیاری از سیاستمداران، اما نه همه، مانند شما به موضوع برگزیت نزدیک شده‌اند یا ممکن است من به یک حصار برقی نزدیک شویم. از نزدیک شدن بیش از حد خودداری کنید و در صورت نیاز، از روی آن بالا بروید.

برنهام چنین ملاحظاتی ندارد: او در چند هفته گذشته بارها گفته است، بیایید در مورد برگزیت صحبت کنیم. او معتقد است که توافق فعلی بین بریتانیا و اتحادیه اروپا به اندازه کافی خوب نیست.

در آخر هفته، او فراتر رفت و پیشنهاد کرد که می‌خواهد یک «بحث صادقانه» درباره آزادی حرکت داشته باشد. کشورهای موجود در بازار واحد اتحادیه اروپا باید به آزادی رفت و آمد بپیوندند، که به مردم اجازه می دهد در همه کشورهایی که بخشی از آن هستند زندگی و کار کنند. با توجه به اینکه مهاجرت برای بسیاری در همه پرسی اتحادیه اروپا در سال 2016 چقدر بزرگ بود، حتی باز کردن مجدد مسئله آزادی رفت و آمد به نظر یک معامله بزرگ است.

صبح روز دوشنبه، به نظر می‌رسد که نخست‌وزیر جزییات بیشتری را اضافه کرد و گفت که آزادی رفت و آمد تنها در بریتانیا که در یک همه‌پرسی تحریم شده است، بازخواهد گشت.

با این حال، بعدا، تیم او این را تکرار نمی‌کند، در عوض تأکید می‌کند که برنهام می‌خواهد گفتگوی گسترده‌ای را آغاز کند - بدون اینکه در این مرحله متعهد به نتیجه احتمالی باشد.

برخی از نمایندگان مجلس او احساس کردند که این یک درهم تنیدگی است که او می توانست بدون آن انجام دهد. دیگران شایستگی را در تمایل برنهام برای بیان افکار و جهت گیری های احتمالی خود به صورت عمومی می دانند و بدین ترتیب از موقعیت او برای تسلط بر بحث های سیاسی استفاده می کنند.

در حالی که مرکز ثقل حزب کارگر به سمت این غریزه جمعی متمایل می شود که رابطه نزدیک تر با اتحادیه اروپا بر وضعیت موجود ارجحیت دارد، تفاوت هایی در مورد تأکید و در واقع اختلاف نظرهای آشکار در مورد اینکه چقدر نزدیک تر و چه زمانی عاقلانه تر است وجود دارد.

بودجه هیلی نیاز به حفظ اقتصاد قوی تر از طریق جمع آوری ابرها دارد

رزبانک: زندگی در میدان نفتی در مرکز یک طوفان سیاسی

به نظر می رسد شماره 10 از پیشنهاد رفراندوم آزادی حرکت نخست وزیر عقب نشینی می کند

برخی از نمایندگان حزب کارگر که نماینده کرسی‌های شمال انگلیس و میدلندز هستند، که از برگزیت حمایت کردند، به طور خصوصی از هر چیزی که به عنوان استقبال بیش از حد مشتاقانه بروکسل در نظر گرفته می‌شود، عصبی هستند. به نظر می رسد که شبانه محمود، وزیر کشور، علنا به این شک و تردید اشاره کرد و گفت که درخواست برای گفتگوی صادقانه "مشابه سیاست حل و فصل نیست".

او افزود: "نخست وزیر همچنین مشاهده کرده است که در زمانی که ما در اتحادیه اروپا بودیم، مسائل بسیار مهمی در مورد آزادی رفت و آمد وجود داشت. مناظره صادقانه به معنای صادق بودن در مورد همه جنبه های آن بحث و نه چیدن گیلاس است."

ماه آینده، نشست سران بریتانیا و اتحادیه اروپا در بروکسل برگزار خواهد شد که قرار بود در تابستان برگزار شود اما با استعفای سر کایر استارمر به تعویق افتاد.

ما می‌توانیم انتظار داشته باشیم که هر دو طرف تغییراتی را در مورد توافق فعلی انجام دهند و دولت نیز به‌موقع، گزینه‌هایی را برای اینکه روابط بلندمدت ممکن است به نظر برسد، ارائه کند.

در جزئیات، تقسیم بندی هایی از کابینه و پایین وجود دارد. نکته کلیدی این خواهد بود که حزب چه چیزی را در مانیفست انتخابات عمومی بعدی خود قرار دهد یا نه.

هفته گذشته، میاتا فهنبوله، وزیر انرژی، حفاری در میدان جکدو در دریای شمال، در حدود 150 مایلی شرق آبردین را تایید کرد.

این اساسا یک میدان گازی است و فهن‌بله توجیه خود را در ارائه امنیت انرژی بیشتر به بریتانیا، در زمان جنگ در اوکراین و خاورمیانه، توجیه کرد.

به گفته او، گاز می‌تواند به‌سرعت به خانه‌ها و مشاغل بریتانیایی دسترسی داشته باشد و درآمد مالیاتی آن در یک «صندوق ثروت انرژی» قرار گیرد و هدف آن سرمایه‌گذاری در پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر و کم کربن باشد.

اما میدان Rosebank، در 80 مایلی شمال غرب جزایر شتلند، با تمرکز بر نفت چه می‌شود؟

چهره‌های کارگری در داخل و خارج از دولت اذعان می‌کنند که این فروش به تعداد زیادی در حزب خود و فراتر از آن بسیار بسیار سخت‌تر است. برخی که می‌خواهند اجرای پروژه را ببینند، می‌ترسند که وزیر انرژی به احتمال زیاد متقاعد نشود که باید این کار را انجام دهد.

در چنین شرایطی است که باید شاهد باشیم که متحدان صدراعظم به طور واضح اعلام می کنند که او طرفدار آن است.

زبان عمومی او در روزی که جکدو تصویب شد، زمانی که درباره صندوق ثروت انرژی صحبت می‌کرد، کاملا گویا بود: «این بدان معناست که درآمدهای مالیاتی اضافی که از نفت و گاز دریای شمال به دست می‌آید، می‌تواند به سمت توسعه پروژه‌های انرژی پاک برای آینده بیشتر شود.»

به اشاره او به نفت توجه کنید. فهن‌بله گفت که رزبانک «پیشنهاد متفاوتی» برای جکدو بود.

آیا کسانی که به طور خاص نگران انتشار گازهای گلخانه‌ای از یک میدان نفتی جدید هستند، می‌توانند با استدلالی که مبتنی بر این است که بخش ژئوپلیتیکی عمل‌گرایانه و زیست‌محیطی انتقال به سوخت‌های پاک‌تر است، برنده شوند؟

برخی از نمایندگان حزب کارگر امیدوارند که چنین شود، اما آنها می‌دانند که این یک دستور بلند برای متقاعد کردن برخی، از جمله برخی در دولت است - که در صورت تصویب، می‌تواند سوال استعفای وزیران را مطرح کند. ببینیم

انتظار می‌رفت مدت‌ها قبل، آلن میلبرن، وزیر سابق کار کابینه، بررسی جوانان و کار را انجام دهد – و همراه با آن مجموعه‌ای از پیشنهادها برای کاهش تعداد جوانانی که در کار، تحصیل یا آموزش نیستند و به مرور زمان، تلاش برای کاهش قبض مزایا.

بسیاری از نمایندگان حزب کارگر اذعان می‌کنند که اینها گزنه‌هایی هستند که نیاز به چنگ زدن دارند، اما چه تعداد ممکن است وقتی لبه‌های تیزتر پیشنهادی ارائه می‌شود، از بین بروند؟

در همین حال، ما منتظریم که دولت در نهایت به این نتیجه برسد که مهاجران چه مدت باید برای درخواست اقامت دائم در بریتانیا منتظر بمانند.

و سپس، فراتر از آنچه در بودجه تعیین شده است، چگونه وزرا پولی را برای صرف 3 درصد از درآمد ملی در دفاع تا پایان دهه پیدا خواهند کرد - و با چه مبادلاتی باید این اتفاق بیفتد.

در 100 روز دوم دولت برنهام و پس از آن، موارد زیادی برای مشاهده وجود خواهد داشت.

چهار راه که کارگر می تواند بدون افزایش مالیات بر درآمد، پول در بودجه جمع کند

کریس میسون: جکدو تایید شده است، اما مبادلات انرژی روی حیله گر باقی مانده است