کریس میسون: محافظه‌کاران در پشت بادنوک متحد شدند - اما حزب هنوز باید رای‌دهندگان را به خود جلب کند

اکنون حزب محافظه کار کیمی بادنوک است.

به طور ضمنی و صریح، این پیام کنفرانس سالانه محافظه‌کاران بود که در بیرمنگام به پایان رسید.

این حزبی است که به شدت پیرامون او متحد شده است، بدون زمزمه مخالفت در مورد رهبری او، که کاملا در تضاد با یک سال پیش است.

نقطه محوری در زمان او به عنوان رهبر محافظه‌کاران تا کنون، در سخنرانی او در همین گردهمایی ۱۲ ماه پیش بود، زمانی که در میان صحبت‌های مداوم در مورد چشم‌اندازی که رابرت جنریک به‌دنبال سرنگونی او بود، او با نطقی که اعتماد به نفس داشت، طرفداران حزب را جلب کرد.

نه فقط همین. فیلمنامه سخنرانی او به ما خبرنگاران داده شد و به ما اجازه داد خط به خط آن را دنبال کنیم تا به ما کمک کند آنچه را که او گفته است سریع و دقیق گزارش کنیم. اما یک صفحه تا آخرش کم بود. در آن صفحه، جمعیت محافظه کار از طرحی برای لغو حق تمبر در انگلستان و ایرلند شمالی خشنود بودند.

به سرعت به جلو بروید و یک مته آشنا وجود داشت. در سرتاسر کنفرانس و پیش از آن در مورد سیاست جدیدی که در مورد مالیات بر ارث در نظر گرفته شده بود، گفتگوهای زیادی وجود داشت، و مطمئنا، صفحه دیگری در پایان سخنرانی او با برنامه او در این مورد وجود نداشت.

این طرح سیاست و روانشناسی جذاب مالیات بر ارث را بازگشایی می کند - که کمتر از یک نفر از هر 20 نفر، خارجی پرداخت می کند، اما به عنوان غیرمحبوب ترین مالیات کشور، خارجی توصیف شده است.

چرا اینطور؟ طرفداران قطع یا کنار گذاشتن آن می گویند به این دلیل است که بسیاری آرزو دارند روزی آنقدر ثروتمند شوند که مجبور شوند آن را بپردازند، به علاوه این دومین مالیات بر درآمد مالیات شده است.

اما مخالفان محافظه‌کار، حتی قبل از این سخنرانی، مشتاقانه منتظر استدلالی بودند که پس از آن پیش‌بینی می‌کردند.

به عنوان مثال، Reform UK ادعا می کند که این یک "کاهش مالیات برای مولتی میلیونرها" است و برنامه آنها برای کاهش مالیات بر درآمد برای میلیون ها نفر از طریق افزایش آستانه ای که اکثر مردم شروع به پرداخت آن می کنند، به نفع مردم بسیار بیشتری خواهد بود.

مؤسسه مطالعات مالی گفت که "بزرگترین ذینفعان" "یک گروه بسیار خوب، خارجی هستند که عمدتا در لندن و جنوب شرقی انگلیس زندگی می کنند".

همچنین گفته است که «افراد ثروتمند را تشویق می‌کند تا در سال‌های آخر زندگی خود خانه‌های گران‌تری بخرند (یا در آن بمانند».

به گفته IFS، نسبت املاک مشمول مالیات بر ارث به سرعت در حال افزایش است، اما پیش‌بینی‌ها نامشخص است، زیرا از جمله به موارد دیگر بستگی دارد که برای قیمت مسکن چه اتفاقی می‌افتد.

محافظه کاران تخمین می زنند که تغییر سیاست وراثت آنها حدود 6 میلیارد پوند در سال هزینه دارد.

آنها ادعا می کنند که کاهش هایی را به ارزش 71 میلیارد پوند شناسایی کرده اند که می تواند در هزینه های دولت اعمال شود، از جمله 36 میلیارد پوند در سال از مزایا و رفاه.

پیش بینی می شود بیشترین پس انداز از طریق اصلاح مزایای بیماری و ناتوانی حاصل شود، جایی که حزب معتقد است می تواند سالانه 13.7 میلیارد پوند صرفه جویی کند، با 9.5 میلیارد پوند در سال از پایان دسترسی به مزایا برای اتباع غیر اتحادیه اروپا، 4.5 میلیارد پوند از تغییرات در مزایای مسکن و 3.1 میلیارد پوند از بازگرداندن محدودیت اعتبار جهانی برای دو فرزند.

اما تورستن بل، وزیر کار و بازنشستگی گفت: «تاریخ کاملا واضح است که وعده دادن به این مقیاس کاهش مالیات به یک طرف ختم می‌شود، بیرونی: هدر دادن منابع مالی عمومی».

Badenoch متعهد شد تغییرات مالیات بر ارث را به عنوان حزب محافظه‌کار به‌عنوان حزب «بی‌معنی» معرفی کند.

در طرح مالیات بر ارث محافظه کاران چیست و چه کسانی سود می برند؟

بادنوک می‌گوید من ترجیح می‌دهم یک انتخابات دیگر داشته باشم تا اینکه با Reform UK معامله کنم

جدای از اعلامیه های سیاست، آنچه در این سخنرانی برای من برجسته بود، نکته وسیع تری بود. سر لینتون کرازبی، استراتژیست کهنه کار محافظه‌کار انتخاباتی، یک بار با اشاره به سیاست‌های نامطلوب که می‌تواند باعث سردرد محافظه‌کاران در طول مبارزات انتخاباتی شود، پیشنهاد کرد که حزب باید به قول خودش «قطعه‌ها را از روی قایق بتراشد».

این سخنرانی شبیه بادنوک بود که با اشاره به بدنه تمیز کشتی محافظه‌کاران، آنچه را که به نظر می‌رسد در هنگام برداشتن آن ستون‌ها، از جمله جدایی‌های برجسته جنریک و سوئلا براورمن، لذت می‌برد.

شادی و خشم قابل توجهی در تأملات او در مورد اصلاحات بریتانیا وجود داشت. او به دنبال این بود که آنها را به عنوان افراد سخیف نشان دهد و مشخصا تصمیم گرفت به بحث ماه های اخیر در مورد انگلیسی بودن متمایل شود.

براورمن استدلال کرده است که با توجه به میراث آسیایی او، "من انگلیسی نیستم".

او ماه گذشته در شبکه‌های اجتماعی خارجی نوشت: "من به بریتانیایی بودنم افتخار می‌کنم. خانواده و اجداد من پیوندی با بریتانیا دارند که قرن‌ها طول می‌کشد. اما ما به هیچ وجه انگلیسی نیستیم."

بادنوک خشم شخصی خود را از این موضوع ابراز کرد و گفت که به عنوان مادر بچه های نژاد مخلوط "نمی خواهم به پسرم توضیح بدهم، وقتی ما فوتبال تیم درخشان انگلیس را تماشا می کنیم، که برخی افراد فکر نمی کنند بازیکنان سیاه پوست ما انگلیسی هستند."

پیام تکراری، امروز و در چند روز گذشته، این است که بادنوک نمی تواند اصلاحات را تحمل کند و قبل یا بعد از انتخابات عمومی بعدی با آنها کار نخواهد کرد.

اما آنچه او گفت به جای تمرکز قابل توجه بر روی سیاست هایی که اغلب نایجل فاراژ درباره آنها صحبت می کند، حمله به شخصیت اصلاحات و قضاوت چهره های برجسته آنها بود.

بادنوک در مورد مهاجرت صحبت کرد، اما نه طولانی. او تا حد زیادی این موضوع - و سیاست محافظه‌کاران برای خروج از کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، همانطور که رفرم ​​نیز از آن حمایت می‌کند - را به کریس فیلپ، وزیر کشور سایه‌اش، که قبل از او صحبت کرد، واگذار کرد.

در عوض، بادنوک این سخنرانی را در کشمکش تصویر بزرگ قرار داد تا بین حزب کارگر و محافظه‌کار قابل اعتماد باشد – و به ویژه اینکه چه کسی در موقعیت بهتری برای ارائه یک اقتصاد رو به رشد قرار دارد.

بادنوچ و اندی برنهام از نظر لحن، زبان و اشتیاق عمومی برای بحث، کاملا در تضاد با اسلاف بلافصل خود ریشی سوناک و سر کیر استارمر هستند.

بادنوچ و برنهام هر دو به نظر می‌رسند که از خود روی صحنه لذت می‌برند، و هر دو تامین‌کنندگان مشتاق هسته‌ی جهان‌بینی بسیار متفاوتشان هستند.

بادنوخ این را با آنچه که "نبرد برای روح این ملت" نامید، در اولین دقیقه سخنرانی خود تصدیق کرد. این یک تریلر برای بحث در پاییز امسال و بعد از آن است.

تماشا کنید: آزمون بزرگ پیش روی کیمی بادنوچ پس از سخنرانی کنفرانسش

محافظه‌کاران احساس می‌کنند که تراوش می‌کنند و متحد هستند. اما در حالی که هر دوی این موارد بهتر از جایگزین برای هر رهبر حزبی است، اما با محبوبیت یکسان نیستند.

و همانطور که کیمی بادنوچ اذعان کرد، آنها هنوز در این حد نیستند، با یک گچ طولانی، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که آنها نسبت به زمانی که در انتخابات عمومی گذشته نابود شدند، منفورتر هستند.

اعداد، برای آنها، وحشتناک است. فقط به همان اندازه بد نیست، به طور نسبی.

اما آنها امیدوارند که اوضاع برای آنها خوب باشد: اصلاحات چند ماهه کبودی داشته است، و حزب کارگر، به اعتقاد آنها، به چپ متمایل شده و سعی دارد حامیان سبز و لیبرال دموکرات را به سمت خود بکشاند.

آیا محافظه‌کاران می‌توانند حامیان اخیر لیبرال‌دموکراسی در جنوب انگلستان را با صحبت در مورد کمک به هزینه‌های مراقبت از کودکان، صرف نظر از درآمد شما، نه افزایش مالیات شورایی خانه‌های بسیار گران‌قیمت و این طرح مالیات بر ارث، فریب دهند؟

محافظه‌کاران امیدوارند که اکنون شکاف‌هایی در بازار سیاسی وجود دارد که می‌توانند از آن بهره‌برداری کنند.

آن‌ها هوس کرده‌اند که اصلاحات را در نظرسنجی‌ها به دست آورند و پیشی بگیرند، به این امید که پس از آن نقطه عطفی وجود داشته باشد که به آنها اجازه می‌دهد به طور معتبر ادعا کنند که بادوام‌ترین جایگزین برای دولت آینده کارگری یا کارگری هستند. ببینیم