کریس میسون: وزیر کشور باید در مورد تغییرات قوانین مربوط به مهاجران قانونی مورد بررسی قرار گیرد

در قلب بحث در مورد مهاجرت قانونی، مفاهیم مورد مناقشه انصاف وجود دارد.

شبانه محمود، وزیر کشور، از آمدن والدینش از روستایی کشمیر به بریتانیا صحبت کرده است. اکنون، این دختر مهاجر مسئول تغییر شکل همان سیستمی است که آنها را دهه‌ها پیش به اینجا آورده است - و این کار را به گونه‌ای انجام می‌دهد که هم حزب او و هم کشور آن را منصفانه می‌دانند.

محمود در سخنرانی خود در کنفرانس حزب کارگر در ماه سپتامبر بیان کرد: "منصفانه برای کسانی که به دنبال یک زندگی جدید و بهتر در اینجا هستند، مانند پدر و مادرم. و منصفانه برای کسانی که قبلا اینجا بودند، از جمله کارگران بریتانیا، و به ویژه جوانان."

این بحث در زمان مهاجرت قانونی عظیم در سال های اخیر و در دوره ای که Reform UK به ویژه در گفتگوهای سیاسی ملی برجسته بوده است، مطرح شده است.

هر دوی این موارد عواملی در حزب کارگر هستند که می‌خواهند نگرانی‌های مردم در مورد میزان ورود را جدی بگیرند.

اما مخالفان سیاسی او آنچه را که آنها ضعف می‌دانند و عقب‌نشینی می‌بینند احساس می‌کنند، همانطور که ایین واتسون، خبرنگار بی‌بی‌سی در آخر هفته گزارش داد، بخش‌هایی از طرح اصلی او اکنون در حال بازنگری است.

ارزش بررسی این سیاست را در طول سال گذشته یا بیشتر دارد، زیرا نحوه رسیدن ما به اطلاعیه امروز آموزنده است.

محمود برای ایجاد تغییراتی در قوانین اسکان برای مهاجران قانونی

فهن‌بله می‌گوید پس از اظهارنظرهایی که برای روزنامه‌نگاران ارائه می‌دهد، از وزیر کشور در مورد مهاجرت حمایت می‌کند

در نوامبر سال گذشته، محمود طرحی به نام «مسیری عادلانه‌تر به سوی اسکان» ارائه کرد.

ایده این بود که نظرات در مورد غرایز او در یک مشاوره جستجو شود. و پسر، نظرات زیادی از آنها ارائه شد.

حدود 200000 نفر در این مشاوره مشارکت داشتند که به گفته من، 140000 پاسخ از طرف خود دارندگان ویزا بود.

یکی از منابع وایت هال به من گفت: "این یک تمرین عظیم و واقعی بود" و ادعا کرد: "ما برای درست کردن این کار وقت گذاشته ایم."

یا حقیقت واقعی این است که آنها تحت فشار سیاسی از جانب خود - و تغییر نخست وزیر - دست به خم شده اند؟

محمود سال گذشته گفت که احساس می کند مجبور به اقدام است زیرا "بین سال های 2021 تا 2024، ما شاهد مهاجرت خالص 2.6 میلیون نفر دیگر بوده ایم. حدود یک نفر از هر 30 نفر در این کشور امروز در این چهار سال وارد شده است." این همان چیزی است که منتقدان به دلیل تغییراتی که در زمان نخست وزیر سابق بوریس جانسون به وجود آمد، آن را "The Boriswave" نامیده اند.

و محمود استدلال کرد، مهم است که با فوریت عمل شود، زیرا به زودی تعداد قابل توجهی از کسانی که به تازگی وارد شده اند واجد شرایط بودن برای اقامت نامحدود یا ILR خواهند بود.

مهاجرانی که دستمزدهای کمتری دارند و افراد تحت تکفل و فرزندان غیر شاغل را می آورند، احتمالا هزینه های مالی قابل توجهی را به بریتانیا تحمیل می کنند.

او گفت: «بنابراین درست است که کنترل‌های دقیق‌تری را برای این گروه قبل از واجد شرایط بودن برای وضعیت تسویه حساب اعمال کنیم.» و افزود: «طبق قوانین فعلی ما، آنها معمولا پنج سال پس از ورود واجد شرایط پرداخت مزایا و مسکن شورایاری خواهند بود.

"از آنجایی که اکثر این گروه از سال 2022 به بعد شروع به ورود کردند، در حال حاضر قرار است در سال 2027 آغاز شود. ما در اینجا در مورد یک دوره مقدماتی جداگانه، 15 ساله، برای این گروه مشورت می کنیم."

اما بسیاری از افراد در حزب کارگر و فراتر از آن ناراحت کننده بودند - و بله، آنها در انتقاد از انصاف یا فقدان محسوس آن استناد کردند.

همانطور که آنجلا راینر، وزیر مسکن کنونی، در ماه مارس، قبل از بازگشت به دولت، بیان کرد، این ایده‌ها «غیرانگلیسی» بودند، زیرا شامل «حرکت تیرک‌ها» می‌شد - مهاجرانی که با حسن نیت تحت مجموعه‌ای از قوانین وارد شده‌اند، آینده‌شان در بریتانیا توسط قوانین جدید تعیین می‌شود.

درست چند هفته قبل از مداخله راینر، محمود برنامه های او را دو چندان کرده بود. او خطاب به اندیشکده IPPR چپ مرکز، گفت: «فقط در چهار سال، این کشور سطوح مهاجرتی را تجربه کرد که قبلا در چهار دهه دیده بود.

این فقط مقیاس نبود، بلکه ماهیت آن تغییر بود که بی‌ثبات‌کننده بود.»

موارد بیشتری وجود داشت و با یک عدد بزرگ پیوست شده بود.

«ما هرگز در تاریخ این کشور، در مدت زمان کوتاهی این همه مهاجرت با مهارت کم نداشته ایم.

ما بر اساس یافته های کمیته مشاوره مهاجرت تخمین می زنیم که هزینه مادام العمر مالیات دهندگان 10 میلیارد پوند خواهد بود. این رقم توسط کارگران این کشور پرداخت خواهد شد.

وی افزود: "این توهین به ایده عدالت در سیستم مهاجرت ما است."

اتفاقا، رقم 10 میلیارد پوندی توسط برخی مورد مناقشه قرار می گیرد - یا حداقل در یک زمینه گسترده تر قرار می گیرد.

IPPR فوق‌الذکر استدلال می‌کند که برنامه‌های اولیه «در واقع هرگز باعث صرفه‌جویی 10 میلیارد پوندی درازمدت نمی‌شوند، زیرا هدف آن‌ها به تأخیر انداختن واجد شرایط بودن کارکنان مراقبت برای ILR بود نه جلوگیری از تسویه کامل آنها.

به تعویق انداختن ILR باعث صرفه‌جویی در هزینه‌های رفاهی می‌شود، در حالی که رقم 10 میلیارد پوندی شامل هزینه‌های طولانی‌مدت بسیار گسترده‌تر پس از بازنشستگی کارکنان مراقبتی، درخواست مستمری دولتی و استفاده بیشتر از مراقبت‌های بهداشتی و اجتماعی است.»

با این وجود، پیام محمود در ماه مارس باعث شد تا محافظه کاران ارشد به طور خصوصی با او موافق باشند - و از تمایل او برای تسلیم نشدن در رویکردش به این موضوع متاثر شد.

اما حدود 100 نفر از همکاران کارگر او راضی نبودند - و نظرات خود را به طور عمومی اعلام کردند.

زمانی که در ماه مه خود را در پارکینگ خودروهای غبارآلود یک باشگاه ورزشی در نزدیکی ویگان دیدم و منتظر صحبت با نامزد بلندپروازانه ای به نام اندی برنهام بودم، مشخص بود که تغییرات بسیار محتمل است.

او به من گفت که «سخت کار برای به دست آوردن تعادل» مهم است، اما «مقدار گسترده» کاری که وزیر کشور انجام می‌دهد «درست است».

«نیروی گسترده» کلماتی است که فاصله بین آنچه محمود می‌گفت و آنچه امروز می‌گوید را نشان می‌دهد.

محافظه کاران و دیگران از این تغییر استفاده خواهند کرد. محافظه‌کاران استدلال می‌کنند که آن‌طور که یکی از شخصیت‌های ارشد آن را برای من توصیف کرد، این یک «چرخش عذاب‌آور» است و ادعا می‌کند که برای وزیر کشور «عمیقا شخصا شرم‌آور» است.

آنها همچنین به این فکر می کنند که دولت چگونه تغییرات را انتخاب خواهد کرد، زیرا معتقدند اگر قانون اولیه برای انجام این کار استفاده نشود - مانند اصلاحیه ای در لایحه مهاجرت و پناهندگی که در حال حاضر در پارلمان وجود دارد - این طرح ها می توانند با موفقیت در دادگاه به چالش کشیده شوند.

محمود استدلال خواهد کرد که او سعی کرده در نهایت به سیاستی برسد که وسیع ترین طیف مردم آن را منصفانه می دانند.

در ساعات و روزهای آینده طیف واکنشی که او برمی انگیزد خواهیم دید و خواهیم شنید.