کسب و کارهای کوچک آمریکایی در حال انجام یک بازی مالیاتی خطرناک هستند | نظر

صاحبان کسب‌وکارهای کوچک آمریکایی با استراتژی‌های مالیاتی تصمیم‌های مالی مهمی می‌گیرند که اغلب چیزی بیش از یک قرار ملاقات سالانه با یک حسابدار است.

این قطع اتصال به طور فزاینده ای گران می شود. از آنجایی که کسب‌وکارها در سراسر خطوط دولتی گسترش می‌یابند، کارمندان از راه دور کار می‌کنند، و مالکان دارایی و سرمایه‌گذاری در حوزه‌های قضایی متعدد را جمع‌آوری می‌کنند، تلقی مالیات‌ها به‌عنوان یک تعهد سالیانه دیگر صرفا ناکارآمد نیست.

سودآوری کسب و کار، ثروت شخصی و امنیت مالی بلندمدت را در معرض خطر قرار می دهد.

مشکل این نیست که کارآفرینان کسب و کار خود را درک نمی کنند. این است که بسیاری از تأثیرات عمیق رشد و تغییرات عملیاتی بر موقعیت مالیاتی خود دست کم می گیرند.

بسته به شرایط و قوانین قابل اجرا ایالت، استخدام کارمندان در ایالت دیگر، به دست آوردن ملک، پذیرش شریک یا جابجایی ممکن است ملاحظات مالیاتی را به همراه داشته باشد.

این تصمیمات ممکن است از نظر تجاری مناسب باشند، اما بدون برنامه ریزی از قبل، می توانند شامل ملاحظات پرونده اضافی، قرار گرفتن در معرض مالیات بالقوه، جریمه ها یا هزینه های قابل اجتناب باشند.

تحقیقات منتشر شده توسط Gusto، یک پلت فرم حقوق و دستمزد و منابع انسانی ایالات متحده برای مشاغل کوچک، در ماه اکتبر نشان می دهد که چقدر سریع این پیچیدگی می تواند ظاهر شود.

تجزیه و تحلیل آن نشان داد که تقریبا از هر 10 کسب‌وکار کوچک، یک کسب‌وکار کوچک که محل دیگری را باز می‌کنند، به یک ایالت دیگر گسترش می‌یابند.

از هر 10 کسب‌وکاری که وارد یک ایالت جدید می‌شوند، 9 نفر این کار را با استخدام یک کارمند انجام می‌دهند و تقریبا از هر 6 ایالت، پنج ایالت فاقد دفتر فیزیکی هستند.

یک شرکت دیگر نیازی به ساختمان، ویترین فروشگاه، یا طرح توسعه رسمی برای طرح سوالاتی در مورد مسئولیت‌های مالیاتی بالقوه خود در زمانی که نیروی کار آن در سراسر خطوط ایالتی فعالیت می‌کند، ندارد.

حتی یک تصمیم استخدامی ممکن است نیاز به بررسی دقیق‌تر داشته باشد.

این یک تغییر اساسی در نحوه عملکرد کسب و کارها است و مالکان باید بر این اساس تنظیم کنند.

گسترش جغرافیایی آسان تر شده است، اما تعهدات مالیاتی دولت ساده تر نشده است. دنیای تجاری ممکن است به طور فزاینده ای بدون مرز باشد. سیستم مالیاتی آمریکا اینطور نیست.

عواقب آن فراتر از خود کسب و کار است. بسته به نحوه ساختار یک کسب و کار، درآمد آن ممکن است در سطح کسب و کار، در سطح مالک فردی یا از طریق ترکیبی از هر دو گزارش شود و مشمول مالیات شود.

برای مالکانی که درآمد کسب‌وکارشان به اظهارنامه‌های مالیاتی شخصی آنها سرازیر می‌شود، تصمیمات مالیاتی کسب‌وکار نیز می‌تواند تأثیر مستقیمی بر وضعیت مالی فردی آنها داشته باشد.

وجوهی که برای پرداخت مالیات بر درآمد استفاده می‌شود، اغلب از همان حسابی تأمین می‌شود که از خانواده حمایت می‌کند، سرمایه‌گذاری‌ها را تأمین مالی می‌کند و/یا امنیت بازنشستگی ایجاد می‌کند.

این ارتباط باعث می شود که برنامه ریزی مالیاتی یک موضوع حمایت مالی شخصی باشد، نه صرفا مدیریت تجاری. مالکی که نتواند پرداخت های برآورد شده کافی را انجام دهد، ممکن است با جریمه ها و سود مواجه شود.

مالکی که پیامدهای مالیاتی یک سرمایه گذاری یا فروش نهایی تجاری را نادیده می گیرد، ممکن است بخش قابل توجهی از سودهای آتی را بی جهت تسلیم کند. اینها مشکلات حسابداری انتزاعی نیستند. آنها بر میزان ثروتی که یک خانواده در نهایت حفظ می کند تأثیر می گذارد.

بسیاری از این رضایت در اهمیت فرهنگی 15 آوریل ریشه دارد. آمریکایی ها مشروط شده اند که مالیات ها را با یک ضرب الاجل به جای یک مسئولیت مالی مداوم مرتبط کنند.

با این حال، مهلت‌های ثبت‌نام تجاری متفاوت است، و تمدید معمولا زمان بیشتری را برای ارسال اظهارنامه فراهم می‌کند، نه زمان اضافی برای پرداخت مالیات بدهی. تا زمانی که مالک کمبودی را کشف کند، فرصت برنامه ریزی در مورد آن ممکن است از بین رفته باشد.

در تجربه من، تمایز بین تهیه مالیات و مشاوره مالیاتی بسیار مهم است. آماده سازی پیامدهای تصمیماتی که قبلا گرفته شده را مستند می کند. کار مشاوره به مالکان کمک می کند قبل از تصمیم گیری، پیامدهای مالیاتی را درک کنند.

این به معنای بررسی پرداخت‌های تخمینی در طول سال، ارزیابی اینکه آیا فعالیت‌های تجاری در چندین ایالت ممکن است الزامات مالیاتی یا گزارش‌دهی را ایجاد کند، در نظر گرفتن پیامدهای جابجایی، و ارزیابی اینکه آیا ساختار یک کسب‌وکار با تکامل عملیات و دارایی‌های آن مناسب باقی می‌ماند یا خیر.

این امر مستلزم یک رابطه مبتنی بر ارتباطات و درک شرایط مالی کامل مالک است.

حسابداری که دفاتر را فقط در طول فصل مالیات می بیند، نمی تواند به طور قابل اعتماد همان راهنمایی آینده نگر را به عنوان مشاوری که به طور منظم با تجارت درگیر است، ارائه دهد.

بررسی‌های ماهانه یا سه‌ماهه زمانی که مواجهه اولیه را شناسایی می‌کنند، گزینه‌ها را حفظ می‌کنند و از هزینه‌های قابل اجتناب جلوگیری می‌کنند، سربار غیرضروری نیستند.

صاحبان مشاغل باید این رابطه را اکنون بررسی کنند، قبل از اینکه تصمیم دیگری برای استخدام، خرید ملک یا گسترش آن، سؤالات مالیاتی را ایجاد کند که می‌توانست از قبل به آنها رسیدگی شود.

از حسابدار خود بپرسید که کدام ایالت ها ممکن است بر اساس فعالیت های تجاری شما الزامات مالیاتی یا گزارش دهی مرتبط داشته باشند، آیا پرداخت های تخمینی منعکس کننده درآمد فعلی است یا خیر، و اینکه تصمیمات امروز چگونه می تواند بر ثروت شخصی شما در دهه آینده تأثیر بگذارد.

پاسخ‌های مشخص و برنامه‌ای فعالانه طلب کنید. اگر رابطه اساسا شامل تبادل اسناد یک بار در سال است، مشاوری را پیدا کنید که مشارکت او با پیچیدگی تجارت شما مطابقت داشته باشد.

تفاوت نتیجه ای است. برنامه ریزی فعال به مالکان کنترل بیشتری بر تعهدات خود، اعتماد به نفس بیشتری برای پیگیری رشد و شانس بهتری برای حفظ ثروتی که کسب و کارشان تولید می کند، می دهد.

انطباق واکنشی باعث می‌شود تا آنها برای اشتباهاتی که آینده‌نگری می‌توانست از آن‌ها جلوگیری کند، بپردازند. ایجاد یک کسب و کار موفق به اندازه کافی دشوار است.

مالکان نباید اجازه دهند که یک رویکرد منسوخ در مالیات ها چیزی را که برای ساختن آن زحمت کشیده اند تضعیف کند.

Anil Melwani، CPA، رئیس 212 Tax Services، یک شرکت مشاوره حسابداری و مالیاتی با دفاتری در شارلوت، میامی، و شهر نیویورک است. همه نظرات متعلق به نویسنده است