کسب و کارهای کوچک نمی توانند راه خود را برای خروج از کمبود نیروی کار استخدام کنند | نظر

بر اساس گزارش کمیته مشترک اقتصادی دموکرات ها در سال 2026، مشاغل با کمتر از 10 کارمند، 292000 شغل را در سال 2025 از دست دادند، در حالی که درآمد کسب و کارهای ساختمانی کوچک از آوریل 2025 حدود 18 درصد کاهش یافت.

بر اساس تجزیه و تحلیل جمعیتی به نقل از سی بی اس نیوز، در همان زمان، نیروی کار ایالات متحده ممکن است بین سال های 2030 تا 2040 به میزان 2.7 میلیون کارگر یا 1.3 درصد کاهش یابد، زیرا بیبی بومرها بازنشسته می شوند.

برای مشاغل کوچک، این ارقام بیش از یک روند اقتصادی را نشان می دهد.

آنها به یک چالش رو به رشد اشاره می کنند: وقتی که جایگزینی کارگران با تجربه سخت تر می شود و حاشیه های عملیاتی تحت فشار هستند، چگونه مالکان می توانند بهره وری را حفظ کنند، به مشتریان خدمات ارائه دهند و کارکنان جدید را آموزش دهند؟

برای مشاغل مبتنی بر خدمات، پاسخ نمی تواند به سادگی استخدام افراد بیشتر باشد. استخدام تنها یک بخش از مشکل است.

بسیاری از مشاغل ماهر به تجربه عملی، دانش تخصصی و زمان قابل توجهی نیاز دارند تا یک کارمند جدید بتواند به طور مستقل کار کند. در یک عملیات کوچک، که در آن مالکان اغلب مشتریان، مدیریت و تولید را به طور همزمان مدیریت می کنند، آموزش می تواند به مسئولیت دیگری تبدیل شود که برای منابع محدود رقابت می کند.

این امر به ویژه مرتبط است زیرا علاقه به مشاغل حرفه ای شروع به رشد می کند. یک گزارش نیویورک پست با استناد به داده‌های مرکز تحقیقاتی مرکز ملی تسویه دانشجویی نشان داد که ثبت‌نام در برنامه‌های حرفه‌ای دو ساله تقریبا از سال 2020 به میزان 20 درصد افزایش یافته است.

علاقه مجدد به کارهای برقی، لوله کشی، جوشکاری، سنگ تراشی، و تهویه مطبوع نیز نشان می دهد که افراد جوان بیشتری ممکن است مشاغل خارج از مسیرهای سنتی چهار ساله کالج را در نظر بگیرند.

این یک فرصت ایجاد می کند، اما جذب افراد به معاملات تنها شروع است. کسب‌وکارها همچنین باید راه‌های عملی برای کمک به کارگران بی‌تجربه بیابند تا مهارت‌های لازم برای مشارکت را توسعه دهند.

اگر ماه های اول استخدام شامل پیمایش فرآیندهای پیچیده، یادگیری تجهیزات ناآشنا و اصلاح مکرر اشتباهات قابل اجتناب باشد، آوردن افراد جدید به یک صنعت می تواند دشوار باشد، حتی اگر علاقه وجود داشته باشد.

من معتقدم اینجا جایی است که فناوری سزاوار توجه بیشتر است.

گفتگو پیرامون اتوماسیون اغلب بر جایگزینی نیروی انسانی متمرکز است. با این حال، در مشاغل ماهر، برخی از مفیدترین کاربردهای فناوری ارتباط چندانی با جایگزینی کارگران ندارند.

آن‌ها شامل ساده‌سازی کارهای تکراری، آسان‌تر کردن دسترسی به دستورالعمل‌های فنی، و کاهش میزان آمادگی تخصصی مورد نیاز قبل از شروع یادگیری یک حرفه هستند.

تفاوت بین یادگیری یک کار و یادگیری هر مرحله قبل از آن را در نظر بگیرید.

به عنوان مثال، در نصب فیلم پنجره خودرو، یک کارمند به طور سنتی باید اندازه گیری، علامت گذاری، آماده سازی الگو، برش دستی و نصب را قبل از پیشرفت به خود برنامه درک کند.

هر مرحله نیاز به تمرین دارد و اشتباهات می تواند منجر به هدر رفتن مواد و کار اضافی شود.

کتابخانه های الگوهای دیجیتال و تجهیزات برش سازگار می توانند بسیاری از این آماده سازی را ساده کنند. یک اپراتور می تواند یک وسیله نقلیه را شناسایی کند، پنجره های مربوطه را انتخاب کند و از یک الگوی دیجیتال موجود برای هدایت فرآیند برش استفاده کند.

این نیاز به درک مواد یا توسعه مهارت های نصب را برطرف نمی کند. برخی از آمادگی های تکراری را که می تواند فرآیند یادگیری اولیه را به طور غیر ضروری پیچیده کند، حذف می کند.

تجربه من در صنعت خدمات ماهر به من نشان داده است که توسعه نیروی کار بیش از استخدام است. کسب و کارهای کوچک اغلب به تعداد انگشت شماری از کارمندان با تجربه برای حفظ کیفیت و در عین حال انتقال دانش عملی به افراد جدید وابسته هستند.

زمانی که آموزش نیاز به نظارت گسترده و آمادگی مکرر دارد، وارد کردن کارمندان جدید به جریان کار بدون اعمال فشار اضافی بر تیم موجود می‌تواند دشوار شود.

چالش، یافتن راه هایی برای مدیریت پذیرتر کردن این انتقال و حفظ تخصص مورد نیاز کار ماهر است.

فناوری می تواند به ایجاد آن محیط کمک کند، اما باید به جای جایگزینی از آموزش پشتیبانی کند.

یک سیستم دیجیتال ممکن است به فرد کمک کند تا یک کار آماده سازی را به طور مداوم انجام دهد، اما نمی تواند به طور خودکار به او یاد دهد که چگونه یک سطح را ارزیابی کند، یک مشکل برنامه را تشخیص دهد، یا زمانی که چیزی مطابق برنامه پیش نمی رود، قضاوت کند.

این توانایی ها هنوز از آموزش، تکرار و تجربه ناشی می شوند.

یک ملاحظات اقتصادی نیز وجود دارد. کسب‌وکارهای کوچک همیشه نمی‌توانند ماشین‌آلات گران قیمت، برنامه‌های آموزشی گسترده، یا پرسنل اضافی اختصاص داده شده به سوار شدن را بپردازند.

فناوری که نیاز به سرمایه گذاری قابل توجهی دارد ممکن است یک مشکل عملیاتی را حل کند و در عین حال مشکل دیگری را ایجاد کند. برای اینکه پذیرش منطقی باشد، هزینه تجهیزات و سیستم ها باید متناسب با ارزشی باشد که ارائه می کنند.

به همین دلیل است که ابزارهای در دسترس و گردش کار قابل تطبیق اهمیت دارند. کسب‌وکارها باید بتوانند فناوری را به‌صورت تدریجی معرفی کنند و از کارهایی شروع کنند که بیشترین زمان را صرف می‌کنند یا بیشترین ضایعات قابل اجتناب را ایجاد می‌کنند.

هدف نباید خودکار کردن همه چیز باشد. باید مشخص شود که فناوری کجا می تواند اصطکاک غیر ضروری را بدون به خطر انداختن کیفیت کار از بین ببرد.

در اینجا فرصت وسیع تری برای افرادی که به کارآفرینی فکر می کنند نیز وجود دارد. تجهیزات کمتر و موانع عملیاتی می تواند ورود به صنایع خدماتی خاص را بدون سرمایه گذاری فوری در یک مرکز یا نیروی کار بزرگ عملی تر کند.

برخی از معاملات را می توان در مقیاس نسبتا کوچک شروع کرد و به افراد اجازه می دهد تا تجربه ایجاد کنند، پایگاه مشتری ایجاد کنند و با رشد تقاضا گسترش پیدا کنند.

برای کسب‌وکارهای موجود، گردش کار کارآمدتر می‌تواند نحوه تخصیص کارکنان را نیز تغییر دهد. مالکی که دیگر نیازی به نظارت شخصی بر هر کار آماده سازی اولیه ندارد، ممکن است بتواند بر کنترل کیفیت، روابط با مشتری و آموزش تمرکز کند.

یک نصاب باتجربه می‌تواند بر جنبه‌هایی از کار تمرکز کند که واقعا به تخصص آنها نیاز دارد، در حالی که یک کارمند جدیدتر از طریق مسئولیت‌های ساختارمندتر شایستگی را توسعه می‌دهد.

هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که فناوری به تنهایی نمی تواند کمبود نیروی کار را حل کند. تغییرات جمعیتی، مشارکت نیروی کار، دستمزدها، و دسترسی به آموزش حرفه‌ای به شکل‌دهی آینده مشاغل ماهر ادامه خواهد داد.

کسب‌وکارها همچنین باید روی مربیگری سرمایه‌گذاری کنند و فرصت‌هایی را برای کارمندان ایجاد کنند تا فراتر از مسئولیت‌های سطح ابتدایی توسعه پیدا کنند.

اما باید بدانیم که چالش کارگری تا حدی یک چالش عملیاتی است. اگر کسب‌وکارهای کوچک بتوانند کار را برای یادگیری آسان‌تر کنند، آمادگی‌های غیرضروری را کاهش دهند و مسیرهای آموزشی قابل مدیریت‌تری ایجاد کنند، ممکن است موقعیت بهتری برای آوردن افراد جدید به صنایع خود داشته باشند.

آینده کار ماهر را نباید به عنوان انتخابی بین صنعتگری با تجربه و پیشرفت تکنولوژی در نظر گرفت. این دو باید با هم کار کنند.

فناوری می‌تواند فرآیندهای تکراری را ساده‌تر کند و دانش فنی را در دسترس‌تر کند، اما کسب‌وکارها باید به سرمایه‌گذاری روی قضاوت انسانی، سازگاری و تخصص عملی که تجارت ماهر را تعریف می‌کند، ادامه دهند.

صاحبان مشاغل کوچک نمی توانند قبل از پرداختن به نحوه انتقال دانش منتظر بمانند تا کارمندان با تجربه بازنشسته شوند یا کمبود نیروی کار شدیدتر شود.

آنها باید با شناسایی وظایفی که زمان غیرضروری را مصرف می‌کنند، سرمایه‌گذاری در ابزارهایی که آموزش را در دسترس‌تر می‌سازد، و ایجاد مسیرهای روشن برای کارگران بی‌تجربه برای توسعه مهارت‌های خود شروع کنند.

انجمن‌های صنعتی، مؤسسات حرفه‌ای و کارفرمایان نیز مسئولیت دارند که ورود مشاغل ماهر را آسان‌تر و پیگیری آنها را پایدارتر کنند.

نسل بعدی کارگران ماهر به تنهایی از طریق استخدام توسعه نخواهند یافت. این امر مستلزم آن است که کسب و کارها در نحوه آموزش، آموزش و عملکرد خود تجدید نظر کنند.

کسانی که اکنون اقدام می کنند، در موقعیت بهتری برای حفظ دانش نهادی، آوردن استعدادهای جدید به صنایع خود و ایجاد نیروی کار قادر به پاسخگویی به خواسته های پیش رو خواهند بود.

سوال دیگر این نیست که آیا فناوری در تجارت تعلق دارد یا خیر، بلکه این است که چقدر سریع کسب و کارها می توانند آن را به گونه ای به کار گیرند که افراد پشت سر خود را تقویت کنند.

Clayton Tomasino مدیر عامل شرکت Scorpion Coatings است که یک شرکت پوشش‌های محافظ و فیلم پنجره خانوادگی است. تمام نظرات بیان شده متعلق به خود اوست.