کشاورزان اوکراینی که با حملات هوایی روسیه به بنادر همسترینگ با بحران صادرات مواد غذایی مواجه هستند

کشاورزان اوکراینی باید بزرگ‌ترین محصول خود را در سال‌های اخیر جشن بگیرند، اما در عوض بسیاری از آنها با خطر مالی روبرو هستند زیرا حملات هوایی روسیه بنادر اصلی کشورشان را فلج می‌کند، صادرات مواد غذایی را فلج می‌کند و دریای سیاه را به مرگبارترین آبراه جهان تبدیل می‌کند.

بیش از 570 کشتی در سال جاری در دریای سیاه مورد حمله قرار گرفته اند که جان بیش از 40 ملوان بازرگان را گرفته است که دو سوم این حوادث از زمان تشدید شدید حملات هواپیماهای بدون سرنشین روسیه در ماه جولای رخ داده است.

از آنجایی که هزینه‌های انسانی و مالی حمل‌ونقل دریایی دریای سیاه در حال افزایش است، کشاورزان اوکراینی مجبورند محصولات خود را با قیمت‌های پایینی بفروشند تا جریان نقدینگی خود را حفظ کنند و رهبران جهان تحت فشار هستند تا فورا برای توقف افزایش قیمت مواد غذایی و جلوگیری از کمبود احتمالی در آفریقا و جاهای دیگر اقدام کنند.

دیمیترو بارینوف، رئیس اتحادیه بنادر اوکراین، اوکرپورت، در دفتر خود در اودسا می‌گوید: «این مانند یک طوفان کامل است.

کشاورزان ما از ژوئن برداشت می‌کنند و روسیه در ماه جولای به شدت کشتی‌ها را گلوله باران می‌کند. اوکراین ذخیره کافی برای کل محصول خود ندارد و سال 2026 سال بسیار خوبی بود و انتظار می‌رود 82 میلیون تن مواد غذایی مختلف برداشت شود.

دنیل مک لافلین در اوکراین: جوانان اوکراینی همه را به خطر می اندازند تا از اشغال روسیه و چشم انداز جنگیدن با خود فرار کنند.

و سپس صادرات از طریق پایانه های بزرگ بنادر اودسا اساسا متوقف شد.

این سه بندر - اودسا، چورنومورسک و پیودنی - هر روز قبل از تشدید تنش ها، پذیرای حدود 10 کشتی بودند. بارینوف توضیح می دهد که اکنون فقط حدود 10 در ماه، اگر چنین باشد، جرأت می کند که دستکش هواپیماهای بدون سرنشین و موشک های روسیه را اجرا کند.

"این چیزی نیست. و کشتی هایی که تماس می گیرند بزرگ نیستند - دیگر به اصطلاح کشتی های Panamax یا Capesize نیستند. اگر مالکان کشتی تصمیم بگیرند ریسک کنند، از کشتی های کوچکتر و قدیمی تر استفاده می کنند، بنابراین در صورت اصابت به آنها تلفات خود را به حداقل می رسانند. منطق اکنون این است." چندین منبع کشتیرانی گفتند که اکنون هزینه بیمه کردن یک کشتی برای سفر به بندر اودسا بین 5 تا 10 برابر بیشتر از ابتدای سال است - و این هزینه اضافی ناگزیر به زنجیره منتقل می شود، از شرکت های کشتیرانی گرفته تا اجاره کنندگان و شرکت های تجاری، و در نهایت به کشاورزانی که کمتر برای محصولات خود دریافت می کنند.

ولودیمیر بوبنوف که مزرعه ای به مساحت 15000 هکتار در غرب اوکراین را اداره می کند، می گوید: "کسی باید برای همه چیزهایی که در جریان است هزینه کند. و در نهایت این ما تولیدکنندگان هستیم."

او می افزاید: "در این تجارت، پول نقد اساسا سالی یک بار، هنگام برداشت محصول می آید... کشاورزان به پول نیاز دارند. آنها نمی توانند فقط تصمیم بگیرند که اکنون بفروشند یا منتظر بمانند و امیدوار باشند اوضاع بهبود یابد. آنها باید اجاره زمین خود را بپردازند، بذرهای جدید را برای کمپین بذر بعدی بخرند، سوخت و کود بخرند، وام را به بانک بازپرداخت کنند."

کشاورزانی که اصلا با جریان نقدینگی دست و پنجه نرم می‌کنند، باید کالای خود را به قیمت پایین‌تری بفروشند... کشاورز همیشه در نهایت پرداخت می‌کند. ما چاره‌ای نداریم. اساسا در دام افتاده‌ایم.»

بوبنوف می گوید که اواسط ژوئیه آخرین باری بود که او بخشی از محصول خود را از طریق بنادر اودسا صادر کرد، در حالی که در یک سال عادی - و حتی در طول بیشتر جنگ های تمام عیار - غلات "به طور مداوم به بنادر جریان می یافت". او مطمئن است که محصول خود را با خیال راحت در کیسه های سیلوی غول پیکر و در آسانسور غلات جدید مزرعه ذخیره می کند و موقعیت آن در نزدیکی مرز لهستان، آن را در مسیر صادرات زمینی جایگزین برای کالاهای اوکراینی قرار می دهد.

اما حمل‌ونقل ریلی و جاده‌ای و بنادر کوچک‌تر در رودخانه دانوب در نزدیکی خروجی آن به دریای سیاه، نمی‌توانند با ظرفیت عظیم بنادر اودسا برابری کنند.

بارینوف می گوید: "یک کشتی می تواند 100000 تن غلات را در خود جای دهد." این معادل 5000 کامیون است. و 5000 راننده، 5000 مجموعه مدارک و مراحل عبور از مرز. جایگزینی بنادر دریای سیاه اوکراین غیرممکن است."

دانیل مک لافلین در اوکراین: چگونه یک موسسه خیریه به یکی از قدرتمندترین سلاح های اوکراین تبدیل شد

برداشت امسال بزرگترین برداشت اوکراین از زمان آغاز تهاجم تمام عیار روسیه در فوریه 2022 بود و گواهی بر انعطاف پذیری کشاورزان در کشوری بود که میلیون ها هکتار زمین را به اشغال و آلودگی مین ها و سایر مواد منفجره از دست داده است.

محصولات کشاورزی نزدیک به 60 درصد از درآمد صادرات اوکراین را تشکیل می‌دهند، و این محصول می‌بایست نقطه روشنی در یک تصویر تیره اقتصادی باشد، زیرا این کشور همچنان به بودجه غرب برای بستن سوراخ‌های بزرگ در بودجه خود متکی است.

مقامات می گویند که مهار روسیه در بنادر دریای سیاه می تواند صادرات کشاورزی اوکراین را به نصف کاهش دهد و در ترکیب با آسیب گسترده به زیرساخت ها ممکن است 1.5 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را کاهش دهد. آرتم ولکوف، رئیس حقوق دریایی در دفتر حقوقی ANK در اودسا می‌گوید: «این برای همه بد است.

علاوه بر حمله به کشتی‌های تجاری، حملات روسیه به زیرساخت‌های بندری نیز صورت گرفته است. در سیلوهایی که غلات در آن ذخیره می‌شود، ماشین‌های بارگیری کشتی‌ها و مخازن روغن‌های گیاهی.

کشاورزان سعی می کنند محصول خود را در سیلوهای داخلی نگه دارند، اما همه آنها پر هستند. آنها از ذخیره محصول در سیلوهای بندری به دلیل خطر حمله می ترسند. اگر یک سیلو مورد حمله قرار گیرد، ممکن است در یک لحظه همه چیز را از دست بدهند.

دانیل مک لافلین در اوکراین: پایتخت برای پاییز ملایم در میان تشدید حملات و خاموشی های روسیه سپاسگزار است.

روسیه در اوایل سال 2022 بنادر اوکراین را محاصره کرد، پیش از توافقی که در ژوئیه همان سال با میانجیگری سازمان ملل و ترکیه به امضا رسید و اجازه داد غلات از اودسا صادر شود.

این توافق در تابستان سال بعد زمانی که روسیه از تمدید قرارداد امتناع کرد از بین رفت، اما اوکراین با موفقیت "دالان غلات" خود را از اودسا به بسفر باز کرد و سواحل اعضای ناتو رومانی، بلغارستان و ترکیه را در آغوش گرفت.

با این حال، در هفته‌های اخیر، پهپادهای دریایی و هوایی چندین کشتی را که در آن مسیر به و از اوکراین در حال تردد بودند، هدف قرار دادند و حداقل 30 ملوان کشته یا مفقود شدند. بخارست و اتحادیه اروپا روسیه را مسئول این حملات می دانند که برخی از آنها در آب های سرزمینی رومانی و در منطقه اقتصادی انحصاری بلغارستان رخ داده است.

در اوایل سال جاری، بنادر روسیه در دریای سیاه و دریای آزوف تا حدی تحت اشغال پهپادهای اوکراینی قرار گرفتند، زیرا کیف حملات خود را به زیرساخت‌های انرژی روسیه و «ناوگان سایه‌ای» که مسکو برای فرار از تحریم‌های نفتی استفاده می‌کند، افزایش داد.

تهدیدهای اوکراین برای بنادر جنوبی روسیه، این کشور را مجبور کرده است که راه های مختلفی برای غلات خود بیابد، برخی از آنها را به سمت دریای بالتیک هدایت کرده و هفته گذشته، یک محموله را حتی بیشتر به سمت شمال به بندر مورمانسک قطب شمال در دریای بارنتس ارسال کرده است. دریای سیاه اکنون خطرناک‌تر از تنگه هرمز است - جایی که امسال 121 کشتی مورد حمله قرار گرفته و 24 ملوان کشته شده‌اند - و اختلال شدید در کشتیرانی می‌تواند بخش‌هایی از جهان را که تامین مواد غذایی در آنها اغلب مخاطره‌آمیز است، تحت تاثیر قرار دهد.

روسیه و اوکراین در سال گذشته بیش از یک چهارم صادرات گندم جهان را به خود اختصاص دادند که بخش اعظم آن از طریق دریای سیاه به بنادر شمال آفریقا و سپس به جنوب از طریق این قاره انجام شد.

دنیل مک لافلین در اوکراین: اوکراینی ها از کمپین فشار ترامپ عقب نشینی می کنند

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین آخر هفته با رجب طیب اردوغان، همتای ترکیه‌ای خود درباره بحران گفت‌وگو کرد و گفت که آن‌ها برای ایجاد مجدد کریدور غلات دریای سیاه با یکدیگر همکاری خواهند کرد.

بارینوف می گوید: «این موضوع باید در بالاترین سطح سیاسی حل شود. این یک وضعیت جهانی است. همه دنیا از هرمز و از وضعیت اینجا هم رنج می برند. در یک مورد بحث نفت است و در مورد ما غذا.»

بوبنوف می‌گوید کشاورزان اوکراین، هر چه که باشند، به راه خود ادامه خواهند داد. و این به دیگران بستگی دارد که اطمینان حاصل کنند که آنچه رشد می کنند به کسانی که به آن نیاز دارند برسد.

در نهایت، با نگاهی که من به آن می‌کنم، ما به غذای دنیا کمک می‌کنیم. و اگر این وظیفه ماست، فقط باید آن را انجام دهیم.»