کشاورزان جلبک دریایی زنگبار آینده بهتری را از طریق علم و مشارکت می بینند (تفسیر)

در امتداد خط ساحلی زنگبار، هزاران زن با جزر و مد برمی خیزند تا یکی از مهم ترین منابع طبیعی جزایر ما را پرورش دهند. آنها روز به روز به اقیانوس سرازیر می شوند و از خطوط جلبک دریایی مراقبت می کنند که از خانواده ها حمایت می کند، جوامع را تقویت می کند و به بخشی کمک می کند که مدت ها منبع معیشت و فرصت بوده است. کار آنها منعکس کننده ترکیب قابل توجهی از مهارت، پشتکار و سازگاری است. برای دهه ها، این زنان صنعتی را حفظ کرده اند که زنگبار را به بازارهای جهانی متصل کرده و در عین حال درآمدی را در جوامع ساحلی فراهم کرده است.

از آنجایی که تغییرات آب و هوایی اکوسیستم‌های دریایی را تغییر می‌دهد و تقاضای جهانی تکامل می‌یابد، انعطاف‌پذیری این کشاورزان پایه مهمی را برای ساخت فصل بعدی اقتصاد جلبک دریایی ارائه می‌دهد. هر یک از ما مستقیما با این کار در ارتباط هستیم: Mwinyi به عنوان بانوی اول زنگبار خدمت می کند، Kurbiel صندوق توسعه مشترک سازمان ملل متحد را که از بخش جلبک دریایی زنگبار حمایت می کند، رهبری می کند، و Krusoe AltaSea را تأسیس کرد، که در تلاش های بین المللی برای پیشبرد تحقیقات و سرمایه گذاری در این بخش مشارکت داشته است. کشت دستی جلبک دریایی در آب های ساحلی زنگبار.

"Mwani Mamas"، جمعی از زنان کشاورز و صنعتگران جلبک دریایی در زنگبار، محصولات خود را با استفاده از روش های کشاورزی سنتی نگهداری می کنند. تصویر با حسن نیت از کوین گینز/کلپ آرک. ما از پیشینه‌های مختلف به این موضوع می‌رسیم، اما یک عقیده مشترک داریم: کشاورزان جلبک دریایی زنگبار چالشی نیستند که این صنعت با آن مواجه است. آنها بزرگترین دارایی آن هستند. فرصت پیش روی ما این است که اطمینان حاصل کنیم که تحقیقات، نوآوری، زیرساخت ها و سرمایه گذاری در کنار تعهد و تخصص آنها تکامل می یابند.

در سراسر جهان، صنایع کشاورزی و دریایی به طور فزاینده ای در حال چرخش هستند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.