کشاورزان خرده مالک تانزانیا برای بهره مندی از کشاورزی دیجیتال تلاش می کنند

منطقه دودوما، تانزانیا – ترزیا آبل نیوکا پیام‌هایی در مورد M-Kilimo و e-Kilimo، خدمات دیجیتالی که برای کمک به کشاورزان طراحی شده‌اند، از طریق تلفن خود دریافت کرده است، اما او هرگز برای هیچکدام ثبت‌نام نکرده است.

او در تماس تلفنی از روستای پارانگا در منطقه دودوما در مرکز تانزانیا به الجزیره گفت: "این فقط به این دلیل است که به ما آموزش داده نشده است. من اهمیت یا مزایای آنها را نمی دانم."

M-Kilimo، یک سرویس سیار وزارت کشاورزی، اطلاعات بازار و مشاوره کشاورزی را ارائه می دهد، به کشاورزان اجازه می دهد محصولات را تبلیغ کنند و آنها را قادر می سازد از کارگران ترویج کشاورزی کمک بخواهند. پلتفرم گسترده‌تر e-Kilimo خدمات کشاورزی دولتی را از طریق وب‌سایت و اپلیکیشن گوشی‌های هوشمند گرد هم می‌آورد.

نیوکا در عوض به سیستمی که می فهمد تکیه می کند. او محصولات خود را به انباری می برد که از طریق انجمن تعاونی بازاریابی کشاورزی او (AMCOS) اداره می شود، جایی که کشاورزان محصولات را برای فروش در حراج های سازمان یافته در طول فصل بازاریابی جمع آوری می کنند.

Jeremiah Luwe، 49 ساله، یک کشاورز نخود ذرت و کبوتر از روستای Ngomai در منطقه Kongwa، سعی کرده است از M-Kilimo در تلفن هوشمند خود استفاده کند. اما او می گوید که پاسخ به سؤالات در مورد بازارها و نهاده های کشاورزی می تواند تا دو هفته طول بکشد.

او به الجزیره گفت: "گاهی اوقات اطلاعات برای مفید بودن خیلی دیر به دست می آید. دولت باید سیستم سریع تری ارائه دهد که به موقع پاسخ دهد و ما را به بازارها و سایر کشاورزان متصل کند."

Luwe همچنان برای اطلاعات بازار به جلسات عمومی، حراج ها و گزارش های رسانه ای تکیه می کند.

تجارب آنها چالشی را برای ابتکارات کشاورزی دیجیتال تانزانیا برجسته می کند: در دسترس قرار دادن خدمات تضمین نمی کند که کشاورزان بدانند چگونه از آنها استفاده کنند یا در صورت نیاز اطلاعات دریافت کنند.

وزارت کشاورزی به درخواست ها برای اظهار نظر در مورد نگرانی کشاورزان در مورد آموزش و عملکرد M-Kilimo و e-Kilimo پاسخ نداد.

یک مطالعه در سال 2024 با تکیه بر اطلاعات وزارت کشاورزی، حدود 7.2 میلیون کشاورز ثبت شده در M-Kilimo، در کنار 9985 کارگر و متخصص ترویج، 24523 مشتری و 26927 فروشنده محصولات کشاورزی را گزارش کرد.

این مطالعه نشان داد که این پلتفرم 75623 مشاوره مشاوره ای را ثبت کرده است که از این تعداد 73839 پاسخ دریافت کرده اند. با این حال، ارقام مشخص نمی کند که چه تعداد کشاورز به طور فعال از این خدمات استفاده کرده اند یا اینکه آیا پاسخ های آن به آنها کمک کرده است تا تصمیمات کشاورزی و بازاریابی بهتری بگیرند.

این مطالعه همچنین حدود 400000 ثبت نام ناقص و چالش های مستند در زمینه سواد دیجیتال و دسترسی را شناسایی کرد. برخی از کشاورزان برای استفاده از سرویس USSD که به مردم اجازه می‌دهد از طریق تلفن‌های همراه اولیه بدون اتصال به اینترنت به برخی از عملکردها دسترسی داشته باشند، مشکل داشتند. هیچ ارقامی قابل مقایسه برای e-Kilimo منتشر نشده است.

آدام رشیدی در روستای کینگاله در بیش از شش هکتار (15 جریب) نخود کبوتر و کنجد می روید. او از یک تلفن همراه اولیه استفاده می کند و اطلاعات بازار را از طریق حراج های سازمان یافته به دست می آورد. او همچنین بازار سنتی را می شناسد، جایی که خریداران محصولات را مستقیما از مزارع دریافت می کنند.

او به الجزیره گفت: «اگر به من آموزش داده شود، می توانم ثبت نام کنم. او نتوانست کسی را در Kingale نام برد که از M-Kilimo یا e-Kilimo استفاده کرده باشد.

شعبان عمری، یکی دیگر از کشاورزان نخود کبوتر، گوشی هوشمند ندارد و اطلاعات قیمت را از تلویزیون دریافت می کند. اگرچه M-Kilimo دسترسی از طریق تلفن های اولیه را ارائه می دهد، مطالعه سال 2024 نشان داد که برخی از کاربران با این سرویس مشکل داشتند.

عمری گفت: "اگر می دانستم چگونه از آن استفاده کنم، به من کمک می کرد زیرا بیشتر می دانستم و می توانست به من کمک کند تا به جلو بروم."

شعبان نداتوا، رئیس Kingale AMCOS، در سمینارهایی در بورس کالای تانزانیا (TMX)، بورس کالای این کشور شرکت کرده است، اما می گوید که ثبت نام نکرده و هرگز آموزش نحوه استفاده از آن را ندیده است.

او گفت: "من می توانم ببینم که مردم هنوز سیستم ها را به درستی درک نمی کنند."

پرایگود مالیسا، متخصص کشاورزی در Rikolto East Africa در تانزانیا، گفت که کشاورزان بزرگتر اغلب دسترسی بهتری به اطلاعات بازار دارند.

او به الجزیره گفت: «آنها می‌دانند خریداران کجا هستند، قرارداد بسته‌اند و می‌توانند تا زمانی که قیمت‌ها افزایش یابد، محصولات را ذخیره کنند. «خرده‌داران ممکن است ندانند کجا بازارها را پیدا کنند و اغلب به سرعت می‌فروشند زیرا به پول نیاز دارند.»

مالیسا گفت که ابزارهای دیجیتال می توانند به کاهش این شکاف کمک کنند، اما تنها در صورتی که کشاورزان بتوانند از آنها استفاده کنند. وی آموزش، دسترسی به تلفن های هوشمند و سیم کارت، اتصال و هزینه را از موانع ذکر کرد و از برنامه ها خواست تا به کشاورزان روستاهایشان برسد.

او گفت: "اگر کشاورزان فناوری را نشناسند، هیچ سودی برای آنها ندارد."

مالیسا همچنین خواستار ارزیابی تأثیر برنامه ها به جای ارقام ثبتی شد. او گفت: «ما باید بدانیم که به چه تعداد کشاورز دسترسی پیدا کرده‌اند، چه تعداد از آنها سود برده‌اند و آیا داده‌ها و شواهد واقعی موفقیت وجود دارد یا خیر.

خدمات دیجیتال تنها راهی نیست که کشاورزان اطلاعات بازار را به دست آورند. تعاونی‌ها و بازارهای کالایی سازمان‌یافته در حال حاضر مالکان خرد را با خریداران مرتبط می‌کنند.

هیئت تنظیم قبض انبار، یک سازمان دولتی زیر نظر وزارت صنعت و تجارت، بر سیستمی نظارت می کند که به کشاورزان اجازه می دهد محصولات را در انبارهای دارای مجوز سپرده گذاری کنند. بورس کالای تانزانیا یک بازار سازمان یافته برای تجارت کالا فراهم می کند، از جمله محصولات ذخیره شده در سیستم دریافت انبار.

این ترتیبات به کشاورزان مسیرهای مشخصی را به بازار می دهد. خدمات دیجیتال می تواند با کمک به کشاورزان برای دسترسی به اطلاعات قیمت به موقع، شناسایی خریداران و کشف بازارهای فراتر از مناطق نزدیک آنها، آنها را تکمیل کند.

Kadeghe Goodluck Fue از دانشگاه کشاورزی Sokoine گفت: "کشاورزان به اطلاعاتی در مورد قیمت ها، خریداران و بازارهای فراتر از مناطق نزدیک خود نیاز دارند تا تصمیمات تولید و بازاریابی بهتری اتخاذ کنند."

ودالیندا آسیا، 35 ساله، کشاورز کنجد و ذرت اهل روستای چیلانجیلیزی در ناحیه کونگوا، پس از معرفی یکی از دوستانش به این پلتفرم، برای M-Kilimo ثبت نام کرد. اما او می گوید که قیمت های بازار و اطلاعات کشاورزی به موقع مورد نیاز او را ارائه نکرده است. مزیت اصلی که او تجربه کرده است، اطلاعاتی در مورد کود یارانه ای است که او پیگیری کرده و به دست آورده است.

او به الجزیره گفت: "من مزایای مستقیم آن را ندیده ام. اطلاعات بازار، به ویژه قیمت ها را به من نمی دهد. من فقط اطلاعاتی در مورد کودهای یارانه ای دیده ام که آنها را پیگیری کردم و به آنها دسترسی پیدا کردم."

Mahadia Tunga، یکی از بنیانگذاران و مدیر اجرایی آزمایشگاه داده تانزانیا، گفت که خدمات دیجیتال می تواند با کار از طریق شبکه های ارتباطی که کشاورزان از قبل به آنها اعتماد دارند، در دسترس تر شوند.

او پیشنهاد کرد که از گروه‌های واتس‌اپ که توسط افسران توسعه اداره می‌شوند و ترکیب خدمات دیجیتال با اطلاعات آفلاین و پشتیبانی شرکت‌های محلی و افسران کشاورزی استفاده شود.

او به الجزیره گفت: «از معماری‌های اجتماعی موجود و عمیقا تعبیه‌شده استفاده کنید... تا اطلاعات را در دسترس، بسیار محاوره‌ای و تعاملی قرار دهید».

هیچ یک از کشاورزانی که با آنها مصاحبه شد نتوانستند کسی را که می‌شناختند و از طریق M-Kilimo یا e-Kilimo درآمد بیشتری کسب کرده است، شناسایی کنند. این نشان نمی‌دهد که پلتفرم‌ها در سطح ملی شکست خورده‌اند، اما تفاوت بین ثبت نام کشاورزان و نشان دادن مزایای ملموس را برجسته می‌کند.

برای نداتوا، پتانسیل بالقوه ارزش کاوش دارد.

او گفت: "من واقعا می خواهم یاد بگیرم. اگر در مورد نحوه کار M-Kilimo و e-Kilimo به من آموزش داده شود، فکر می کنم که آنها کمک زیادی به من می کنند و من را در مورد بسیاری از چیزهایی که نمی دانم، از جمله اطلاعات در مورد یارانه ها و بازارهای نهاده های کشاورزی باز می کنند."

این مقاله با همکاری Egab منتشر شده است.