کشتی های روباتی کار خطرناک شکار مین را بر عهده می گیرند

این کشتی کره جنوبی جزو کشتی های آسیب دیده در تنگه هرمز است

عبور از تنگه هرمز یکی از خطرناک ترین سفرهایی است که یک کشتی می تواند انجام دهد.

با وجود کمک های نیروی دریایی ایالات متحده، کشتی ها همچنان مورد حمله قرار می گیرند.

استیو کامرون، افسر سابق نیروی دریایی بازرگانی و مشاور دریایی، می‌گوید: "برای عبور از تنگه هرمز به توافق بین ناخدا و خدمه نیاز دارید تا ریسک را بپذیرید. شما به بیمه خطر جنگ نیاز دارید. و کاپیتان باید تصمیم نهایی را بگیرد."

موشک ها و پهپادها تهدیدی از هوا هستند، اما ممکن است مین های زیرزمینی نیز در کمین باشند.

کامرون می افزاید: "اگر شما یک کاپیتان هستید، دوست دارید شاهد نبود مین ها باشید."

مین‌های مدرن در بستر دریا قرار می‌گیرند و هنگامی که سیگنال صوتی یا مغناطیسی را شناسایی می‌کنند، منفجر می‌شوند و موج فشاری را ایجاد می‌کنند که باعث شکستن کیل کشتی در حال عبور می‌شود.

برخی دیگر می توانند از میان آب های کم عمق بالا بروند یا شناور شوند یا به سمت هدف حرکت کنند.

این فناوری به خودی خود دشوار یا پرهزینه نیست، اما تهدید صرف می تواند ناوگان نفتکش را از دریانوردی متوقف کند.

ایان مک فارلین از گروه دفاعی فرانسوی Thales یک معمار دریایی است که جنگ مین را به خوبی می شناسد. او می‌گوید: «مین‌ها راه بسیار ارزانی برای جنگ دریایی هستند، همانطور که نیروی دریایی سلطنتی کاملا آگاه است.

یافتن مین های دریایی به طور سنتی کار کشتی های تخصصی شکار مین با خدمه ای متشکل از 80 ملوان بوده است.

برای دور نگه داشتن انسان از خطر، مقدار فزاینده ای از کار توسط سیستم هایی انجام می شود که مستقل هستند و از ساحل نظارت می شوند.

آنها ممکن است فقط به 20 پرسنل نیاز داشته باشند که در شیفت های خشکی کار می کنند. با چالش‌های استخدام و حفظ نیروی دریایی ناتو، این سیستم‌های روباتی بسیار قابل حمل بسیار جذاب هستند.

چنین فناوری به مدت 20 سال در دست توسعه بوده است.

در طول جنگ عراق در سال 2003، نیروی دریایی ایالات متحده با یک روبات اژدری شکل به نام Remus 100، در بستر دریا به دنبال مین گشت.

پینگ زدن با سونار این ماشین‌های کوچک تا عمق 100 فوتی کار می‌کردند و غواصان را از انجام یک کار دشوار و خطرناک نجات می‌دادند.

ارتش ایران این تصویر را از یک شناور آمریکایی که در خلیج فارس گرفته شده منتشر کرد

آخرین درگیری در خلیج فارس در حال آزمایش سیستم های بسیار توانمندتری است.

ارتش ایالات متحده در مورد جزئیات مین شکار خود کوتاهی می کند، اما ما اجمالی از آنها را دیده ایم.

نیروهای ایرانی در اوایل سپتامبر یک فروند خودگردان بدون سرنشین آمریکایی را از آبهای تنگه هرمز خارج کردند.

پنتاگون ادعا کرد که این ربات، یک وسیله نقلیه زیردریایی بدون خدمه فوق العاده بزرگ (XLUUV) از سرمایه گذاری فناوری دفاعی خودمختار ایالات متحده Anduril، یک دستگاه قدیمی خراب و بدون تجهیزات طبقه بندی شده در داخل هواپیما بود.

هر ماموریتی که داشت، هیچ ملوانی به خطر نیفتاد. ویلیام لوپتون، تحلیلگر نیروی دریایی در گروه شفارد، می‌گوید که این «قطره‌ای در اقیانوس در مقایسه با اسیران بود» و بخشی از نقطه ضعف کشتی‌های بدون سرنشین بود.

اگر یک کشتی بدون خدمه دستگیر شود چه؟ نیروی دریایی ناتو تمایلی به پرداختن به جزئیات ندارند، اما درایوهای کامپیوتری را می توان از راه دور با روش های مختلف پاک یا از بین برد. این ممکن است در داخل تخته های مدار زمزمه XLUUV توقیف شده توسط ایران اتفاق افتاده باشد.

خودروی سطحی تالس بدون خدمه مملو از حسگرها است

چنین فناوری مستقلی توسط نیروهای سراسر جهان مورد استقبال قرار گرفته است.

همکاری بین Thales، نیروی دریایی سلطنتی و Marine Nationale فرانسه یک موتور پرتاب روبات تولید کرده است.

خودروی سطحی بدون خدمه تالس (USV) دارای حسگرهایی است که برای شناسایی مین ها از طریق سونار که برای صنایع نفت و گاز ساخته شده است برنامه ریزی شده است.

این یک جعبه مستطیلی به طول 5 متر، شبیه به یک اژدر بزرگ، بکسل می‌کند که با وضوح بالا به بستر دریا نگاه می‌کند و تصویری سه‌بعدی ایجاد می‌کند که توسط هوش مصنوعی اصلاح شده است. جدیدترین مین‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با محیط اطراف خود ترکیب شوند و نرم‌افزار هر چیزی را که شبیه معدن است، شناسایی می‌کند.

سیستم های خودمختار ارزان تر از مین یاب های معمولی هستند، به علاوه می توان آنها را همراه با مراکز کنترل کانتینری از طریق هوا مستقر کرد.

استیو پرست، همکار در اندیشکده دفاعی RUSI، شکار مین بدون خدمه را به نیروی دریایی سلطنتی معرفی کرد و اولین افسر رباتیک ناوگان آن بود، عنوانی که در سال 2014 به دست آورد.

راه‌های زیادی برای جستجوی مین با استفاده از قایق‌های روباتی یا زیر ربات‌ها وجود دارد، و اگرچه نمی‌توانید منفی بودن آن را ثابت کنید، اما می‌توانید خطر را کاهش دهید.

او می‌گوید ربات‌های آمریکایی می‌توانند یک مین را منفجر کنند یا فقط آن نقطه را به‌عنوان مکانی برای اجتناب از آن علامت‌گذاری کنند.

ما شاهد استفاده بیشتر از خودمختاری خواهیم بود، اما ماموریت‌ها و قابلیت‌ها نیز گسترش خواهند یافت. و هوش مصنوعی داده‌های آن کشتی‌ها را در محل تجزیه و تحلیل می‌کند، برخلاف داده‌هایی که هنگام بازگشت پهپاد تجزیه و تحلیل می‌شوند.»

نیروی دریایی سلطنتی اخیرا مفهوم خود را از یک نیروی دریایی هیبریدی - ترکیب پهپادها با کشتی‌های جنگی معمولی اعلام کرد. اما پرست فکر می کند برای موفقیت این چشم انداز، ناوگان باید به عنوان یک نیروی توزیع شده عمل کند و داده ها را در آنچه او معماری شناختی می نامد به اشتراک بگذارد.

ربات تنها به عنوان بخشی از این طرح تفاوت واقعی ایجاد می کند و تمرکز بر دارایی های بدون خدمه فردی اشتباه است. کشتی‌های بدون سرنشین یا خودمختار سیستم عامل نیستند. آنها برنامه‌هایی هستند که روی آن اجرا می‌شوند.

استیو پرست شکار مین بدون خدمه را به نیروی دریایی سلطنتی معرفی کرد

در حالی که روبات‌ها در حال افزایش هستند، مردم آن چیزی هستند که واقعا در تنگه مهم هستند.

نیل رابرتز برای شرکت‌های بیمه در لویدز لندن در مورد مسائل دریایی صحبت می‌کند و می‌گوید که تأثیر روانی تهدید مین غیرقابل اجتناب است، و همچنین عدم اطمینان در مورد تعداد مین‌ها، در صورت وجود، وجود دارد.

ایالات متحده می گوید که مسیر عمان را پاکسازی کرده است و معتقد است که تهدید مین در حال مدیریت است و محموله ها در حدود 75 درصد سطوح قبل از درگیری هستند.

ترس از ناشناخته قوی ترین جنبه تهدید مین دریایی است و روبات ها اکنون سلاح انتخابی برای مقابله با این ترس هستند.

"هوای آزاردهنده": جستجو برای پهپادهای مخفی تر

کارگران هندی در حال فیلمبرداری از کار خود برای آموزش هوش مصنوعی هستند