کلاریسا وارد بودن: ستاره CNN درباره غزه، ترامپ - و آینده او در دوران الیسون صحبت می کند

چه چیزی ترسناک تر از این است که در زمان جنگ های وحشیانه متعدد و لفاظی های خشونت آمیز آنلاین، خبرنگار اصلی بین المللی باشید؟ زمانی که کل آینده شبکه شما وارد دستان مالکیت نامشخصی می شود، یک خبرنگار بین المللی پیشرو باشید. کلاریسا وارد به عنوان خبرنگار ارشد بین المللی CNN، ممکن است یکی از بهترین مشاغل را در تمام رسانه ها داشته باشد. اما او همچنین یکی از پر دردسرترین مشاغل را در تمام رسانه ها دارد.

طفره رفتن از انفجارها در اوکراین، جست‌وجوی ورودی به غزه، گزارش‌هایی از شهر سئوتا که توسط اسپانیا اداره می‌شود، در حالی که مهاجران از مراکش سرازیر می‌شوند - وارد در همه نقاط داغ بوده است و اخیرا برخی از آنها. و همه اینها قبل از اینکه دیوید الیسون تایید نهایی را برای خرید CNN به همراه سایر دارایی های Warner Bros. Discovery دریافت کند. هالیوود ریپورتر هفته گذشته در یک سفر نادر اخیر به نیویورک با وارد واقع در لندن در هتلی در منهتن در مرکز شهر منهتن ملاقات کرد (او اینجا بود تا رؤسای خود را ببیند و با رئیس جمهور لتونی ملاقات کند.

هنوز 24 ساعت از زمانی که راب بونتا، دادستان کل کالیفرنیا و سایر ایالت ها پرونده خود را علیه الیسون حل و فصل کردند، نگذشته بود که راه را برای مالکیت غول خبری کابلی برای او باز کردند. او در مورد همه چیز چند چیز برای گفتن داشت. اول، چه احساسی دارید؟ در مورد وضعیت جهان بلکه وضعیت دنیای اخبار. اوه همه چیز عالی است [با کنایه می خندد]. نه، فکر می کنم در مورد روزنامه نگاری احساس خوبی دارم. سخت است، اما کار بسیار عالی در همه جا وجود دارد. در مورد جهان... یکی از بزرگترین جنگ های صلیبی شما درباره مکانی بوده است که نمی توانید از آن گزارش دهید - غزه.

آیا نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد دولت اسرائیل در حال تغییر موضع خود است و آیا روزنامه نگاران دسترسی بیشتری خواهند داشت، همانطور که شما و دیگران برای آن اصرار کرده اید؟ فشار زیادی وجود دارد اما نه واقعا. و ما نیاز داریم. آنچه اکنون می توانید بدست آورید کافی نیست. من آوارهای وسیع نمی‌خواهم - می‌خواهم پیرمردی روی صندلی باشد که داستانش را برایم تعریف کند. و همچنین اگر آنجا نباشم نمی توانم با همان اقتدار اخلاقی گزارش بدهم. هیچ کس نمی تواند. بنابراین واقعا باید تغییر کند.

به نظر می رسد ایران هم اکنون با چالش های مشابهی روبرو است.

کلا ما بیشتر آنچه را که ایالات متحده یا ایران می‌خواهند بشنویم می‌شنویم و مردم ایران وقتی این اتفاق می‌افتد ضرر می‌کنند. وقتی این اتفاق می افتد همه ضرر می کنند. البته این ترس وجود دارد که حتی اگر وارد آن مکان‌ها شوید، محدودیتی برای آنچه می‌توانیم اعتماد کنیم وجود دارد، زیرا بسیاری از فلسطینی‌ها هنوز از حماس می‌ترسند و بسیاری از ایرانی‌ها هنوز از رژیم می‌ترسند. آیا این به شما مربوط می شود؟ کاملا. در هر درگیری خودسانسوری وجود دارد، اما در این دو از بسیاری جهات بدتر است.

همین‌طور که داریم صحبت می‌کنیم، نوع دیگری از تلاش‌های سانسوری در آمریکا در جریان است، با ممنوعیت ترامپ از CNN، MS Now و Politico از کاخ سفید. آن فرود با شما چگونه است؟ بسیار نگران کننده است اما من فکر می‌کنم دیدن همبستگی نیز بسیار دلگرم‌کننده است - به آنچه که فاکس نیوز (در پیوستن به تحریم گروه‌های دیگر شبکه‌ها) انجام داد، نگاه کنید. شرکت‌های رسانه‌ای می‌دانند که تهدید علیه برخی از ما تهدیدی علیه همه ماست، حتی اگر در مورد چیزهای دیگر توافق نداشته باشند. یکی از مکان‌هایی که می‌خواهید بتوانید از آن گزارش دهید و اخیرا اجازه ورود به آن را نداشته‌اید کدام است؟ سودان

بسیار سخت است و دارفور حتی سخت تر است. و کشور [در بحبوحه یک جنگ داخلی وحشیانه بیش از 3 سال] در بحران بزرگی قرار دارد. یک مکان یا داستانی که اخیرا در مورد آن گزارش داده اید چیست که ما به آن توجه کافی نداریم؟ بحران مهاجران در اروپا حضور در سئوتا و دیدن مهاجرانی که از مرز عبور می کنند - این بخشی از پدیده ای است که بسیار تغییر خواهد کرد. به آنچه که اخیرا با AfD در آلمان (برنده شدن در انتخابات در ساکسونی-آنهالت) روی داد و بحران مهاجران چگونه بر آن تأثیر می گذارد، نگاه کنید. همه چیز را تحت تأثیر قرار می دهد.

اخیرا سعی کرده‌اید همه چیز را در رسانه‌های اجتماعی به هم بزنید، در حالی که در آشپزخانه‌تان چای می‌خورید یا شیرینی‌هایی در فرودگاه می‌خورید یا فقط در ایستگاه قطار می‌رقصید تا «چیز خود را تکان دهید». این مسیر کمی متفاوت از مسیری است که شما و صراحتا بسیاری از خبرنگاران خارجی قبلا طی کرده اید. در ابتدا مردم می‌گفتند «این عجیب است» و «تو چه کار می‌کنی؟» اما من احساس می‌کنم که باید بینندگان را در جایی که هستند ملاقات کنیم. برخی از مؤسسات کمی [مکث]... در نحوه گزارش اخبار رسمی شده اند.

[صداش را برای عبارت بعدی به جدیت تقلبی پایین می‌آورد] «در بالای این تپه‌های پشت سرم، می‌توانی ببینی» - منظورم این است که هیچ‌کس دیگر اینطور صحبت نمی‌کند. سازندگان محتوا همانطور که خود بینندگان صحبت می کنند صحبت می کنند. [می خندد] نه قطعا نه، هرچند برخی هستند که می گویند خبرنگاران خارجی باید این سنت رسمی را زنده نگه دارند. و من این را می فهمم. اگر مثلا از سوریه گزارش می دادم، این کار را نمی کردم. ما باید مراقب باشیم که از هیچ خطی عبور نکنیم.

اما همچنین فکر می‌کنم اشکالی ندارد که بپرسیم «اگر چیزی را برای اندازه، در چارچوب مناسب امتحان کنیم، چه می‌شود؟» «اگر احساس می‌کنیم شل‌تر است، بیشتر شبیه به حرف‌های دوستتان گوش می‌دهید، چه؟» مردم نمی‌خواهند احساس کنند که مورد مزخرف قرار گرفته‌اند - به ویژه جوانان، اما همه. بنابراین من سعی می کنم کاری انجام دهم تا آنها چنین احساسی نداشته باشند. برخی از مردم این ویدیوها را می بینند و همچنین تعجب می کنند که آیا شما برای زندگی پس از خبرنگاری برنامه ریزی می کنید. تعدادی از همکاران شما در CNN مطمئنا در خارج از دستگاه موفق بوده اند - جیم آکوستا، دان لمون.

آیا این چیزی است که می توانید خودتان را در حال انجام آن ببینید؟ آنها عالی عمل کرده‌اند، اما من همیشه دوست داشتم که در میدان باشم، در آنجا گزارش کنم، و برای انجام این کار [برای پخش] شما واقعا به موسسه‌ای مانند CNN پشت سرتان نیاز دارید. اما امروزه شما عاقلانه نیستید که به چیزهای دیگر نگاه نکنید. من قصد ندارم وانمود کنم که می دانم [در این مرحله] چیست. اما شما باید نگاه کنید. زمانی که در بهار، به جای قرارداد بلندمدت، تنها یک قرارداد یک ساله امضا کردید، زبان‌های زیادی به راه افتاد.

آیا این سیگنالی بود که شما ممکن است برای یک زندگی احتمالی خارج از CNN آماده کنید، به خصوص با ورود صاحب جدید؟ چیزهای زیادی در حال وقوع است و شما نمی‌خواهید بدون داشتن دید واضح و روشن از نظر میزان تغییر، عجله کنید. بنابراین از آنجا می آمد. در مورد موضوع آن ویدیوی قطار، از تیم رسانه اجتماعی کاخ سفید پاسخی دریافت کردید، که شما را به خاطر انجام آن مورد تمسخر قرار داد و در میان دیگر نام‌های دوست‌داشتنی، شما را «یک آشفتگی داغ» نامید. واکنش شما به آن چه بود؟ منظورم اینه که داریم خوش میگذرونیم این رسانه اجتماعی است.

بسیاری از محتوا این است که مردم چیزها را از جعبه بیرون می آورند. اینطور نیست که ما در CNN در صفحه اول وب سایت بودیم. نمی‌دانم، نمی‌دانم چرا نمایش‌های آشکار شادی باعث می‌شود برخی افراد احساس ناکافی کنند.