کلمه من: وقتی اروپا کمانچه می زند و می سوزد - نظر

تصویر دلخراشی بود منظره تالار شهر تاریخی در لیموژ فرانسه که در آتش می‌سوخت و مناره‌ای که به ساختمان شعله‌ور فرو می‌ریخت، بسیار دیدنی بود. در دیگری، شخصی با صدایی مبهوت فریاد زد: "افتاده است!" من تعجب کردم که آیا او فقط به گلدسته اشاره می کند یا به طور کلی به تمدن فرانسه. طبق مجله اسمیتسونیان، تالار شهر اولین بار در روز باستیل در سال 1883 درهای خود را باز کرد و "به عنوان یک برنده معماری جشن گرفته شده است.

der. این ساختمان 143 ساله که به خاطر گلدسته بلند و ناقوس فلزی پرآذینش معروف است، در سال 1975 به عنوان نمونه بارز معماری فرانسه و غرور مدنی اواخر قرن نوزدهم، وضعیت بنای تاریخی به دست آورد. برای مهاجمان نقابدار، آتش افروزان و غارتگرانی که در سرتاسر فرانسه – و سایر نقاط اروپا – در حال وحشیگری هستند، این یک نسخه مدرن از روز باستیل است.

اوباش با ترس و خشونت حکومت می کنند. هر آنچه که در ابتدا باعث شورش شد - ظاهرا دانش آموزان دبیرستانی از شرایط خود شکایت داشتند - شعله های آتش از جهات دیگر شعله ور می شود. این در مورد هزینه زندگی، قیمت سوخت، یا کلاس های شلوغ نیست. فیلم های خبری نشان می دهد که انبارداران شوکه شده در امتداد خیابان نمادین شانزه لیزه با درماندگی به غارت و تخریب فروشگاه هایشان نگاه می کنند. نه تنها معیشت آنها دزدیده شد، بلکه شیوه زندگی آنها نیز به سرقت رفت. تصادفی نیست که نمادهای دولت و خود فرانسه مورد حمله قرار گرفت.

مجسمه جمهوری در پاریس تخریب شد. نیم تنه مرمری ماریان در حمله ای در ساختمان تاریخی شهرداری مارسی آسیب دید. و دفتر توریستی در لیون، که در یک جواهر معماری قرن نوزدهم قرار داشت، نیز ویران شد - نه اینکه شهر به این زودی انتظار هجوم گردشگران را داشته باشد. فرانسه قبلا شاهد تظاهرات‌هایی بوده است، حتی تظاهرات‌هایی که خشونت‌آمیز بوده است، اما "ویو لا تفاوت" - اینها دانشجویان فرانسوی نبودند که در حین راهپیمایی در مه 1968 بحث‌های فلسفی داشتند. آنها همچنین «جلیقه زردها» نبودند که در اعتراض به قیمت سوخت در تظاهرات گسترده‌ای که با کووید 19 کاهش یافت.

سخت گیری ها؛ و آشوبگران امروز کارگرانی نیستند که سه سال پیش برای اعتراض به افزایش برنامه ریزی شده سن بازنشستگی به خیابان ها آمدند. جلیقه زردها بازگشته اند، اما این شورش ها اساسا فرانسوی نیستند. به لطف مهاجران و مهاجران غیرقانونی و فرزندان و نوه‌های آنها، پرچم‌های خارجی مستعمرات سابق مانند مراکش و الجزایر با سه رنگ فرانسه رقابت می‌کنند و پرچم‌ها و کفیه‌های فلسطین رایج است. نمی‌توانستم حضور مهمان هفته گذشته توسط گرتا تونبرگ، فعال‌کننده همه‌جانبه، پوشیده از کفی‌ها را یادداشت نکنم.

او اکنون به جای آب و هوای جهان جذب جو سیاسی جهانی شده است. بیشتر از هر زمان دیگری، وقتی معترضان شعار می دهند، "از رودخانه تا دریا"، سوال این است که به کدام رودخانه و دریا اشاره می کنند. آنارشیست ها و جهادی ها عوامل هرج و مرج و ویرانی هستند - آنها ترکیبی مرگبار ایجاد می کنند. در برخی از شهرهای فرانسه، زبان آشوبگران عربی بود.

یک کلمه برای آن وجود دارد: "انتفاضه". انتفاضه جهانی شده است و نتایج آن را می‌توان در خیابان‌های فرانسه دید، جایی که صدها معترض و افسر پلیس مجروح شده‌اند و خسارت ممکن است به یک میلیارد یورو برسد. آتش‌سوزی کنونی در فرانسه (هنوز) به طور خاص حمله به یهودیان نیست، اما این نوشته سال‌ها پیش با اسپری روی دیوار کشیده شد، همراه با شعار «آزادی رئیس‌جمهور فرانسه، رئیس‌جمهوری ماکرون، سال گذشته بدون شرط و شروط فرانسه». او به عنوان کشور فلسطین، فرانسه و ارزش های فرانسه را تقویت نکرد. او به تروریسم و ​​خشونت پاداش داد

ه. جای تعجب نیست که در مورد اولین بار اجرای «راه حل دو دولتی» در فرانسه جوک ها و الگوهای رفتاری وجود دارد. نیوزویک و سایر رسانه ها به ظهور ویدیوهای اعتراض آمیز با آهنگ «MRH» اثر رپر BORO700 اشاره کردند که به محمد مراه جهادی اشاره دارد که معلم 30 ساله خاخام جاناتان سندلر جوان و مای جاناتان سندلر جوان را به قتل رساند. در یک مدرسه یهودی در تولوز در سال 2012، و همچنین کشتن سربازان فرانسوی در حملات دیگر. اشعار همچنین از عامل حمله تروریستی نوامبر 2015 در پاریس، که در آن 130 نفر کشته شدند، از جمله کسانی که در یک حمله به قتل رسیدند، تمجید می کند.

کنسرت در سالن باتاکلان، در استادیوم فوتبال، و در کافه ها و بارها. قربانیان به طور خاص انتخاب نشدند، اما اهداف به دقت انتخاب شدند تا شامل همه چیزهایی باشند که سبک زندگی جوان، بی‌خیال و فرانسوی نشان می‌دهد. چه چیزی باعث شورش‌های فرانسوی‌ها می‌شود؟ همانطور که آبه گرین‌والد در Commentary بیان کرد، تلاش برای توضیح «علت واقعی» شورش‌ها در فرانسه «به نوعی مانند تلاش برای تعیین علت رسمی مرگ ناشی از شرایط چندگانه زندگی‌اش است.

اینکه یک نفر اروپایی است و شرایط به بیش از یک معنی کلمه مترقی است. بحران‌های واقعی وجود دارد: شکست دولت رفاه، فروپاشی آموزش، ناپدید شدن جامعه، نسبت ناپایدار وابستگی سالمندان، و مهاجرت غیرقابل جذب. سپس ایسم‌ها، الهیات فعالی هستند که تضمین می‌کنند راه‌حل‌ها دور از دسترس باقی می‌مانند: سوسیالیسم، آنارشیسم، اسلام‌گرایی، رادیکالیستی، ضد دین‌گرایی فلسطینی... تعقیب و گریز اکنون در همه جای غرب وجود دارد، و مدتی است که با ما بوده است... «در سال‌های پس از سال 2011، طوفان آتش گرفته است.

d توسط Black Lives Matter، Antifa، رادیکالیسم جنسیتی، شیدایی ضد اسرائیلی، و هواداران جهاد... شورش ها در فرانسه نیز چیز جدیدی اضافه خواهند کرد." مکرون هفته گذشته لحظه "بگذارید کیک بخورند" خود را داشت و در کنسرت سلن دیون به همراه همسرش بریژیت در حالی که شورش ها تشدید می شد شرکت کرد. شاید بدتر شدن شورش ها به رئیس جمهور فرانسه شبیه بود. او از انتخابات برنامه ریزی شده آوریل 2027 جلوتر است. هم رهبر چپ افراطی ژان لوک ملانشون و هم مارین لوپن، نامزد پیشتاز راست افراطی، امیدوارند از اعتراضات فعلی سود ببرند.

پروفسور سیریل کوهن، رئیس دانشگاه بار-ایلان متولد مارسی، در برنامه رادیویی "ساعت بین المللی" رشت بت، اشاره کرد که قطبی شدن محصول جانبی شورش ها نیست بلکه یک هدف است. چه راست یا چپ پیروز شود، احتمالا موجی از علی وجود خواهد داشت. او خاطرنشان کرد که بار-ایلان، مانند سایر دانشگاه های اسرائیل، دانشجویان فرانسوی زبان بیشتری را جذب می کند.

کوهن در مورد کاریکاتور فرانسوی پیش از انتخابات ریاست جمهوری که نشان می دهد یهودیان "تصمیم ندارند چگونه رای دهند: اورشلیم را انتخاب کنند یا نتانیا" به کنایه پرداخت. آن اسرائیلی هایی که تهدید می کنند اگر انتخابات عمومی هفته آینده نتایج مورد نظرشان را به دست نیاورد، کشور را ترک خواهند کرد، باید در نظر داشته باشند که هیچ تضمینی برای پناهگاه امن و استقبال گرم برای یهودیان در روستای جهانی وجود ندارد. اسرائیلی‌ها همچنین باید بدانند که نیروهای خارجی - از جمله ایران، روسیه، ترکیه و قطر - از ایجاد اختلافات اسرائیل و دامن زدن به ناآرامی به عنوان راهی برای ما خوشحال هستند.

حمله به اسرائیل مدتهاست که به یک حمله به ارزشهای یهودی-مسیحی تبدیل شده است. پیش از 11 نوامبر، روز یادبود کشته شدگان کشورهای مشترک المنافع بریتانیا، پوشیدن سنجاق خشخاش مرسوم است. در واقع، 11 نوامبر به عنوان روز خشخاش نیز شناخته می شود. امسال، فلسطینی‌ها و حامیانشان آن را نیز ربوده‌اند، با فروش نشان خشخاش به رنگ‌های فلسطینی در حالی که ادعا می‌کنند خشخاش-شقایق گل ملی فلسطین است.

این نیست. این گل ملی اسرائیل است، و شقایق‌های قرمزی که در بهار روی نقب را فرش می‌کنند، به‌ویژه نماد 1200 قتل عام در 7 اکتبر 2023، تهاجم و جنایت بزرگ به رهبری حماس هستند. اروپا در حال کشف این موضوع است که این کابوس یک رویای بد نبود، بلکه واقعیت خودش بود. باید بیدار شود و ساختمان های سوزان را بو کند. شورش های خشونت آمیز تظاهرات آزادی بیان و دموکراسی نیستند. این جنگ است. اما جهان هنوز پیام اصل فرانسوی "En la guerre comme en la guerre" را بین المللی نکرده است.