کلیسای ریورساید محکوم به پرداخت 11.3 میلیون دلار به قربانی آزار جنسی کودکان شد

شاکی که در اسناد دادگاه با حروف اول نامش، J.M. شناسایی شد، هفته گذشته در دادگاه عالی ایالت در منهتن پایین شهادت داد که در بهار 1978 توسط مدیر برنامه های ورزشی سابق ریورساید، ارنست «ارنی» لورچ، «هشت یا نه» بار مورد آزار جنسی قرار گرفت.

لوکاس فرانکن، وکیل جی ام، به رولینگ استون گفت: «او احساس می‌کند که شنیده شدنش خوشحال‌کننده است، و بدیهی است که زمان زیادی در پیش است. و هیئت منصفه پس از صحبت با آنها، آنها ما را باور کردند، آنها حقیقتی را که ما به آنها منتقل می کردیم، باور کردند، و حتی با وجود گذشت زمان بسیار، عقل سلیم بود.

وکلای ریورساید و مقامات کلیسا به درخواست‌های ایمیلی که خواستار اظهارنظر در روز چهارشنبه بودند، پاسخ ندادند.

این دومین محاکمه ناشی از رسوایی آزار جنسی پیرامون کلیسای بالای منهتن بود که توسط راکفلرها تأسیس شد، که به مدت 40 سال پناهگاه برنامه ورزش جوانان پیشگام و مربی پدوفیل چند میلیونر آن بود. اولین مورد به توافقی برای ستاره سابق کالج ماریست، داریل پاول در ژانویه، درست قبل از تحویل پرونده به هیئت منصفه پایان یافت.

در شهادت خود، جی.ام. لورچ را به عنوان "آلفا مرد نهایی در ورزشگاه. شکل پدر. همه به او تعلل می کردند." او سپس داستان دلخراشی از نحوه استفاده لورچ از این موقعیت برای سوء استفاده از او، از جمله تجاوز جنسی و سکس دهانی اجباری تعریف کرد. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

جی ام در سال 2019، اندکی پس از تصویب قانون قربانیان کودک در نیویورک، شکایتی را علیه ریورساید تنظیم کرد، که به بازماندگان سوء استفاده جنسی از کودکان فرصتی دو ساله می داد تا قوانین مربوط به محدودیت ها را دور بزنند و برای جبران خسارت به خاطر اقداماتی که در سنین خردسالی، سال ها یا دهه ها بعد به آنها انجام شده، شکایت کنند. پیش از این، قوانین ایالتی بیش از یک سال پس از یک حادثه سوء استفاده از بازماندگان را از طرح دعوی بازمانده بود.

J.M.، که اکنون ساکن منطقه خلیج سانفرانسیسکو است، یکی از 27 شاکی بود که ادعا می کرد لورچ در کودکی از آنها سوء استفاده جنسی کرده است. همه شاکیان به جز یکی از سال‌های 1961 تا 2002 در تیم‌های ورزشی ریورساید در زمانی که لورچ مسئولیت آن را برعهده داشت، شرکت کردند. همانطور که رولینگ استون و اسپورتیکو گزارش کرده اند، شاکیان ریورساید همگی ادعا می کنند که کلیسا باید می دانست که لورچ از کودکان سوء استفاده می کند.

در حالی که تعدادی از متهمان برای تیم فوتبال ریورساید، که همچنین توسط لورچ مربیگری می‌شد، بازی می‌کردند، بیشتر آنها درگیر برنامه بسکتبال بودند، برنامه‌ای که باعث راه‌اندازی حرفه بیش از 60 بازیکن NBA و صدها نفر از برجسته‌ترین کالج‌ها شد. نیت آرچیبالد و کریس مولین، دو بار قهرمان NBA و شخصیت فعلی ESPN، کنی اسمیت، اعضای تالار مشاهیر بسکتبال، و ستارگان جدیدتری از جمله متا ورلد پیس (که قبلا به نام ران آرتست شناخته می شد) و لامار اودوم، همگی برای لورچ هاکس بازی کردند.

خواننده های رپ Cam’ron و Ma$e که در دهه 1990 از بازیکنان برجسته بسکتبال دبیرستان نیویورک بودند، در نوجوانی قبل از ورود به تجارت موسیقی برای Riverside بازی می کردند. مطالب مرتبط اسناد استرداد اندرو تیت ادعا می‌کند که زیر سن قانونی «مشت» می‌شود: «من تمام دستت را تا مچ دستت می‌خواهم» فارل می‌خواهد «مبهم و مبهم» دعوی حق نسخه‌برداری چاد هوگو پرت شود ادعاهای املاک دالی پارتون که برادرزاده از نوار احتیاط استفاده کرد. شرکت کننده به دلیل قتل همسر به ابد بدون آزادی مشروط محکوم شد

برخی از فارغ التحصیلان برجسته ریورساید - از جمله کنی اسمیت و مارک جکسون - در سال 2002 پس از اینکه شاکی فعلی رابرت هولمز به نیویورک دیلی نیوز گفت که چگونه مورد آزار جنسی قرار گرفته و سپس توسط لورچ برای سکوتش پول پرداخت کرده است، در حمایت از لورچ صحبت کردند. با این حال، اخیرا هیچ یک از مشهورترین بازیکنان ریورساید به دعوی حقوقی مربوط به قانون قربانیان کودکان رسیدگی نکرده اند.

در مجموعه‌ای از پرونده‌ها که به کندی پیش می‌رفت، پرونده J.M. اکنون یکی از معدود مواردی است که حل شده و دومین موردی است که توسط هیئت منصفه استماع می‌شود. امید به وجود آمد که حل و فصل داریل پاول در ژانویه به حل و فصل سریع پرونده های قضایی باقی مانده علیه کلیسای نمادین منهتن منجر شود. این اتفاق نیفتاده است و سه بازیکن سابق در حالی که منتظر روز خود در دادگاه بودند جان خود را از دست دادند.

در طول محاکمه J.M.، وکلای شاکی شهادت 9 قربانی دیگر را به صف کردند. بخش اعظم این شهادت در دادگاه پاول نیز شنیده شد تا نشان دهد الگوی سوء استفاده - از جمله دست و پا زدن، چک‌های بند سواری و تشدید تجاوزات جنسی به کودکان سیاه‌پوست و لاتین تبار غالبا فقیر- که کلیسا یا می‌دانست یا باید درباره آن می‌دانست.

آنها گفتند که ریورساید از نظارت بر لورچ امتناع ورزید و به دلیل پول لورچ، نفوذ او در ریورساید به دلیل موقعیت‌هایش به عنوان شماس و عضو هیئت مدیره و اعتباری که برنامه‌اش به ارمغان می‌آورد، چندین علامت هشدار را نادیده گرفت.

فرانکن در سخنرانی پایانی خود گفت: "هیچ نظارتی وجود نداشت." "هیچ نظارتی وجود نداشت. و هیچ سابقه ای وجود ندارد که این بچه ها به غیر از تمجیدها وجود داشته باشند."

مانند بسیاری از دیگر شاکیان ریورساید، جی ام به عنوان یک ورزشکار شناخته شده نبود و هرگز بسکتبال کالج یا حرفه ای بازی نکرد. اما برخلاف بسیاری از شاکیان همکارش که با سوء مصرف مواد دست و پنجه نرم کرده اند و سوابق کیفری دارند، او شغل موفقی داشته است. او در کالج محلی در نیویورک کار کرد، مدرک حسابداری را از دانشگاه ساحل غربی گرفت و به سمت های اجرایی متعددی رسید، که عمدتا در بخش غیرانتفاعی منطقه خلیج بود.

J.M. به برخی از تأثیرات ماندگار سوء استفاده بر زندگی او، از جمله بی اعتمادی او به دین شهادت داد. او در جایگاه گفت: «من می‌خواستم به کاتولیک کمک کنم. "بنابراین من به عشای ربانی می روم و سپس به عشای ربانی می روم و پس از آن بود که رسوایی آزار جنسی کشیش های کاتولیک در سال 85 به راه افتاد.

او همچنین گفت که بدرفتاری لورچ بعدا بر ازدواج و زندگی خانوادگی او تأثیر گذاشت. او گفت: «من می‌دانستم که نمی‌توانم فرزندی داشته باشم و معتقد بودم که با توجه به اتفاقی که برایم افتاده، می‌توانم آنها را ایمن نگه دارم. "بزرگسالانی که برای کمک به شما طراحی شده اند، گاهی اوقات به شما آسیب می رسانند." وکلای او همچنین سعی کردند این موضوع را مطرح کنند که مسیر شغلی J.M در واقع اثباتی بر اثرات پایدار سوء استفاده است او به ندرت بیش از دو سال در هیچ محل کار دوام می آورد، که نشان دهنده مشکلات طولانی مدت اعتماد است.

وکلای ریورساید استدلال کردند که کلیسا هیچ اطلاعی از سوء استفاده لورچ نداشت، و اگر سوء استفاده صورت می گرفت، کلیسا مقصر نبود. فیلیپ سمپرویوو، مشاور ریورساید، فیلیپ سمپرویوو، در بیانیه آغازین خود گفت: «اگر سوءاستفاده به‌گونه‌ای اتفاق افتاده است که [ج.

وکلای کلیسا همچنین شهادت کارشناسانی را ارائه کردند که می‌گفتند هنجارهای دهه‌های 1960 و 1970 متفاوت بود و خواستار آموزش یا آموزش یا گزارش اجباری سوء استفاده جنسی نبودند. علاوه بر این، ریورساید اظهار داشت که حتی اگر جی ام مورد سوء استفاده قرار گرفته باشد، حرفه موفق او دلیلی بر غلبه بر آن بوده و متحمل خسارت های هنگفتی نشده است. سمپرویوو در بیانیه پایانی خود در روز سه شنبه گفت: آنچه ادعا می شود PTSD است، و او استدلال کرد که شاکیان ثابت نکردند که جی ام از اختلال استرس پس از سانحه رنج می برد. او گفت: "بدون کابوس، بدون فلاش بک."

علاوه بر این، سمپرویوو در پایان خود استدلال کرد، جی ام "بسیار کارآمد است. او در همه جنبه های زندگی خود موفق است. خواه دوستان باشد، چه کار باشد، چه ازدواج باشد، چه سلامت باشد. او همه جعبه ها را بررسی می کند."

فرانکن در بیانیه پایانی خود سعی کرد این موضوع را رد کند و گفت که شهادت کارشناس نشان می‌دهد که می‌تواند «دو طرف» برای جی ام وجود داشته باشد. «یک طرفی که او به مردم ارائه می‌کند قوی و کارآمد است و طرف دیگر که سال‌ها، ۴۸ سال است بی‌صدا رنج می‌کشد. … و سپس ریورساید سعی می‌کند از مقاومت شاکی در برابر هر چیزی استفاده کند.

نزدیک به پایان شهادت J.M، فرانکن این موضوع را با گفتن ریورساید مطرح کرد: "زمان زیادی را صرف صحبت کردن با شما در مورد رزومه شما و چیزهای خوب مردم کرد. آیا به آنچه که با وجود کاری که آقای لورچ با شما انجام داد، افتخار می کنید؟"