کمپین فشار ترامپ بر زلنسکی وارد مرحله تعیین کننده ای می شود

او قانون دو حزبی را که چند هفته پیش امضا شده بود و تعرفه های جدیدی را بر روسیه وضع می کرد کنار گذاشت. او قرارداد خرید گازوئیل از مسکو را قطع کرد. مذاکره کنندگان او در مورد خطوط مبهم قرارداد برای بسیاری از لوک اویل، یک شرکت انرژی روسی آسیب دیده، توافق کردند. و او خواستار جایگزینی ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین شد، که موفقیت او در جنگ در داخل روسیه عمیقا او را ناامید می کند.

تلاش‌های فزاینده دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در چند هفته گذشته برای بازپروری روسیه و بازگشت ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور به جامعه دیپلماتیک به دلیل سرعت، توصیف زلنسکی به‌عنوان مانع اصلی صلح و انکار گستاخانه‌اش مبنی بر ادامه جنگ روسیه که ترامپ می‌گوید در تلاش برای پایان دادن به آن است، قابل توجه است.

ترامپ روز دوشنبه در حالی که برای یک گردهمایی تبلیغاتی در خارج از کاخ سفید صحبت می کرد، گفت: صادقانه بگویم، روسیه در مورد اوکراین خوب بوده است. او گفت: «آنها کار زیادی انجام نداده اند.

در مقابل، او گفت: "ما چیزهای زیادی به اوکراین داده‌ایم. آنها چیزی به ما نداده‌اند. این را به خاطر داشته باشید." او برای تاکید این جمله را تکرار کرد. شب قبل، او در شبکه‌های اجتماعی نوشت که زلنسکی «نمی‌خواهد به این جنگ پایان دهد و احتمالا هرگز هم انجام نداده است»، زیرا این جنگ برای او جریانی پول نقد و تسلیحات از اروپا به ارمغان آورد و هیچ اشاره‌ای نکرد که اوکراین برای حاکمیت و حتی بقای خود در جنگی می‌جنگد که آن را آغاز نکرده است.

تحقیر ترامپ از زلنسکی جدید نیست. همچنین تمایل او به دادن شک و تردید به پوتین که اغلب برای او احترام و حتی تحسین ابراز کرده است، نیست.

اما آنچه اکنون متفاوت است، عزم فزاینده ترامپ برای اجبار به توافق بر سر زلنسکی است و به او گفت که حفظ بخش‌های اشغالی استان‌های شرقی کشور ارزش آن را ندارد - و همچنین اگر اوکراین مخالفت خود را با توافقی که عمدتا بر اساس شرایط روسیه نوشته شده است کنار بگذارد، باید پولی برای اوکراین به دست آورد.

این پیام ایالات متحده به زلنسکی در روز سه شنبه در اسلو، نروژ خواهد بود، جایی که انتظار می رود استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ و دامادش جرد کوشنر، با رئیس جمهور اوکراین دیدار کنند.

مقامات می گویند، نخست وزیر نروژ، یوناس گار استور، و الکساندر استاب، رئیس جمهور فنلاند، در این گفتگو شرکت خواهند کرد. (فنلاند به یکی از اعضای پرشور اتحاد ناتو تبدیل شده است. در جنگ جهانی دوم حدود 12 درصد از خاک خود را به روسیه واگذار کرد و هرگز آن را پس نگرفت.)

روز بعد ویتکاف و کوشنر به سنت پترزبورگ روسیه خواهند رفت تا در زادگاهش با پوتین ملاقات کنند. در آنجا، انتظار می‌رود که نمایندگان ترامپ گام بعدی را در تلاش‌های خود برای نشان دادن مزایای معامله با پوتین با تضمین آزادی یک آمریکایی قدیمی بردارند.

ترامپ روز دوشنبه بار دیگر در مورد احتمال آزادی گروگان صحبت کرد، اما نگفت چه کسی در آن دخیل بوده است. تنها آمریکایی که وزارت امور خارجه ایالات متحده آن را به عنوان "به اشتباه بازداشت شده" در روسیه طبقه بندی می کند، استفان هوبارد است که روسیه در سال 2022 او را متهم به جنگیدن به عنوان مزدور برای اوکراین کرد. هوبارد که در اواسط دهه 70 زندگی خود است، به بیش از شش سال در یک مستعمره کیفری محکوم شد. زمان انتشار، اگر اتفاق بیفتد، اطلاعات زیادی در مورد استراتژی پوتین دارد. رهایی روسیه از شر یک گروگان آمریکایی مسن هیچ هزینه ای برای پوتین ندارد و هیچ سودی برای اوکراین ندارد.

اما در بحبوحه انتخابات میان‌دوره‌ای در ایالات متحده، به ترامپ این امکان را می‌دهد که با تصاویر دلگرم‌کننده‌ای از پیوستن مجدد یک زندانی به خانواده‌اش، ادعا کند که سیاست خارجی «اول آمریکا» را دنبال می‌کند.

اما هدف بزرگ‌تر در اینجا، برای پوتین و ترامپ، عادی‌سازی رابطه‌ای است که بیش از یک دهه پیش، زمانی که پوتین کریمه را تصرف کرد، سرزمینی که در دوران اتحاد جماهیر شوروی با اوکراین ادغام شد، و زمانی که او شروع به فرستادن جنگنده‌های روسی به شرق اوکراین کرد، از بین رفت.

اروپا و آمریکا با تحریم پاسخ دادند. اما یک سال بعد، آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان، قراردادی را با پوتین برای ساخت خط لوله گاز نورد استریم 2 امضا کرد و رهبر روسیه را «تامین کننده قابل اعتماد» خواند.

ایده ادغام مجدد روسیه با غرب بود، به این امید که اشتهای سرزمینی پوتین مهار شود. تلاش شکست خورد. هفت سال بعد روسیه تهاجم کامل خود را به اوکراین آغاز کرد.

امروز، آن تاریخ، و منطق پشت آن، خود را دوباره بازی می کند. اما این ترامپ است که نقشی را ایفا می کند که زمانی مرکل بازی می کرد.

جاه طلبی های ترامپ به وضوح بزرگتر است. در حال حاضر صحبت از یک دیدار سه جانبه در چین بین ترامپ، پوتین و شی جین پینگ چین در حاشیه نشست بزرگتر کشورهای حاشیه اقیانوس آرام که قرار است ماه آینده برگزار شود، وجود دارد. ترامپ روز دوشنبه گفت که هدف بحث درباره سه زرادخانه بزرگ هسته‌ای در جهان و «خلع سلاح هسته‌ای» خواهد بود. (احتمالا منظور او کنترل تسلیحات بوده است، زیرا به نظر می رسد هیچ یک از سه قدرت از راه دور علاقه ای به از بین بردن ذخایر هسته ای خود ندارند.)

این دقیقا همان چیزی است که پوتین در نظر دارد: گسترش بحث با ایالات متحده به موضوعات دیگر، به غیر از اوکراین، که باعث می‌شود درگیری طولانی‌مدت تنها یکی از بسیاری از موضوعاتی باشد که باید مدیریت شود. و اگر این نشست سه جانبه اتفاق بیفتد، تصویر رهبران سه قدرت هسته‌ای بزرگ که در حال گفتگو هستند احتمالا نشان می‌دهد که آنها جهان را در مناطق تحت نفوذ قرار می‌دهند، همان‌طور که جوزف استالین، وینستون چرچیل و فرانکلین دی روزولت در یالتا انجام دادند.

یک ماه بعد، قرار است این سه نفر دوباره با هم باشند، این بار در نشست سران G20 در استراحتگاه دورال ترامپ در فلوریدا. چند ماه پیش، ترامپ از پوتین دعوت کرد تا در این مراسم شرکت کند، اولین نشانه‌ای از این که رهبر روسیه از سرما به خانه فراخوانده شده است.

با این حال، برای رسیدن به آن نقطه، ترامپ مجبور شد همه صحبت‌های مربوط به کمک به اوکراین در دفاع از یک دموکراسی نوپا، اگر هنوز با فساد مواجه است، کنار بگذارد. در حالی که او اصرار دارد که هرگونه حل و فصل جنگ با «ضمانت‌های امنیتی» برای جلوگیری از تهاجم مجدد روسیه همراه خواهد بود، مقامات اوکراینی می‌گویند که اکنون تردید دارند که ایالات متحده واقعا به آنها کمک کند، حداقل در زمانی که ترامپ در قدرت است.

ریچارد هاس، دیپلمات قدیمی که از پایان جنگ سرد تا حمله به عراق 23 سال پیش به دولت‌های جمهوری‌خواه و دموکرات خدمت کرده است، می‌گوید: «دلیل اینکه فکر کردن به سابقه‌ای برای تغییر طرف آمریکا در یک درگیری مانند این دشوار است این است که واقعا چنین چیزی وجود ندارد.

آنچه در اینجا بی‌سابقه است، تصمیم برای تغییر مسیر و مجازات قربانی تهاجم - اوکراین - و در عین حال پاداش دادن به متجاوز است.

در واقع، همانطور که هاس نشان می دهد، هیچ قیاس رضایت بخشی در تاریخ اخیر وجود ندارد.

بله، رئیس جمهور ریچارد نیکسون در سال 1972 با گشایش در چین متحدانش را شوکه کرد، که سال ها بعد، در دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر، به رسمیت شناختن دیپلماتیک جمهوری خلق و لغو روابط رسمی دیپلماتیک با تایوان انجامید. اما زمانی که نیکسون این حرکت را انجام داد، هیچ جنگ فعالی وجود نداشت و با تعهدات گسترده واشنگتن برای حفاظت از تایوان همراه بود، استراتژی که تا کنون، نزدیک به نیم قرن کارآمد بوده است. ایالات متحده از ویتنام خارج شد، اما در حالی که اختلافات گسترده ای با ویتنام جنوبی داشت، آشکارا طرف شمال را نگرفت.

و ترامپ، در دوره اول ریاست جمهوری خود، و سپس جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، توافقی را با طالبان انجام داد که به سرعت منجر به تسلط بر افغانستان شد - دوباره عقب نشینی که منجر به فروپاشی دولتی شد که ایالات متحده تلاش کرده بود از آن حمایت کند. اما هیچ معامله تجاری با رهبری طالبان صورت نگرفته است.

دستیاران ترامپ اصرار دارند که جنگ بین روسیه و اوکراین اکنون در جایی است که آنها آن را "نقطه عطف" می نامند. آنها اصرار دارند که حرکت بعدی زلنسکی است و می گویند او باید به ترامپ ثابت کند که او نیز مایل به معامله با روس ها است، حتی اگر به معنای واگذاری قلمرو مستقل باشد.

این چیزی است که رهبر اوکراین زمانی به کنگره قول داده بود که هرگز انجام نخواهد داد. او در ازای آن مورد تشویق ایستاده قرار گرفت و قول داد که حمایت ایالات متحده هرگز نشان نخواهد داد. او روز یکشنبه با حضور در برنامه Meet the Press شبکه NBC، اذعان کرد که فضا متفاوت است. وی در پاسخ به این سوال که آیا کشورش بدون کمک نظامی و اطلاعاتی ایالات متحده می تواند زنده بماند، پاسخ داد: "البته، در همه شرایط سخت، شما شانس دارید. اما ما شانس کمی خواهیم داشت - شانس کمی برای زنده ماندن بدون حمایت ایالات متحده."

-- این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز ظاهر شد.