کمپین‌ها خواستار بازگرداندن بقایای راجر کیزمنت به Co Antrim هستند که او می‌خواست.

بازگرداندن بقایای راجر کیزمنت به قدری محرمانه بود که اولین چیزی که مردم از آن مطلع شدند زمانی بود که در 23 فوریه 1965 به دوبلین رسیدند.

کیزمنت در آگوست 1916 به دلیل خیانت در زندان پنتونویل به دار آویخته شد و بازگرداندن بقایای او به ایرلند کارزاری بود که برای چندین دهه ادامه داشت.

تنها در سال 1965، با ظهور روابط بهتر بین ایرلند و بریتانیا، و به ویژه، بین شان لماس، وزیر امور خارجه و نخست وزیر بریتانیا، هارولد ویلسون، توافق شد که جسد او را به ایرلند بازگردانند.

بسیاری از مفسران انگلیسی و اتحادیه‌گرا هنوز او را خائن می‌دانستند، زیرا او در خیزش عید پاک و تلاش‌هایش برای استخدام سربازان بریتانیایی ایرلندی تبار برای جنگ با ارتش آلمان در طول جنگ جهانی اول تلاش می‌کرد.

کیسمنت مراسم تشییع جنازه ایالتی برگزار شد و جمعیت عظیمی در مسیر صف کشیده بودند. او در گورستان گلاسنوین با سخنرانی ایمون دی والرا کهنه کار و رئیس جمهور وقت در سال 1916 به خاک سپرده شد.

دی والرا گفت: «سالهای طولانی انتظار وجود داشت. ما خوشحالیم که او را دوباره در میان خود داریم. ما خوشحالیم که دولت بریتانیا به اندازه کافی عاقل بوده است که این درخواست باید برآورده شود.

انجام کاری که کیسمنت انجام داد به شجاعت زیادی نیاز داشت و نام او نه فقط در اینجا، بلکه توسط مردمان تحت ستم در همه جا گرامی داشته می شد، حتی اگر او هیچ کاری برای آزادی کشورمان انجام نداده باشد.»

راجر کیزمنت به تیم دفاعی خود گفت که "خاطرات سیاه" جعلی است

او پیش بینی کرد که قبر کیسمنت به زیارتگاه کسانی تبدیل شود که "می خواهند این سرزمین را شایسته فداکاری های گذشته بسازند".

کیزمنت یکی از شناخته شده‌ترین قبرهای گورستان گلاسنوین است، اما دفن او در دوبلین مطابق با آرزوهای در حال مرگ او که به پسر عمویش الیزابت بانیستر بیان شد، درست پس از از دست دادن درخواست تجدیدنظر علیه حکم اعدامش نبود.

او در ژوئیه 1916 از زندان پنتونویل نوشت: "اجازه ندهید بدن من اینجا دراز بکشد - مرا به تپه سبز توسط مورلو بازگردانید - در کنار خانه مک گاری که از بالا به مویل نگاه می کند - اینجا جایی است که من می خواهم اکنون باشم و آن جایی است که دوست دارم دراز بکشم."

گروهی از داوطلبان اکنون به دنبال برآورده شدن آرزوهای در حال مرگ او هستند. انجمن بزرگداشت و بازگرداندن راجر کیسمنت درخواست مجوز نبش قبر کرده است تا جسد او را از گورستان گلاسنوین خارج کرده و در نقطه ای مشرف به خلیج مورلو در کو آنتریم دفن کند.

آلن دالی، رئیس انجمن اذعان کرد که تصمیم نهایی، در صورت اعطا شدن، در سطح دولت با توجه به اهمیت تاریخی کیزمنت گرفته خواهد شد.

او گفت: «اگر فکر می‌کردم این اتفاق نمی‌افتد، وقت و تلاش زیادی برای این کار نمی‌کردم.

"به نظر من این اتفاق خواهد افتاد و به دلایل درستی خواهد بود. ما می خواهیم به آرزوی یک مرده احترام بگذاریم. او می دانست چه می خواهد و برآورده نشد."

من ایرلند را ترک کردم و خبرنگار خارجی گاردین شدم، اما با پژواک راجر کیسمنت مواجه شدم.

در سال 1965 بقایای کیزمنت به دلیل اوضاع نابسامان سیاسی در آن زمان به ایرلند شمالی بازگردانده نشد. دالی گفت که همه چیز تغییر کرده است و بعید است که نگرش در شمال مانعی برای ترمیم بقایای او باشد.

اگر بقایای او دوباره دفن شود، قبلا یک سایت انتخاب شده است. این مکان مقدس در حیاط کلیسایی قدیمی مشرف به خلیج مورلوگ است.

برای اظهار نظر با شورای شهر دوبلین، تراست گلاسنوین و دولت تماس گرفته شده است.