کمیته بهداشت Oireachtas گفت: مقیاس لیست های انتظار ما فوق العاده است

به کمیته Oireachtas گفته شده است که سیستم بهداشتی همچنان "علت رسوایی" است، با "منظره افراد آسیب پذیر و بیمار که روی چرخ دستی های بیمارستان و صندلی های پلاستیکی منتظر می مانند که متاسفانه [هنوز] عادی است."

کمیته بهداشت همچنین شنید که بسیاری از اصلاحات مراقبت‌های بهداشتی «تزلزل» یافته‌اند، با مشکلاتی که در حوزه سلامت «از یک زمینه سیاسی که در آن مراقبت‌های بهداشتی در این کشور به عنوان یک حق اساسی برای همه مردم در نظر گرفته نمی‌شود، قابل تفکیک نیست».

درخواست‌هایی برای وضع قوانینی وجود داشت که مراقبت‌های بهداشتی همگانی را به جای یک هدف سیاستی، یک حق و حقوق باشد.

دکتر Domhnall McGlacken-Byrne، یکی از بنیانگذاران Doctors for Universal Health Care، در مقابل کمیته حاضر شد. او گفت سیستمی که به همه امکان دسترسی به مراقبت را در زمان نیاز می دهد، صرف نظر از اینکه چه کسی هستند، "بر اساس تصوری از مراقبت های بهداشتی نه به عنوان یک کالای اقتصادی یا یک کالای خیریه، بلکه یک حق انسانی همه مردم" است.

او گفت ایرلند چنین سیستمی را چه در سیاست و چه در عمل ندارد.

مک گلاکن بیرن گفت: «در بیمارستان‌های ما، مقیاس لیست‌های انتظار ما فوق‌العاده است. اوایل سال جاری، تعداد افرادی که در انتظار مراقبت‌های بیمارستانی تخصصی بودند از یک میلیون نفر گذشت، که رقم قابل توجهی برای کشوری به بزرگی ماست. در بخش‌های اورژانس ما، متأسفانه منظره افراد آسیب‌پذیر و بیمار که روی چرخ دستی‌های بیمارستانی و صندلی‌های پلاستیکی منتظر می‌مانند عادی است. سیستم‌های بیمارستانی دولتی و خصوصی ما همچنان به نحوی کارآمد و غیرمنصفانه همپوشانی دارند.

وی با اشاره به اینکه نیمی از مردم ایرلند نیاز به خرید بیمه درمانی خصوصی را احساس می کنند، افزود: در ازای آن، ما سیستم های مراقبتی را دریافت می کنیم که اغلب سنگین، پراکنده و دسترسی به آن دشوار است. این یک معامله بد است.

Sláintecare در سال 2017 برای اصلاح سیستم و اجرای یک نقشه راه سیاست برای مراقبت های بهداشتی همگانی به تصویب رسید. او گفت که "موفقیت هایی مانند معرفی برنامه مدیریت بیماری مزمن در عمل عمومی، و قرارداد مشاور فقط عمومی در بیمارستان های ما" داشته است.

با این حال، وی افزود: "بسیاری از اصلاحات مراقبت از خانواده دچار تزلزل شده اند."

McGlacken-Byrne به عدم دسترسی به مراقبت های عمومی برای پوشش کل جمعیت و "ارقام لیست انتظار بالا و آمار واگن برقی" اشاره کرد.

او خواستار «سرمایه‌گذاری پایدار، هدفمند و عادلانه در مراقبت‌های اولیه، خدمات حاد و پیشگیری» شد و گفت که بیمارستان‌ها «فورا به گسترش ظرفیت بیمارستان‌های عمومی نیاز دارند» و مراقبت‌های اولیه جهانی به سرعت گسترش یافت.

استادیار سارا بورک، مدیر مرکز سیاست‌گذاری و مدیریت سلامت در ترینیتی کالج دوبلین، گفت که تعهد گسترده برای ارائه مراقبت‌های بهداشتی همگانی مورد استقبال قرار می‌گیرد، اما اذعان داشت که «علی‌رغم هدف سیاست، ایرلند با داشتن یک سیستم سلامت همگانی فاصله زیادی دارد».

او گفت: «ابهام قابل‌توجهی درباره معنای واقعی «جهان‌شمول» در عمل وجود دارد و این شاید باعث شده است که مردم از این موضوع صرف‌نظر کنند و نیروی مهمی برای تغییر را از ما سلب کنند.

برک گفت پیشرفت "نیازمند حرکت فراتر از گسترش واجد شرایط بودن به سمت یک چارچوب حقوقی قانونی شفاف تر است که با نیروی کار و ظرفیت خدمات کافی، درک عمومی، مشارکت و پشتیبانی پشتیبانی می شود. مراقبت های بهداشتی همگانی تنها زمانی محقق می شود که مراقبت های با کیفیت به طور مداوم در دسترس و در عمل قابل دسترسی باشد، نه صرفا در سیاست وعده داده شده."

رئیس کمیته، سوسیال دموکرات، تی دی پادریگ رایس، خواستار بازگشت به اصول Sláintecare و "پذیرش این است که اصلاحات هزینه دارد و سرمایه گذاری بعدا سود سهام را به همراه خواهد داشت".

او گفت که «عوامل کافی از قبل علیه Sláintecare کار می‌کردند، از جمله قدرت لابی‌گری بخش خصوصی»، و افزود که کمیته موظف است «تعهد خود را به Sláintecare تأیید کند و تلاش‌های خود را برای اطمینان از اجرای کامل آن مضاعف کند».