کنترل مغز با نور باعث دریافت نوبل فیزیولوژی می شود

در طول دهه‌ها تحقیق، دانشمندان تصویری جزئی از آنچه سلول‌های تخصصی در مغز و نخاع انجام می‌دهند ساخته‌اند. با مطالعه چگونگی رشد مغز، آن‌ها می‌توانند ژن‌هایی را شناسایی کنند که در جمعیت‌های مختلف نورون‌ها فعال هستند و این نورون‌ها در کجای مغز قرار دارند. در برخی موارد، این ژن‌ها می‌توانند برای حذف ژنتیکی نورون‌ها مورد استفاده قرار گیرند و به ما امکان می‌دهند تا برخی از نشانه‌هایی از کاری که ممکن است انجام می‌دهند، بر اساس اطلاعاتی که از مطالعات مغزهای دارای مناطق آسیب دیده به دست آورده‌ایم، بدست آوریم.

اما این رویکرد محدودیت هایی دارد. مغز به اندازه‌ای انعطاف‌پذیر است که به طور بالقوه خود را با از دست دادن برخی سلول‌ها سازگار کند، و از دست دادن آنها در مراحل اولیه رشد ممکن است رشد نورون‌هایی را که به طور معمول با آنها ارتباط برقرار می‌کردند، تغییر دهد. فعال کردن و خاموش کردن نورون‌ها در یک مغز دست نخورده بسیار آموزنده‌تر خواهد بود.

جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی امروز به سه نفر - کارل دیسروت، پیتر هگمان و گئورگ ناگل - که توانایی ما را برای انجام دقیقا این کار توسعه دادند، پاداش می‌دهد. این محققان و بسیاری از محققان دیگر با شروع از مطالعات جلبک‌های تک سلولی که به نور جذب می‌شوند، یک زمینه مطالعاتی کامل را ایجاد کردند که اکنون آن را اپتوژنتیک می‌نامیم: استفاده از نور برای تغییر رفتار سلول‌های عصبی که با فعالیت ژن‌های فردی مشخص شده‌اند.

مقاله کامل را بخوانید

نظرات