کنست 26 اسرائیل باید با طولانی شدن مذاکرات ائتلاف به نیازهای فوری ملی رسیدگی کند - سرمقاله

کنست جدید روز سه‌شنبه سوگند یاد کرد، که نشان‌دهنده آغاز یک دوره پارلمانی دیگر و احتمالا فصل جدیدی در سیاست اسرائیل است. سیاستمداران چند ماه گذشته را صرف مذاکره، مانور، طرح خواسته‌ها، ترسیم خطوط قرمز و تلاش کرده‌اند تا بفهمند چه کسی با چه کسی در دولت بعدی خواهد نشست - همه بخش‌های اجتناب‌ناپذیر از روند دموکراتیک در اسرائیل موفق شدند. دولت، این که آیا احزاب حریدی (اولرا ارتدوکس) یا عرب در نهایت به او می پیوندند، و اینکه آیا نخست وزیر بنیامین نتانیاهو موفق می شود در قدرت بماند، سؤالاتی هستند که

در هفته های آینده پاسخ داده خواهد شد. با این حال، هیچ یک از آنها نباید مانع از ورود نمایندگان منتخب کشور به کار شود. شرایط سیاسی منحصر به فرد ممکن است ترکیب کنست را پیچیده کرده باشد و تشکیل ائتلاف یک چالش باشد، اما آنها فرصتی برای پیشبرد قوانین و رسیدگی به موضوعاتی ایجاد کرده اند که هر روز اسرائیلی ها را تحت تاثیر قرار می دهند، در حالی که مذاکرات ادامه دارد. یا حداقل نقاط مشترک پیدا کنید: th

نیاز به یک چارچوب خدمت اجباری نظامی پایدار، مبارزه با جنایات افسارگسیخته در بخش عربی، بازسازی جوامع آسیب دیده از جنگ، هزینه های زندگی، و بازگرداندن اعتماد عمومی به نهادهای دولتی صرفا دغدغه های چپ یا راست نیست. متأسفانه، اولین روز کنست جدید دلگرمی چندانی برای اینکه این نوع همکاری در افق است، ارائه نمی دهد.

به جای استفاده از این مناسبت برای ایجاد لحن متفاوت، قانونگذاران به سرعت به الگوهای آشنای خصومت و تحریک افتادند. ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، در حین ادای سوگند پارلمانی، رهبر فهرست مشترک MK یوسف جبارین را قطع کرد و او را به بیعت با حماس متهم کرد. در سخنرانی، او را متهم به ایراد سخنرانی سیاسی و حمله به قانونگذاران عرب و رای دهندگان آنها کرد. بعدا، قانونگذاران فهرست مشترک با پخش "حتیکوه" از پلنوم خارج شدند که با محکومیت در سراسر سیاست مواجه شد.

این مراسم، که باید نمایانگر آغاز فصل جدید پارلمان باشد، به مرحله دیگری برای امتیازدهی سیاسی تبدیل شد. اعتراض نتانیاهو به اتحاد با انتقاد از احزاب عرب، سخنان نتانیاهو نیز ناامیدکننده نبود.

او در حالی که خواستار تشکیل دولت وحدت ملی بود، همزمان احزاب عربی و شرکای بالقوه آنها را افرادی معرفی کرد که می‌خواهند دولت یهود را نابود کنند. موعظه وحدت در حالی که از یک مناسبت ملی برای عمیق‌تر کردن شکاف‌هایی که دستیابی به آن را بسیار دشوار می‌کند، دشوار است. آیزنکوت حق داشت که از این آدرس به عنوان تفرقه‌انگیز انتقاد کرد.

دعوت به وحدت نمی تواند صرفا خواسته ای باشد که مخالفان سیاسی شروط طرف مقابل را بپذیرند. البته بحث مشروعی در مورد اختلافات سیاسی و ایدئولوژیک بین احزاب عربی و صهیونیستی، از جمله شرایطی که احزاب عربی می توانند در اداره کشور فعال باشند، وجود دارد. ایزاک هرتزوگ هنگامی که از کنست جدید خواست از انتخابات دیگری اجتناب کند، پیام مناسب تری ارائه کرد

به قانونگذاران یادآوری کرد که اسرائیلی‌ها مشتاق روال، امنیت و آرامش هستند. سخنان او یادآوری است که عموم مردم لزوما انتظار توافق در مورد همه چیز را ندارند، بلکه میل به درک این موضوع است که کشور بزرگ‌تر از هر حزب یا رهبر سیاسی است. هفته‌های آینده ناگزیر تحت سلطه مذاکرات ائتلافی خواهند بود.

آیزنکوت کار دشواری در پیش دارد و نتانیاهو بدون جنگ از موقعیت خود دست نخواهد کشید. کنست جدید اسرائیل باید خدمات عمومی را مقدم بر نبردهای سیاسی قرار دهد، اما کنست بیست و ششم این فرصت را دارد تا به اسرائیلی ها نشان دهد که سیاست می تواند چیزی فراتر از تلاش برای کسب قدرت و امتیازدهی سیاسی باشد. این می تواند با انجام کاری که اعضای آن برای آن انتخاب شده اند آغاز شود. قانونگذاران قبلا شروع به ارسال لوایح به کنست کرده اند.

برخی از آنها ممکن است کمی بیشتر از رویاهای ناپخته با شانس کمی برای تصویب باشند، در حالی که برخی دیگر می توانند زمینه را برای بحث های واقعی و با حسن نیت در میان خطوط حزبی فراهم کنند. مشخص نیست که در نهایت چه تعداد بدون حمایت ائتلاف دولتی با حداقل 61 کرسی به تصویب خواهند رسید. اما این فرصت برای MKهای جدید وجود دارد تا درباره قوانین مربوط به شایستگی آن بحث کنند و زمینه های مشترکی را در مورد بهترین چیز برای کشور پیدا کنند. ائتلاف می تواند منتظر بماند. کشور نمی تواند.