کنگره بعدی می تواند سازنده تر از آنچه شما انتظار دارید باشد. در اینجا معنای آن برای شرکت شما آمده است

زمانی که من سخنرانی نویس هری رید، رهبر اکثریت سنا بودم، رای های بسیار کمی وجود داشت. زمانی که در رختکن آویزان بودیم، 99 درصد از مواقع می‌توانستیم نتیجه دقیق یک رای را قبل از شروع فراخوان پیش‌بینی کنیم.

اینگونه است که همه ما اکنون آموزش دیده ایم که در مورد واشنگتن فکر کنیم. ما سال‌ها گرفتاری را پشت سر گذاشته‌ایم، و مغزهای ما که به تشخیص الگوها وسواس دارند، تصور می‌کنند که موارد بیشتری وجود خواهد داشت. اصول اساسی یک دولت فدرال تقسیم شده نیز همین را نشان می‌دهد: دموکرات‌ها هر دو مجلس را کنترل می‌کنند، رئیس‌جمهور ترامپ قلم وتو را در دست دارد، غلبه بر یک فیلیباستر همچنان به 60 رای نیاز دارد، و لغو حق وتو به 67 رای نیاز دارد.

اما انتخابات 2026 مشوق هایی را که واشنگتن را برای مدت طولانی در بن بست نگه داشته است، درهم شکست.

این بدان معناست که سال آینده ممکن است اوضاع کمی عجیب شود.

برای درک این تغییر، از نقشه بعدی شروع کنید. در سال 2028، 18 سناتور جمهوری خواه برای انتخاب مجدد انتخاب می شوند و هفت تن از آنها نماینده ایالت هایی هستند که یا در سال 2026 یک دموکرات را به مجلس سنا انتخاب کرده اند یا در سه نقطه از این کار فاصله دارند.

سناتور اشلی مودی کمتر از سه امتیاز کرسی فلوریدا را حفظ کرد و دو سال دیگر دوباره با رای دهندگان روبرو خواهد شد. سناتور جان کندی به تازگی شاهد انتخاب لوئیزیانا برای اولین سناتور دموکرات خود از سال 2008 بوده است. سناتورهای جری موران، تیم اسکات و تد باد نماینده ایالت هایی هستند که دموکرات ها در آن در رقابت های سنا در آن پیروز شدند. هرکسی که برای کرسی سناتور چاک گراسلی در آیووا نامزد شود، همینطور.

سال های 2016 تا 2026 برای همیشه به عنوان دهه MAGA در خاطره خواهند ماند. در این دوره، وجودی ترین ترس از بیدار نگه داشتن جمهوری خواهان در شب، چالش اصلی برای راست آنها با حمایت ترامپ بود. بهار امسال، ترامپ به بیرون راندن بیل کسیدی در لوئیزیانا و جان کورنین در تگزاس کمک کرد. آنها آخرین نفر از یک رشته طولانی تلفات جمهوری خواهان بودند که وفاداری آنها به رئیس جمهور زیر سوال رفت.

به نامزدهایی که جایگزین کسیدی و کورنین شدند، نگاه کنید. کن پکستون تگزاس را با 12 امتیاز از دست داد. جولیا لتلو، منتخب ترامپ در لوئیزیانا، کمتر از دو نفر در این کرسی حضور داشت. جمهوری خواهان در انتخابات عمومی در مکان هایی مانند کارولینای جنوبی و (احتمالا) می سی سی پی که هیچ کس تصور نمی کرد میزبان یک انتخابات عمومی رقابتی باشد، شکست خوردند. حتی مونتانا، یکی از جمهوری‌خواه‌ترین ایالت‌های کشور، ممکن بود یک سناتور دموکرات را انتخاب کند اگر نامزد دموکرات و یک نامزد مستقل قوی‌تر آرا را تقسیم نمی‌کردند.

در دهه گذشته، سناتورهای جمهوری خواه دلیل بیشتری برای ترس از شکست در انتخابات مقدماتی داشتند تا شکست در انتخابات عمومی. آن ریاضی دیگر صدق نمی کند. تقریبا در هر ایالت، پیروزی در انتخابات مقدماتی در سال 2028 نیمی از نبرد خواهد بود. تعداد بسیار کمی از کرسی‌های مطمئن جمهوری‌خواه در سنای آمریکا در چرخه بعدی وجود خواهد داشت، به خصوص اگر مسائل هزینه‌های زندگی در دو سال آینده به‌طور چشمگیری بهبود نیابد.

توضیحات زیادی برای موج دموکرات ها وجود دارد، اما شکست حزب جمهوری خواه در تحقق وعده های پوپولیستی اقتصادی خود باید در صدر فهرست قرار گیرد. اگر تعجب می کنید که کدام مسائل ممکن است در جلسه قانونگذاری 2027 با همراهان عجیب و غریب مواجه شوند، از آنجا شروع کنید.

ما در حال حاضر شاهد تغییر هستیم. چهار روز پس از انتخابات، سناتور ران جانسون از ویسکانسین، یکی از وفادارترین متحدان ترامپ در سنا، به شبکه فاکس نیوز رفت و افراد داخل دولت ترامپ را به خدمت به منافع خاص متهم کرد. وقتی ترامپ به صراحت اعلام کرد که این موضوع را شخصا در نظر گرفته است، جانسون شکایت خود را به بازیگران «دولت عمیق» در هر دولتی گسترش داد. اما او ابتدا شکست را انجام داد و در مرحله دوم آن را نرم کرد و شکایت اصلی او این بود که شرکت ها بیش از حد به آژانس هایی که آنها را تنظیم می کنند نزدیک شده اند.

برای محافظه‌کاری مانند جانسون که در صورت کاندیداتوری مجدد، با چشم‌انداز مبارزه‌ای سخت در انتخابات مواجه است، همسویی خود با پوپولیسم اقتصادی اختیاری نخواهد بود.

در آستانه سال 2028، جمهوری خواهانی که با انتخاب مجدد روبرو هستند باید به رای دهندگان در خانه نشان دهند که می توانند کاری برای هزینه های زندگی انجام دهند. در نظرسنجی خروجی NBC News، نزدیک به 90 درصد از رای دهندگان گفتند که نگران هزینه گاز، مواد غذایی، آب و برق و مراقبت های بهداشتی هستند. آن رای دهندگان به یاد خواهند آورد که چه کسی کمک کرد و چه کسی مانع شد.

چشم هایت را گرد نکن من پیشنهاد نمی کنم که جمهوری خواهان اولویت های دموکرات را امضا کنند. اما در قوانینی که به نگرانی‌های اقتصادی رأی‌دهندگان می‌پردازد - و به طور غیرقابل حذفی با حزب دموکرات همسو نیست - می‌توانیم شاهد ظهور اکثریت‌های ضد وتو و حتی ضد وتو باشیم.

ما می دانیم این نوع ائتلاف ها را کجا پیدا کنیم. همین تابستان گذشته، مجلس سنا با 85 رای موافق در برابر 5 رای موافق، یک لایحه مهم مسکن را تصویب کرد. با وجود اینکه ترامپ از امضای آن امتناع کرد، به قانون تبدیل شد. موضوعی مانند مراکز داده با برچسب‌های حزبی آشکار مخالفت می‌کند، و قوانینی برای جلوگیری از انتقال هزینه‌ها به جوامع محلی در پاییز امسال به تصویب رسید (دموکرات‌ها رای منفی دادند زیرا فکر می‌کردند این لایحه به اندازه کافی پیش نمی‌رود؛ نسخه سخت‌تر ممکن است سال آینده تصویب شود). سایر مسائل با جذابیت گسترده می تواند شامل مجوز اصلاحات و حق بیمه سلامت باشد.

هیچ چیز این ائتلاف های جدید را بیشتر از تعرفه ها آزمایش نخواهد کرد. ما می‌توانیم قوانینی را ببینیم که اختیارات کنگره را بر تعرفه‌ها باز می‌گرداند. آیا همه جز امن ترین جمهوری خواهان واقعا در این مورد از کاخ سفید حمایت خواهند کرد؟ نادیده گرفتن وتوی ریاست جمهوری دو سوم هر دو مجلس را می گیرد. در سنا، اگر دموکرات ها در نهایت 56 کرسی به دست آورند، این به معنای 11 جمهوری خواه است. در مجلس، حدود 30 نفر طول می کشد، و تقریبا 40 جمهوری خواه مجلس هستند که امسال با پنج امتیاز یا کمتر برنده شدند. یک سال پیش این اعداد پوچ به نظر می رسید.

با وجود هفت سناتور جمهوری خواه آشکارا آسیب پذیر و چندین سناتور دیگر که قبلا از دادن حرف نهایی در مورد تجارت به کنگره حمایت کرده اند، این دیگر دور از ذهن نیست.

این فقط یک بازی پیش بینی سیاسی نیست. مدیران عامل و شرکت های آنها که موافق هستند که شانس معقولی برای حرکت قوانین بزرگ با حمایت دو حزبی در سال آینده وجود دارد، باید برای آن برنامه ریزی کنند. برخی از ائتلاف‌هایی که تشکیل می‌شوند روی مسائلی که شرکت‌ها سال‌ها می‌خواستند، مانند مجوز، حرکت می‌کنند. سایرین در برابر صنایع خاص شکل خواهند گرفت. شرکت‌های فناوری که تصور می‌کردند ساخت مرکز داده بدون چالش پیش می‌رود، باید منتظر سردردهای بزرگ و احتمالا هزینه‌های بسیار بالاتر از آنچه برنامه‌ریزی کرده‌اند، باشند.

مدیران اجرایی امور عمومی شرکتی که بر فرضیات قدیمی در مورد واشنگتن تکیه می کنند ممکن است خود را برای سال 2027 به شدت ناآماده ببینند. مدیران عامل، مراقب هر کسی در تیم خود باشید که با اطمینان الگوهای رای گیری مورد انتظار و برنامه های قانونگذاری را بر اساس چگونگی همیشه پیش می رود. یکی از جملات مورد علاقه من، از دوایت آیزنهاور، این است که "برنامه ها بی فایده هستند، برنامه ریزی همه چیز است." اکنون زمان برنامه ریزی است

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد