کوئنتین تارانتینو با وجود 150 میلیون دلار دارایی خالص، حاضر نیست یک پنی از دارایی خود را به مادرش بدهد: «نه خانه، نه کادیلاک».

بسیاری از مردم به خود قول می دهند که اگر میلیونر شوند اولین کاری که انجام می دهند پرداخت وام مسکن والدینشان است. اما کوئنتین تارانتینو با وجود داشتن دو جایزه اسکار و ثروت تخمینی 150 میلیون دلاری، قول داده است که مادرش هرگز یک پنی از آن را نبیند.

و همه اینها به این دلیل است که وقتی او 12 ساله بود، مادرش یک بار جاه طلبی های او در زمینه نویسندگی را مسخره کرد. کانی زاستوپیل پس از اینکه معلمان به او گفتند که او بر روی درس تمرکز نمی کند، در نهایت هوشیاری خود را به پایان رسانده بود - و او هنوز هم او را پس از دهه ها تنبیه می کند.

تارانتینو که در پادکست The Moment با مجری برایان کوپلمن صحبت می کرد، قبلا فاش کرد: "مادر من همیشه در مورد عدم توانایی تحصیلی من مشکل داشت" و اضافه کرد که او برای نوشتن فیلمنامه "از من ناراحت بود".

"و سپس در وسط تاج و مرج کوچکش، او گفت: "اوه، و اتفاقا، این "حرفه نویسندگی" کوچک، با نقل قول های انگشتی و همه چیز. این "حرفه نویسندگی" کوچکی که شما انجام می دهید؟

آخرین سطر آنجا کارگردان «روزی روزگاری در هالیوود» را بر آن داشت تا به خودش قول بدهد که هنوز هم به امروز پایبند است – و این عهد در حال حاضر سال‌ها بعد در رسانه‌های اجتماعی پخش می‌شود.

"وقتی او این را به آن طعنه آمیز به من گفت، من در ذهنم بودم و می گویم، "باشه خانم، وقتی نویسنده موفقی شوم، هرگز یک پنی از موفقیت من نخواهی دید. خانه ای برای تو وجود نخواهد داشت. نه تعطیلاتی برای تو وجود دارد، نه الویس کادیلاک برای مامان. هیچ چیزی دریافت نمی کنی چون این را گفتی."

و او به آن چسبیده است، با یک استثنا. تارانتینو گفت که هنوز هیچ‌وقت برای مادرش خانه یا ماشین نخریده است، اگرچه "من به او کمک کردم تا با سازمان امور مالیاتی مشکلی نداشته باشد."

تارانتینو در ادامه به نویسندگی و کارگردانی Reservoir Dogs، Pulp Fiction، Kill Bill، Django Unchained پرداخت و جایگاه خود را به عنوان یکی از موفق ترین فیلمسازان هالیوود در هالیوود تثبیت کرد و در این فرآیند میلیون ها دلار به دست آورد. مادرش که پرستار 75 ساله ای است که در تنسی زندگی می کند، هیچ کدام را ندیده است.

تارانتینو با یک مادر نوجوان بزرگ شد که به او اجازه داد در 15 سالگی ترک تحصیل کند

کوپلمن از تارانتینو خواست تا عهد خود را فراموش کند، زیرا ضربات مادرش ممکن است به انگیزه او برای موفقیت کمک کند، نه مانع از آن، با فشار دادن او برای اثبات اشتباهش. اما او هیچ‌کدام از آن‌ها را نداشت: تارانتینو گفت: «به یاد داشته باشید: لحن طعنه‌آمیز شما در مورد آنچه برای آنها معنادار است، پیامدهایی دارد.

شاید مادرش نوشته‌های او را مسخره کرده باشد، اما در ساختن او به فیلمسازی امروزی نیز نقش داشته است.

او تنها 16 سال داشت که در ناکسویل، تنسی، در سال 1963 او را به دنیا آورد. پدرش، یک بازیگر مشتاق به نام تونی تارانتینو، قبل از تولد او پسرش را ترک کرد و او پسرش را در حالی که دو شیفت به عنوان پرستار کار می کرد، بزرگ کرد.

پس از نقل مکان به لس آنجلس، او به او اجازه داد خیلی بیشتر از بقیه بچه ها تماشا کند. همسر آن زمان او، نوازنده کورتیس زاستوپیل، او را به نمایش فیلم برد و او به او اجازه داد تا فیلم‌های بزرگ‌شده‌ای مانند دانش جسمانی و رهایی را ببیند.

در ۱۴ سالگی او فیلمنامه‌ای به نام کاپیتان پیچفوز و راهزن آنچویی نوشته بود. و تا 16 سالگی به او اجازه داد تا دبیرستان را رها کند تا زمانی که شغلی پیدا کند.

او در سینما تورنس راه‌اندازی کرد، سپس پنج سال را در فروشگاه ویدیو آرشیو کار کرد و تمام فیلم‌های موجود در قفسه‌ها را غوطه‌ور کرد – و بقیه آن تاریخ است. تارانتینو زمانی به رولینگ استونز گفت: «وقتی مردم از من می‌پرسند که آیا به مدرسه فیلم‌سازی رفته‌ام، به آنها می‌گویم: «نه، من به سینما رفتم».

بهترین توصیه پولی تارانتینو: "کارمند خانه خود نشوید"

تارانتینو فقط با مادرش خسیس نیست. او همچنین از سال 1996 در همان خانه زندگی می‌کند - و تا مدت‌ها پس از اینکه توانایی پرداخت آن را داشت، از عمارت لس‌آنجلس سر در نیاورد.

و حتی به الی راث کارگردان دیگر هالیوود هشدار داد که مراقب باشد در دام سبک زندگی که با موفقیت همراه است گرفتار نشود.

تارانتینو به راث گفت: «به محض اینکه موفق شدید، خانه نخرید، پول خود را نگه دارید.

راث به فورچون گفت که بسیاری در صنعت از اولین چک میلیون دلاری خود برای دریافت وام مسکن استفاده می کنند. "اما شما اساسا کارمند خانه خود می شوید. بنابراین هر تصمیمی که می گیرید به این می شود که "آیا می توانم وام مسکن خود را بپردازم؟" نه "آیا این برای شغل من بهترین است؟"

تارانتینو به راث گفت که سال‌ها قبل از خرید خانه فعلی‌اش دقیقا به همین دلیل صبر کرده است: «او می‌گوید: «تا جکی براون خانه‌ای نخریدم. بقیه فکر می‌کردند که بعد از پالپ فیکشن می‌خواهم یکی بخرم. منتظر ماندم چون نمی‌خواستم کارمند خانه‌ام گیر بیفتم – و بعد لازم نبود نگران این موضوع باشم.»

راث این نصیحت را جدی گرفت. پس از هاستل که 3.8 میلیون دلار هزینه داشت و 80 میلیون دلار درآمد داشت، او گفت: «تمام چیزی که می‌شنیدم حرف‌های کوئنتین در ذهنم بود. او تا 35 سالگی در سال 2007 به اجاره ادامه داد و خانه ای نخرید. "اگر من به عنوان کارمند خانه ام گیر می کردم، مجبور بودم کار کارگردانی را انجام دهم که نمی خواستم انجام دهم، و سپس فرصت یک عمر خود را از دست می دادم."

این سخنی است که وارن بافت به اشتراک گذاشته است، که هنوز در خانه ای در اوماها زندگی می کند که در سال 1958 به قیمت 31500 دلار خرید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد