کودکانی که در معرض خطر افسردگی قرار دارند در چهره های غمگین "گیر" می کنند

یک لبخند یا اخم ممکن است چیزی بیشتر از احساس را به تنهایی نشان دهد. چهره‌هایی که توجه کودک را به خود جلب می‌کنند می‌توانند سرنخ‌های مهمی در مورد سلامت روان او و چگونگی ایجاد افسردگی ارائه دهند.

تحقیقات جدید از دانشگاه بینگهامتون، دانشگاه ایالتی نیویورک، نشان می‌دهد که افسردگی ممکن است بر میزان تمرکز کودکان بر عبارات احساسی مانند چهره‌های شاد یا غمگین تأثیر بگذارد. به نظر می رسد این الگو بسته به اینکه آیا یک کودک سابقه خانوادگی افسردگی دارد یا خیر متفاوت است.

محققان مؤسسه اختلالات خلقی در دانشگاه بینگهمتون با توجه خاص به اینکه چگونه سابقه خانوادگی و تجربیات عاطفی ممکن است در طول زمان بر آسیب‌پذیری تأثیر بگذارد، چگونگی ایجاد افسردگی در کودکان و نوجوانان را مطالعه می‌کنند. با شناسایی این الگوها در حالی که کودکان هنوز در حال رشد هستند، دانشمندان امیدوارند بهتر بفهمند چه کسانی ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند و در نهایت راهبردهای پیشگیری را بهبود بخشند.

براندون گیب، مدیر مؤسسه اختلالات خلقی و استاد برجسته روانشناسی SUNY، گفت: «بیشتر آسیب‌پذیری‌هایی که ما روی آنها تمرکز می‌کنیم هنوز در این دوره زمانی در حال توسعه هستند. "شما می توانید چیزها را در حالی که در حال توسعه هستند، به جای مطالعه آنها زمانی که در حال حاضر وجود دارند و کاملا پایدار هستند، درک کنید."

تحقیقات قبلی افسردگی را با توجه بیشتر به چهره های غمگین مرتبط دانسته است. با این حال، این ارتباط ها عموما متواضع بوده اند و دانشمندان مطمئن نبوده اند که آیا توجه جانبدارانه به افسردگی کمک می کند یا به دلیل آن ایجاد می شود.

مطالعه Binghamton برای بررسی این سوال با ردیابی علائم افسردگی و الگوهای توجه در طول زمان طراحی شد. به گفته محققان، این اولین مطالعه ای است که بررسی می کند چگونه تغییرات در هر یک می تواند تغییرات بعدی در دیگری را در بین کودکان پیش بینی کند.

کلی گیر، دانشجوی دکترا در بینگهامتون و نویسنده اصلی مقاله، می گوید: «قطعه جدید واقعی این است که ما به این روابط مبادله ای نگاه کردیم. بین سوگیری‌های توجهی و علائم افسردگی، ما به روشی که آنها به طور متقابل یکدیگر را در طول زمان‌ها پیش‌بینی می‌کنند، نگاه کردیم، که مخصوصا جدید است و قبلا انجام نشده است.

تیم تحقیقاتی که شامل Leslie A. Brick از دانشگاه نیومکزیکو نیز بود، 242 کودک و مادرانشان را به مدت دو سال تحت نظر گرفتند. شرکت کنندگان هر شش ماه یکبار ارزیابی شدند.

در طول هر بازدید، کودکان جفت چهره را روی یک صفحه نمایش می دیدند. یکی از چهره ها حالت خنثی داشت، در حالی که چهره دیگر یک احساس (شاد، غمگین یا عصبانی) را نشان می داد. فن‌آوری ردیابی چشم اندازه‌گیری می‌کرد که کدام چهره و چه مدت توجه کودک را به خود جلب کرده است.

کودکان در این مطالعه به چهره‌هایی که احساسات مختلف را بر روی صفحه نمایش می‌دادند نگاه کردند و فناوری ردیابی چشم در جایی که توجه آنها منحرف شد، ثبت کرد. اعتبار عکس: مجموعه ای از حالات چهره NimStim (تاتنهام و همکاران، 2009).

نتایج حاکی از آن است که افزایش علائم افسردگی بر توجه هر کودک یکسان تأثیر نمی گذارد. به نظر می رسد که سابقه خانوادگی نقش مهمی ایفا می کند.

در میان کودکانی که مادرانشان سابقه اختلال افسردگی اساسی داشتند، افزایش علائم افسردگی با توجه بیشتر به چهره های غمگین همراه بود. به عبارت دیگر، از آنجایی که این کودکان خود علائم بیشتری را تجربه کردند، توجه آنها به طور فزاینده ای به سمت ابراز غم و اندوه جلب شد.

گیب گفت: «برای کسانی که از قبل در معرض خطر هستند، این کودکان هر چه بیشتر افسردگی را تجربه کنند، توانایی خود را برای دور کردن توجه خود از چیزهای غم انگیز اطرافشان از دست می دهند.

گیر گفت: "ما می دانیم که وقتی شما افسرده هستید، توجه شما را تغییر می دهد." "نتایج ما نشان می‌دهد که این تغییرات ممکن است طولانی‌تر باشد و بسته به سابقه خانوادگی متفاوت باشد. یک فکر این است که برای کودکان مادران مبتلا به افسردگی، که در معرض نمایش‌های غمگینی بیشتر در صورت تعامل با مادرشان هستند، این نوع حالات چهره زمانی که خودشان افسردگی را تجربه می‌کنند برجسته‌تر می‌شوند، بنابراین توجه آنها به طور فزاینده‌ای به حالات غمگین می‌شود."

الگوی متفاوتی در میان کودکانی که مادرانشان سابقه افسردگی نداشتند پدیدار شد.

هنگامی که علائم افسردگی در این کودکان افزایش یافت، آنها بیشتر روی عبارات غمگین متمرکز نشدند. در عوض کمتر به چهره های شاد توجه می کردند.

گیب می‌گوید: «در کودکان کم‌خطر ما، آنچه به نظر می‌رسد این است که تجربه‌های افسردگی یک عامل محافظتی را از بین می‌برند، یعنی میزان توجه آنها به چهره‌های شاد.

این تمایز نشان می دهد که افسردگی ممکن است توجه عاطفی را از طریق مسیرهای مختلف بسته به سطح زمینه ای خطر خانوادگی کودک تغییر دهد. برای برخی از کودکان، نادیده گرفتن غم و اندوه ممکن است به طور فزاینده ای دشوار شود. برای دیگران، سیگنال‌های احساسی مثبت ممکن است کمتر توجه آنها را جلب کند.

محققان همچنان به دنبال کودکان با ورود به دوره نوجوانی هستند، دوره ای که خطر ابتلا به افسردگی برای بسیاری از جوانان افزایش می یابد. آنها امیدوارند که تعیین کنند آیا این الگوهای توجه اولیه با احتمال بیشتری برای دریافت تشخیص افسردگی در آینده مرتبط است یا خیر.

مقاله "روابط تعاملی بین سوگیری های توجهی برای محرک های عاطفی و علائم افسردگی در فرزندان مادران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و بدون آن" در مجله آسیب شناسی روانی و علوم بالینی منتشر شد.

مواد ارائه شده توسط دانشگاه بینگهامتون. توجه: محتوا ممکن است برای سبک و طول ویرایش شود.

دارویی که باعث می شود افراد کالری بیشتری بسوزانند - دانشمندان مطمئن نیستند که چگونه

"Crawzilla" - دانشمندان به تازگی بزرگترین خرچنگ شناخته شده آمریکای شمالی را پیدا کردند

دانشمند 7 مورد از عجیب ترین کارهایی که قهوه با بدن شما انجام می دهد را فاش کرد

یک قرص ساده می تواند آسیب چشم دیابتی را قبل از از دست دادن بینایی درمان کند