کوریر، فینالیست مشترک المنافع، «دویدن خود را به دلیل نشت ادرار کاهش دادم».

ورود نائومی کوریر به ورزش دو و میدانی تحت تأثیر فیستول مادرزادی بود، وضعیتی که او 13 سال با آن زندگی کرد.

دوران حرفه ای نائومی کوریر در پیست در ماه آگوست زمانی که در بازی های مشترک المنافع در گلاسکو در فینال مایل پنجم شد به اوج خود رسید.

اما اوضاع برای دونده مسافت میانی کنیایی می توانست بسیار متفاوت باشد.

این جوان 28 ساله با فیستول متولد شد، یک وضعیت پزشکی که در آن منافذ غیرطبیعی بین اندام‌ها ایجاد می‌شود و می‌تواند منجر به نشت کنترل‌نشده ادرار یا مدفوع شود.

در حالی که کوریر از کودکی عاشق دو و میدانی بود، در ابتدا او را مجبور کرد که در هر برنامه ای برای دونده شدن تجدید نظر کند.

او گفت: "من بیشتر فعالیت های ورزشی را انجام می دادم: فوتبال، نت بال، دو و میدانی، حتی راگبی."

"اما به دلیل تمرین سخت بود و ادرار به طور مداوم در جریان است. بد است.

"من برای کاهش نشتی دویدن خود را به مسافت های کوتاه تری کاهش دادم.

با وجود چالش ها، عشق کوریر به ورزش نوعی فرار و تعلق را نیز ارائه می کرد.

او توضیح داد: "من می توانستم این کار را انجام دهم، زیرا آن را دوست داشتم."

از آنجایی که بیشتر مردم می‌توانستند از من دوری کنند، من فعالیت‌های زیادی را انجام دادم تا زمان را بگذرانم و احساس نکنم که طرد شده‌ام.»

کوریر در مبارزه با فیستول توسط کارگردان Gynocare Caroline Mabeya (سمت چپ)، که کوریر و تلاش‌های او برای ادامه دویدن را الهام‌بخش توصیف می‌کند، مورد حمایت قرار گرفت.

سازمان خیریه پزشکان بدون مرز تخمین می زند که 500000 زن در سراسر جهان با فیستول زندگی می کنند.

برخی پس از زایمان دچار فیستول می شوند در حالی که برای برخی دیگر مانند کوریر، مادرزادی است.

دسترسی به مامایی خوب یا جراحی ساده به این معنی است که این بیماری در برخی کشورها کاملا ناپدید شده است، اما در جنوب صحرای آفریقا، جایی که دسترسی به مراقبت های پزشکی با کیفیت بالا دشوار است، همچنان یک مشکل باقی مانده است.

کوریر با فیستول دستگاه تناسلی - یک سوراخ بین مثانه و واژن که باعث نشت ادرار او شد، متولد شد.

جراحی لازم بود، اما دو عمل اول او نتوانست مشکل را حل کند.

در آگوست 2013، سومین عمل جراحی سرانجام برای این نوجوان 13 ساله تسکین یافت.

این روش در شهر زادگاه او الدورت توسط بیمارستان Gynocare که در فیستول، زنان و زایمان و سلامت باروری تخصص دارد، انجام شد.

کارولین مابیا، مدیر Gynocare، هنگام بحث در مورد ننگ و منزوی شدن زنان مبتلا به این بیماری به BBC Sport Africa گفت: «زندگی کردن با هر روز شرایط سختی است.

آنها در جامعه طرد شده اند. این همان شکنجه روانی است که با فیستول مواجه می شوند.

این بیمارستان از زمان افتتاح درهای خود در سال 2011، بیماران را از سراسر آفریقای شرقی درمان کرده است. کار آن فراتر از جراحی است، با یک برنامه پس از عمل که برای کمک به زنان طراحی شده است تا اعتماد به نفس خود را بازسازی کنند.

مابیا توضیح داد: «ما در Gynocare برای این زنان درمان رایگان ارائه می دهیم، زیرا اکثر آنها بسیار فقیر هستند.

"وقتی آنها وارد این مرکز می شوند، خرد می شوند، آنها از احترام پایینی برخوردار هستند. بنابراین، تلاش زیادی انجام می شود تا حداقل آنقدر قوی باشند که بتوانند دوباره ادغام شوند و به جامعه بازگردند."

حرفه کوریر در سال 2019 در پیست آغاز شد و امسال با کسب مقام پنجم در فینال مایل در بازی های مشترک المنافع در گلاسکو به اوج خود رسید.

برای کوریر، جراحی موفقیت آمیز شانس دوم را هم در پیست و هم در کلاس درس ارائه داد.

علاوه بر اینکه به او اجازه داد دوباره به درستی بدود، تحصیلات خود را از طریق برنامه فیستول جوان Gynocare ادامه داد.

او گفت: «من یک خانواده در GynoCare دارم، خانه فیستول.

بعد از عمل جراحی تا پایان دوره متوسطه در آنجا به تحصیل پرداختم.

در سال 2019، کوریر رقابت های حرفه ای را آغاز کرد و دو سال بعد بخشی از دو کنیایی بود که مدال نقره در رله مختلط 2x2x400 متر را در کنار شریک خود فرگوسن روتیچ در مسابقات رله جهانی در لهستان به دست آوردند.

یک سال بعد، او به عنوان بخشی از تیم امدادی 4x400 متر کنیا در مسابقات قهرمانی آفریقا در موریس، یک مدال بهتر کسب کرد.

مایل در بازی‌های مشترک المنافع امسال اولین حضور او در فینال بزرگ جهانی بود.

او درباره دستاوردهای خود گفت: "من به زنان جوانی که شاید امیدشان را از دست داده اند، امید می دهم."

آنها باید برای زندگی و لذت بردن از زندگی دوباره برگردند."

Mabeya می‌گوید که تحول کوریر او را به نمونه‌ای قدرتمند برای زنانی که در حال حاضر در Gynocare حمایت می‌شوند تبدیل می‌کند.

"او به آنها می فهماند که شما واقعا می توانید خود را از این مبارزات بیرون بکشید و همچنان در زندگی موفق شوید.

"نائومی در واقع یکی از آن بیمارانی است که ما را به ادامه کار بسیار سخت ترغیب می کند، زیرا ما با این شرایط و این زنان دست و پنجه نرم می کنیم. کار آسان نیست."

به عنوان یک دختر جوان، کوریر در کلیسا آواز می خواند و کیبورد می نواخت و متقاعد شده بود که موسیقی شغلی محتمل تر از دو و میدانی است.

او گفت: "اما اکنون من در حرفه متفاوتی هستم و بسیار خوشحالم."

و با برگزاری مسابقات جهانی پکن در سال آینده و المپیک لس آنجلس در سال 2028، کوریر معتقد است که فصل دیگری برای نوشتن وجود دارد.

"می دانم که در زندگی قهرمان هستم، زیرا فتح فیستول به تنهایی قهرمان شدن است.

حالا من مشتاقانه منتظرم که در ورزش قهرمان شوم.»