کوهنورد: "فیلم بیوگرافی تنزینگ باعث شد به این فکر کنم که اگر امروز بتواند به کوه بازگردد، چه فکری می کند"

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هفتاد و سه سال پیش، تنزینگ نورگی بر فراز اورست، که در تبتی به نام Chomolungma شناخته می شود، که تقریبا به عنوان "الهه مادر جهان" ترجمه می شود، ایستاد.

بیوگرافی جدید از زندگی نورگی و اولین صعود او به بلندترین کوه جهان با ادموند هیلاری فروتنی و پیوند صمیمانه او با طبیعت و کوه ها را به زیبایی و با دلسوزی به تصویر می کشد. با این حال، از برخی جهات، دیدنی‌ترین ستاره‌های فیلم، مناظر کوهستانی باشکوه و الهام‌بخشی هستند که توسط فیلم‌برداری گسترده ثبت شده‌اند.

من حرفه ای کوهنورد و یخبندان هستم و علاقه زیادی به مناظر وحشی، باز و سرگیجه دار دارم. این فیلم مرا به این فکر انداخت که اگر نورگی امروز بتواند به کوه بازگردد، چه فکری می‌کند. در این سال‌ها، اوضاع چگونه تغییر کرده است و این چه معنایی برای آینده کوهنوردی و کوهنوردی دارد؟

کمپ اصلی اورست (EBC) اکنون صحنه بسیار متفاوتی است. دولت نپال به جای یک سفر اکتشافی و البته غول پیکر هر سال، اکنون مجوزهای زیادی صادر می کند و در فصل اوج، کمپ اصلی دریایی از چادرها، مردم و اغلب زباله هایی است که کوهنوردان پشت سر می گذارند.

این بسیار غم انگیز است و با آنچه که اکسپدیشن 1953 تجربه می کرد بسیار فاصله دارد. شرایط و سلامت یخچال خومبو که دسترسی به EBC و شروع صعود واقعی را فراهم می کند نیز بسیار متفاوت است.

یک مطالعه اخیر از تصاویر ماهواره‌ای جاسوسی طبقه‌بندی‌شده برای مقایسه کاهش توده یخ در سراسر هیمالیا بین دهه‌های 1970 و 2000 استفاده کرد. محققان دریافتند که میزان ضرر در دوره 2000-2016 در مقایسه با دوره قبلی دو برابر شده است. آنها نرخ نازک شدن در ارتفاع EBC را حدود 0.8 متر (2.6 فوت) در سال تخمین زدند.

ضخامت یخچال در منطقه زیر کمپ اصلی حدود 150 متر (490 فوت) است. با سرعت نازک شدن که یک دهه پیش مشاهده شد، در 73 سال حدود یک سوم حجم خود را از دست داد و سنگ های سست و ناپایدار بیشتری را در معرض دید قرار داد.

با این حال، کار خود من با همکاران نشان می دهد که شتاب در کاهش جرم در سراسر هیمالیا از سال 2016 تا رسیدن به نرخ های بالاتر ادامه یافته است. تصاویر Google Earth از یخچال Khumbu از سال 2021 توسعه گسترده دریاچه ها را در سطح یخ نشان می دهد: نشانه ای مطمئن از یک یخچال طبیعی در حال زوال. دریاچه ها تابش خورشیدی بیشتری نسبت به یخ های اطراف جذب می کنند و ذوب شدن را تسریع می کنند.

البته هیچ عکس ماهواره ای از سال 1953 وجود ندارد، اما تعداد زیادی عکس آنالوگ گرفته شده است، و تغییرات واضح است: اکنون هرج و مرج تر، شکسته تر و پوشیده تر از آوار است.

سیل فاجعه بار اخیر در نزدیکی مرز نپال و تبت با افزایش دمای منطقه، تضعیف یخبندان دائمی (زمین یخ زده که با گرم شدن آب می شود) و نرخ ذوب بیشتر یخچال ها مرتبط است.

در کوه های آلپ اروپایی، وضعیت حتی وخیم تر است. تنها در دو سال، 2022-2023، یخچال های طبیعی در رشته کوه های آلپ سوئیس 10 درصد از حجم خود را از دست دادند. اگر این نرخ حفظ می شد، 20 سال دیگر از بین می رفتند.

امسال، کلبه‌های کوهستانی بسته شدند و راهنماها از رفتن مشتریان به مسیرهای «عادی» در ماترهورن و مونت بلان منصرف شدند، زیرا دمای بالا و در نتیجه افزایش ریزش سنگ آن را بسیار خطرناک می‌کرد.

بسیاری از مسیرهای دیگر به دلیل شرایط خطرناک ریزش سنگ اجتناب شد. شش ماه اول سال 2026 سومین گرم ترین ماه ثبت شده بود و جای تعجب نیست که یخچال ها و جهان یخ زده به این سطح از گرمای جهانی واکنش نشان می دهند.

در آگوست 1990، شاید نمادین ترین و شناخته شده ترین مسیر را در آلپ صعود کردم: جبهه شمالی آیگر. بخشی که دومین میدان یخی نامیده می شود، بخش مهمی از مسیر اصلی 1938 است که به شما امکان می دهد به قسمت بالایی و به نام شوم Death Bivouac دسترسی داشته باشید.

میدان یخی دیگر وجود ندارد و هیچکس که گذرگاه نسبتا ایمن می خواهد در تابستان از این مسیر بالا نمی رود. فصل توصیه شده برای صعود در حال حاضر اواخر زمستان یا اوایل بهار است تا از صخره های پوسیده و شرایط خطرناک تابستان جلوگیری شود. بنابراین، در دوران کوتاه کوهنوردی خود، تغییرات بی سابقه ای را در مسیرهای کوهستانی معروف و منظره ای دگرگون کننده در کوه های مرتفع دیده ام.

این برای آینده کوهنوردی و یخچال های طبیعی چه معنایی دارد؟ بر اساس سیاست های فعلی آب و هوا، یخچال های طبیعی در رشته کوه های آلپ اروپایی، غرب کانادا و ایالات متحده، اسکاندیناوی و سایر مناطق انتظار می رود تا سال 2100 حدود 90٪ تا 100٪ از جرم خود را از دست بدهند.

این تنها 74 سال فاصله است، تقریبا فاصله زمانی بین اولین صعود به اورست تا اکنون. تأثیر چشمگیری بر چشم انداز کوهستانی، اکوسیستم ها، گردشگری، زیبایی و قرار گرفتن در معرض خطرات طبیعی در این محیط های کوهستانی بکر خواهد داشت.

EBC سالهاست که زیبا یا بکر نبوده است، شاید کمتر به دلیل گرمایش جهانی و بیشتر به دلیل نگرش بی پروا برخی از اکسپدیشن هایی که بازدید می کنند. نمی‌دانم نورگی از تغییراتی که در منظره و نگرش‌ها از زمان اولین صعود تاریخی و قهرمانانه‌اش به اورست، «الهه مادر جهان» رخ داده است، چه می‌کرد.

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.