کوین وارش به تازگی تغییر بزرگی را برای فدرال رزرو فاش کرده است. مطبوعات آن را از دست دادند

کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، خودش را فاش کرد. اگر پولدار کارتی نباشد، حداقل پیرو اردوگاه است. این نشان دهنده یک تغییر چشمگیر در فدرال رزرو است، جایی که رئیس قبلی جروم پاول بارها اصول اساسی پول گرایی را رد کرد.

این بسیار مهم است زیرا تقریبا هیچ پولداری در جهان (به جز ما) باقی نمانده است. فدرال رزرو به طور مداوم پول گرایی را رد کرده است - و در سابقه - چون آنها مدل های دیگر را برای درک اقتصاد ترجیح می دهند، در حالی که پول گرایان مدت هاست با یک اقدام عقب نشینی مبارزه می کنند. در دانشگاه، دهه‌هاست که از مد افتاده است. اما به قول خودش، اکنون یک پولدار بانک مرکزی را رهبری می کند.

فقط پول گرایی چیست؟ این دکترینی است که معتقد است پول تأثیر عمده‌ای بر سطح قیمت دارایی‌ها، فعالیت اقتصادی و سطح قیمت دارد. بنابراین، هر بحثی در مورد تعیین درآمد ملی باید بر روی مقدار پول و سیستم بانکی متمرکز شود، زیرا بانک‌ها بیشتر پول را در اقتصادهای مدرن تولید می‌کنند. وقتی صحبت از سیاست پولی به میان می آید، اهداف آن با هدف گذاری نرخ رشد عرضه پول به بهترین وجه محقق می شود.

امروزه اکثر اقتصاددانان پول گرایی پوه-پو. پول و بانکداری در هیچ کجای مدل‌های اقتصاد کلان یا گفتمان‌هایشان درباره روند قیمت دارایی‌ها، فعالیت‌های اقتصادی و قیمت‌ها یافت نمی‌شود. در واقع، تمرین‌های پیش‌بینی آن‌ها معمولا مبتنی بر توضیح مدل‌های درآمد-هزینه کینزی است که پول و بانکداری را حذف می‌کند.

(ما فکر می کنیم که کارکنان پشتیبان فدرال رزرو، عمدتا دموکرات های متمایل به کینز، نمی خواهند با فلسفه ای که معمولا به میلتون فریدمن وابسته است، همسو شوند، اما این داستان دیگری است. فقط به آنچه جو بایدن در سال 2020 گفت که چگونه رئیس پول گرایی دیگر «نمایش را اداره نمی کرد» نگاه کنید.

البته به همین دلیل است که اقتصاددانان جریان اصلی امروزی نتوانستند تورم پس از کووید را در ایالات متحده و جاهای دیگر پیش بینی کنند. همچنین به همین دلیل است که در جریان بحران بزرگ مالی که در آن زمان در حال تحول بود، ملکه الیزابت، در بازدید از مدرسه اقتصاد لندن در نوامبر 2008، پرسید: "چرا هیچ کس متوجه آن نشد؟"

خوب، معلوم می شود که گروه کوچکی از پول گرایان، از جمله ما و تیم کونگدون، متوجه بحران بزرگ مالی شده اند. ما همچنین افزایش تورم پس از کووید را پیش‌بینی می‌کردیم. مهم نیست. رئیس وارش چطور؟

کوین وارش شیوه های تفکر غیر پولی ریشه دار حرفه اقتصادی را نبلعیده است. وارش مانند یک جک در جعبه، به عنوان یک پول گرا ظهور کرده است. وارش برای اولین بار در ماه اوت در سمپوزیوم جکسون هول فدرال رزرو، گربه را از کیف بیرون آورد، زمانی که او مجموعه ای از اصول را بیان کرد که شامل این ایده بود که تغییرات در عرضه پول با فعالیت اقتصادی و تورم ارتباط دارد.

در 16 سپتامبر، طی کنفرانس مطبوعاتی کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC)، وارش بیشتر توضیح داد.

اول، وارش از زبانی استفاده کرد که پول گرایان دوست دارند در مورد تغییرات قیمت و تورم فردی استفاده کنند. قیمت بالاتر انرژی یا قیمت مواد غذایی باعث تورم نمی شود. در واقع، وارش گفت که فدرال رزرو نمی تواند به هیچ قیمتی مانند قیمت غذا و انرژی بپردازد، اما فدرال رزرو می تواند اطمینان حاصل کند که این تغییرات نسبی قیمت اثرات مرتبه دوم و سوم ندارد. به عبارت دیگر، فدرال رزرو مسئول تغییرات کلی قیمت است، نه تغییرات نسبی قیمت.

ما به عنوان پول گرا یک گام فراتر می رفتیم. تا زمانی که رشد پولی بیش از حد در سال قبل وجود نداشته باشد، تغییرات نسبی قیمت نمی تواند به تغییرات پایدار در سطح کلی قیمت تبدیل شود. به همین دلیل، ما تمایل داریم اعتبار بحث های مربوط به اثرات دور دوم یا سوم را کاهش دهیم.

دوم، وقتی از رئیس وارش پرسیده شد که چگونه افزایش نرخ بهره فدرال رزرو بر گروه‌های درآمد پایین‌تر در ایالات متحده تأثیر می‌گذارد، رئیس وارش گفت: فدرال رزرو با مسائل توزیع سروکار ندارد. فدرال رزرو به مجموعاتی مانند بازار کار، تولید ناخالص داخلی، کل هزینه ها و تورم کلی نگاه می کند. با این اوصاف، او اذعان داشت که طبقات کم درآمد - آنهایی که دارایی مالی ندارند و کسانی که تمایل دارند از چک به چک حقوق زندگی کنند - از ثبات قیمت‌ها بیشترین سود را خواهند برد. این یک پاسخ پولی بود.

سوم، وقتی از او پرسیدند که آیا جدیدترین داده‌های CPI بر تصمیم فدرال رزرو برای افزایش نرخ‌ها تأثیر گذاشته است، او گفت که اینطور نیست. او استدلال کرد: «نقاط داده پر سر و صدا هستند». آنچه اهمیت داشت روند بود و روند تورم همچنان بسیار بالا بود.

پاسخ وارش دقیقا با این دیدگاه پول‌گرایانه مطابقت دارد که پیش‌بینی کوتاه‌مدت تورم به سادگی امکان‌پذیر نیست. نویز زیادی در داده ها وجود دارد. تحلیل پول گرا می تواند محدوده یا کانالی را برای سطوح قیمت (یا تورم) در یک افق 1 تا 3 ساله ارائه دهد، اما نه یک پیش بینی ماه به ماه.

چهارم، وقتی از وارش در مورد سطح نرخ وجوه فدرال نسبت به نرخ «خنثی» (یا r*) آن سؤال شد، وارش پاسخ داد که به عنوان دانشجوی اقتصاد، نرخ خنثی یا آنچه را که نرخ واقعی ویکسلی نامیده می‌شود، از اقتصاددان سوئدی کنات ویکسل مطالعه کرده است. او اعلام کرد که این مفهوم مورد توجه آکادمیک بود اما هیچ تاثیری بر تصمیم گیری عملی فدرال رزرو نداشت.

باز هم، این با دیدگاه های پول گرایی در مورد نرخ بهره مطابقت دارد. نرخ‌های اداره‌شده مانند نرخ وجوه فدرال و نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت بازار می‌توانند هم محرک رشد پول در آینده و هم نتیجه رشد پولی قبلی باشند. به عنوان مثال، اگر نرخ رشد پول دو برابر شود، اولین اثر کاهش نرخ است، اما پس از آن، با بهبود اقتصاد، تقاضا برای اعتبار افزایش می‌یابد و تورم افزایش می‌یابد، دومین اثر افزایش نرخ است. این دقیقا همان چیزی است که در طول و پس از همه‌گیری کووید رخ داد.

از آنجایی که تغییرات در رشد پول گسترده این اثر دو مرحله‌ای را بر نرخ‌های بهره دارد، تکیه بر چارچوب تعادلی ویکسلی یا نرخ‌های بهره خنثی منطقی نیست. با این حال، نظریه کمیت پول، راهنمای نسبتا دقیقی برای نرخ مناسب رشد پول برای یک اقتصاد ارائه می‌کند. بنابراین، همیشه بهتر است که به نرخ رشد کل پول به عنوان راهنمای بهتری برای موضع سیاست پولی اتکا کنیم تا بر مفهوم انتزاعی و غیر قابل اندازه گیری نرخ بهره تعادلی.

حداقل در دو نوبت در جریان کنفرانس مطبوعاتی وارش در 16 سپتامبر، او گفت که در ماه‌های اخیر برای توصیف شرایط مالی محدودکننده تحت فشار قرار گرفته است. قضاوت در مورد سطح نرخ های بهره در برابر یک نرخ "خنثی" غیرقابل مشاهده به وضوح چالش برانگیز بود. در عوض، اگرچه او این را نگفته است، اما نرخ نسبتا بالای رشد پول گسترده در 6 تا 9 ماه گذشته معیار واضح تری را در مورد وضعیت شرایط پولی و مالی ارائه می دهد: نرخ رشد پول گسترده در محدوده 6 تا 8 درصد به وضوح بسیار بالا بوده است.

برای رسیدن به نرخ تورم هدف فدرال رزرو 2 درصد، نرخ رشد عرضه پول باید به حدود 6 درصد کاهش یابد.

رئیس وارش پس از شروعی متزلزل با دو کنفرانس مطبوعاتی اول خود، به وضوح اعتماد به نفس پیدا می کند زیرا شروع به بیان چارچوبی می کند که با پول گرایی سازگار است. این نوید یک تغییر لرزه ای برای فدرال رزرو است.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

استیو هانکه یک ستون نویس ارشد در Fortune و استاد اقتصاد کاربردی در دانشگاه جانز هاپکینز است. جدیدترین کتاب او که با مت سکرکه نوشته شده است، کسب درآمد: چگونه قواعد سیستم مالی ما را بازنویسی کنیم، ویلی 2025 است. جان گرینوود یکی از همکاران موسسه جانز هاپکینز برای اقتصاد کاربردی، سلامت جهانی، و مطالعه شرکت های تجاری است.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد