کوین وارش به سختی به دلیل واقعی افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو اشاره کرد

در وال استریت بر کسی پوشیده نیست که کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، پاسخ رئیس جمهور دونالد ترامپ به فدرال رزرو جروم پاول بود. او کسی را می‌خواست که به مأموریت کاهش نرخ بهره حساس باشد. اکنون که تنها پنج ماه از کار وی می گذرد، بانک مرکزی برای اولین بار از ژوئن 2023 نرخ بهره را افزایش می دهد.

او توضیحی دارد. وارش در اظهاراتی که پس از افزایش یک چهارم امتیازی ارائه کرد، سه دلیل را برای بازدهی بالاتر عنوان کرد: «اقتصاد قوی» و «رقابت برای سرمایه» دو دلیل اول بودند. سومی، «ژئوپلیتیک» به شدت کم فروش بود. اما در اصل، می‌توانید کل این آشفتگی را به یک دلیل بزرگ به گردن بانک مرکزی بیندازید: تصمیم‌گیری‌های بد سیاستی.

بیایید دلیل واقعی افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو را مشخص کنیم: تورم افزایش یافته است و به دلیل تصمیمات سیاسی افزایش یافته است.

اولین مورد تعرفه‌ها است که شروع به افزایش تورم کالاهای مصرفی در سال 2025 کرد. اما اخیرا، دولت ترامپ سفری بحث‌برانگیز را در خاورمیانه انجام داده است که بر ثبات منطقه تأثیر گذاشته و باعث آشفتگی در بازارهای جهانی انرژی شده است.

البته هیچ کدام از اینها تقصیر فدرال رزرو نیست. وظیفه آن فراخوانی توپ و ضربه زدن است. اما در حالی که افزایش نرخ‌ها یک چیز است زیرا شاخص‌های اقتصادی قوی هستند و وام‌گیری رقابتی است، اینها محرک‌های اصلی افزایش اخیر بازدهی نیستند. در هر صورت، آنها نسبت به یک پس‌زمینه اقتصادی قوی مداوم در ایالات متحده از زمان همه‌گیری کووید-19 در درجه دوم اهمیت قرار دارند.

مدت‌ها قبل از اینکه FOMC تصمیم امروز خود را بپذیرد، بازار تصمیم خود را اعلام کرد و گفت که فدرال رزرو نرخ بهره را افزایش خواهد داد. دقایق ژوئیه فدرال رزرو حتی به هسته اصلی این موضوع هم می رسد: نرخ های اسمی "تا حد زیادی به دلیل انتظارات نرخ های سیاستی بالاتر افزایش یافتند."

بازده بیشترین سرعت را در نیمه جلوی منحنی افزایش داد، زیرا گروه رو به رشدی از تحلیلگران پیش بینی کردند که اقدامی برای افزایش هزینه های انرژی و تورم تعرفه ها داشته باشند.

از این گذشته، تمایل فدرال رزرو کاهش نرخ بهره بود، حتی زمانی که اقتصاد قوی به نظر می رسید. بنابراین، در اصل، به نظر می‌رسد که تفسیر وارش کمک زیادی به دور کردن بانک مرکزی از سیاست‌هایی می‌کند که فعالانه دستانش را تحت فشار قرار می‌دهند.

وارش در تفسیر خود نسخه ای برای چرایی ارائه می دهد. او به سادگی می گوید: "بخشی از استقلال فدرال رزرو این است که ما در خط خود بمانیم."

او می افزاید که فدرال رزرو باید به مقامات اجازه دهد مسئول تجارت و سیاست های مالی باشند و "در مسیر خود بمانند." به عبارت دیگر، به نظر می رسد وارش نشان می دهد که فدرال رزرو واکنشی باقی خواهد ماند و در مورد سیاست اظهار نظر نخواهد کرد.

اگر چه زمانی که تصمیمات مالی، تجاری و ژئوپلیتیکی محیط را تغییر می دهند، ممکن است حفظ فلسفه استقلال بانک مرکزی وارش سخت باشد. به خصوص زمانی که وارش بتواند تقاضای سرمایه بخش خصوصی را به عنوان دلیلی برای بازده اوراق قرضه بالاتر ارائه دهد، اما سیاست یا رفتار استقراضی خود دولت را توضیح نداد.

افزایش نرخ بهره اخیر فدرال رزرو نمونه ای از این است که چگونه تصمیمات بد سیاستی می تواند برای دولت و در نهایت مالیات دهندگان گران تمام شود. ایالات متحده فاقد انضباط مالی بوده است، به خصوص در ده سال گذشته که در طی آن هر دو طرف از کاهش گسترده و ناپایدار مالیات و رفتار ویژه با احزاب مورد علاقه مانند ثروتمندان، افراد مسن و گروه های ذینفع حمایت کرده اند.

با نرخ هایی به این بالا و حفره بزرگی در بودجه ما، ایالات متحده پول زیادی برای وام گرفتن از آینده خود می پردازد. اگر فدرال رزرو به افزایش نرخ بهره ادامه دهد یا آنها را در سطوح بالا نگه دارد، در صورت عدم مداخله، افزایش بیشتری خواهد یافت.

اما آینده در حال حاضر به ما سفر می کند، زیرا انتظارات سیاست فدرال رزرو تنها عنصر در بازدهی بالاتر نیست. بدهی مورد انتظار بالاتر به افزایش بیشتر بازدهی از طریق اصطلاح حق بیمه کمک می کند.

این بازدهی بالاتر خود تفسیری بر سیاست آمریکاست. و در حالی که برخی ممکن است معافیت های مالیاتی دریافت کنند، اما با بازدهی مانند این، هزینه های استقراض بالاتر ممکن است "مالیات" بزرگتری برای آمریکایی ها باشد.

این داستان در ابتدا توسط TheStreet در 16 سپتامبر 2026 منتشر شد، جایی که برای اولین بار در بخش فدرال رزرو ظاهر شد. با کلیک کردن در اینجا، TheStreet را به عنوان منبع ترجیحی اضافه کنید.