کیت اوکانر از فراخوان معافیت مالیاتی ورزشکاران حمایت می‌کند: «برای انجام این کار، باید از شما حمایت شود».

کیت اوکانر از زمانی که در ماه گذشته در بیرمنگام مدال طلای هفت‌گانه اروپا را به دست آورد، مشغول به کار بردن مهارت خود در مسابقات چندگانه بوده است. بین شرکت در پیک نیک الکتریک، مبارزه خداحافظی کیتی تیلور در کروک پارک، جلسه اخیر آتلوس و هفته مد لندن، او سبک خود را به طرق دیگری نیز تغییر داده است.

با این حال، بر خلاف برخی از مدال‌آوران دیگر، اوکانر نتوانست بیشتر از این موفقیت خود را نقد کند. در اوایل این ماه هیچ رویداد چندگانه ای در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی برگزار نشد که رکورد جایزه 10 میلیون دلاری (8.7 میلیون یورو) را داشت و همچنین در نشست روز جمعه گذشته آتلوس در لندن که برندگان شش مسابقه فقط برای زنان هر کدام 65000 دلار (57000 یورو) دریافت کردند.

اوکانر لزوما از این موضوع شاکی نیست. او در سطح بالای بودجه ورزشی ایرلند، کمک مالی به ارزش 40000 یورو و سفیر چندین برند پیشرو است. اما این بازیکن 25 ساله از درخواست کمیسیون ورزشکاران تیم ایرلند برای معافیت مالیاتی جدید برای همه ورزشکاران ایرلندی به عنوان بخشی از بودجه 2027 حمایت می کند.

این به ورزشکاران اجازه می دهد تا یک اعتبار مالیاتی سالانه به ارزش 50000 یورو داشته باشند که می توانند در طول یا بعد از دوران ورزشی خود از آن استفاده کنند و ورزشکاران دارای کارت المپیک و ورزش ایرلند را با معافیت هنرمندان موجود هماهنگ کند. همچنین امداد ورزشکاران را گسترش می‌دهد تا همه ورزش‌های المپیک را فراتر از 13 ورزش تحت پوشش فعلی در بر گیرد.

اوکانر می‌گوید: «این قطعا چیزی است که من کاملا از آن حمایت می‌کنم، و اگر وارد شود عالی خواهد بود». "من فکر می کنم که برای انجام این کار، و انجام کار به خوبی، باید از شما حمایت شود، و احتمالا این حد وسط بین حمایت واقعا خوب و سپس عدم حمایت وجود دارد.

برای ورزشکارانی که در این بین قرار دارند، جهش برای کسب مدال زمانی که از آنها به اندازه کافی حمایت نمی شود، می تواند بسیار بسیار دشوار باشد. رفتن به اردوهای آموزشی، پرداخت حقوق به مربیان، درمان هر هفته، و همچنین تامین سوخت خوب، تلاش برای داشتن یک زندگی عادی، پرداخت اجاره، و شاید پس انداز چیزی در این بین گران است."

حضور در مبارزه تیلور در دوبلین در اوایل این ماه همچنین به اوکانر یادآوری کرد که ورزشکاران چه کاری می توانند برای کشورشان انجام دهند، نه فقط کارهایی که کشورشان می تواند برای آنها انجام دهد.

"چه کتی (تیلور)، چه حتی خودم، مدال‌آوری - این به کشور کمک می‌کند. من فکر می‌کنم قطعا این چیزی است که دولت باید به آن نگاه کند. این برای افرادی که در خانه نشسته‌اند و عملکرد خوب ورزشکاران را تماشا می‌کنند، بسیار مثبت است.

بنابراین فکر می‌کنم (تخفیف مالیاتی) یک مزیت بزرگ خواهد بود – لذت بردن از همه کار سختی که انجام می‌دهیم، سپس شاید پس‌اندازی برای خرید خانه در پایان آن داشته باشیم.» اوکانر، سفیر اسپار، هنگام اعلام بودجه 60000 یورویی برای 30 باشگاه ورزشی پایه به عنوان بخشی از حمایت مالی تیم ایرلند صحبت می کرد.

در مورد حمایت از زنان در ورزش، اوکانر می‌گوید که رویکرد تمام زنان Athlos Meet او را بیشتر می‌خواهد.

"من کاملا می توانم درک کنم که امثال آتلوس چه می کنند. قهرمانی زنان در ورزش مزایای زیادی دارد، زیرا کاری که ما در این فضا انجام می دهیم واقعا قابل توجه است.

اما برای من، زمانی که آنجا بودم، کمی احساس می کردم که دلم برای مردانی که در مسابقه شرکت می کردند نیز تنگ شده بود. دو و میدانی برای من یک ورزش برابر است. من یک طرفدار واقعی هستم و به همان اندازه که پرش طول زنان را تماشا می کنم، عاشق تماشای پرش طول مردان هستم.

"هر چند وقت یکبار برای زنان خوب است که بیرون بروند و کارهایی را که می توانند انجام دهند را به نمایش بگذارند و همه چیز فقط مربوط به آنها باشد. من فکر می کنم روشی که مد در آن گنجانده شده است راهی است که دو و میدانی می تواند پایین بیاید."

پس از آخرین موفقیت او در بیرمنگام، هفتمین مدال قهرمانی پیاپی او در دو سال گذشته، اوکانر به کندی افکار خود را به سمت آنچه در آینده می‌آید برمی‌گرداند. مسابقات پنج‌گانه در مسابقات داخل سالن اروپا در والنسیا در ماه مارس به عنوان بازگشت او به مسابقات چند رویدادی مورد هدف قرار گرفته است.

او می‌گوید: "در حالت ایده‌آل، من دوست دارم سال آینده کمی بیشتر به صورت انفرادی در مسابقات شرکت کنم. می‌خواهم چند مسابقه با مانع، شاید چند پرش طول انجام دهم. در حال حاضر واقعا از پرش طول لذت می‌برم."

"من بهتر شده ام، به هیچ وجه راکد نیستم. بارها گفته ام که تیمی که با آن کار می کنم، همه ما واقعا به هم نزدیک هستیم. من به همان اندازه، اگر نه بیشتر از آن ها، به آنها اعتقاد دارم، و فقط معتقدم که آنها دستور العملی را به من می دهند تا من را به ورزشکار بهتری تبدیل کند.

"احساس می‌کنم 2026 را ترک می‌کنم، انگار هنوز پتانسیل بسیار بیشتری دارم، که می‌توانستم خیلی بیشتر در این سال انجام دهم. فکر می‌کنم این احساس خوبی است که وارد سال 2027 شوم، جایی که می‌توانم به پیشرفت خود ادامه دهم، امیدوارم همچنان بدون آسیب بمانم و در نهایت به بهتر شدن ادامه دهم."