کیلیان اوکانر به پایانی رسید که شایسته یکی از بهترین حرفه های تاریخ GAA بود.

باید آن را به بچه‌های Reservoir Dubs بسپارید - آنها هرگز اجازه نمی‌دادند که Cillian O'Connor به سمت غروب آفتاب حرکت کند بدون اینکه شلیک توپ روی سر او شلیک کند. بازنشستگی او همیشه یک رویداد محرک برای یک یا دو نفر از فروم آنلاین حامیان GAA دوبلین بود. انصافا، آنها در ادای احترام خود بسیار متعادل بودند. آنها مطمئن شدند که چند اسکاد را نیز به سمت آیدان اوشی فرستادند.

«حتما نوشته‌های روی دیوار را دیده‌ام...» «مدال خود را به‌عنوان شرکت کننده در میزگرد دریافت کرد...» «آلبوز اوکانر...» «هیچ وقت جرات انجام ضربات را نداشتم تا امتیازهای مهم را به دست بیاورم...» «آیدو بزرگ احتمالا ادامه خواهد داد... بازی عجیب لیگ را انجام خواهد داد و سپس دوباره حذف می‌شود...»

اکنون، برخی خواهند گفت که این کوچک و جزئی است. نه فقط آنها بلکه از ما نیز. اینکه قدردانی از بهترین گلزن تاریخ فوتبال گالیک شایسته بهتر از دادن وقت پخش به دوستانی است که هنوز در اعماق جنگ های دهه گذشته تا 2026 می جنگند. اما نادیده گرفتن آنها به معنای نادیده گرفتن یک حقیقت اساسی در مورد یکی از بزرگان تمام دوران است.

یعنی در سال‌هایی که داب‌های جیم گاوین مانند تانک‌های پانزر در دشت‌های قهرمانی می‌چرخید، هیچ‌کس به اندازه کیلیان اوکانر دردسر بزرگی نداشت. این بسیار مهم بود - و نه فقط برای مایو. در زمانی که تیم‌های دیگر کت‌های خود را روی گودال‌ها می‌گذاشتند تا جک و کان و مانیون پاهای خود را خیس نکنند، اوکانر نشان داد که مایو از بازی خوب خودداری می‌کند و آنها را از پله‌های هوگان استند بالا می‌برد.

او این کار را به دو روش مشخص و حیاتی انجام داد. یکی، با قرار دادن گل ها و امتیازات بیشتر از هر کس دیگری در جدول امتیازات. همانطور که راب کارول، از وب سایت درخشان گیلیک Stats اشاره کرده است، O'Connor با فاصله ای بالاترین گلزن در مسابقات قهرمانی مقابل دوبلین در قرن حاضر است. او در برابر دوبلین (2-65 در 11 بازی) بیشتر از مجموع دیوید کلیفورد و کوپر (3-48 در 12 مسابقه) گلزنی کرده است. و دو، به‌دلیل آنتاگونیست بداخلاق و جنگ‌جویانه‌ای که داب‌ها اغلب اوقات با آن برخورد نمی‌کردند.

اوکانر با تمام خونسردی پزشکی قانونی اش در هنگام قرار دادن توپ بین تیرها، جهنمی بود و هرگز از کوچه های تاریک بازی فرار نکرد. او می‌توانست وقت خود را صرف جمع‌آوری امتیازات کند و چیزهای خشن را به اسب‌های بزرگ‌تر خارج از زمین بسپارد. که هرگز او نبود.

او با امتیاز 32-364 (460 امتیاز) با 98 امتیاز اختلاف نسبت به مایکل مورفی در صدر جدول گلزنان تمام دوران بازنشسته شد. اگر همه چیز برابر باشد، دیوید کلیفورد (29-272 یا 359) احتمالا در چند فصل آینده از او عبور خواهد کرد و شما از شان اوشی (7-261 یا 282) حمایت می کنید تا در اواخر دهه به سمت کل اوکانر برود. اما هر کس دیگری یک مایل عقب‌تر از جاده است و حتی در دنیای پر از گل‌های دو امتیازی (و بالقوه گل‌های چهار امتیازی)، پلوتون گسترده‌تر باید قبل از اینکه بتواند او را در افق ببیند، صعودهای زیادی انجام دهد.

مسئله گاز این است که می توانست بیشتر باشد. اوکانر دقیقا یک پرتاب دو امتیازی در فوتبال بین شهرستانی زد و این در لیگ امسال زمانی رخ داد که او به عنوان بازیکن فرعی مقابل روسکومون به میدان رفت. بیشتر به این نکته، اکثریت قریب به اتفاق گلزنی او در مسابقات قهرمانی مدتها قبل از اینکه او بالاخره آن را یک روز نامید انجام شد. او از فینال ایرلند 2020 فقط 2-27 گل زده است. به طور باورنکردنی، آخرین امتیاز قهرمانی او از بازی آزاد در یک چهارم نهایی ایرلند 2022 مقابل کری به دست آمد. اگر واقعا می خواهید آن را تجزیه کنید، حدود 93 درصد از کل امتیازات او برای مایو قبل از تولد 29 سالگی او به دست آمده است.

تصور کنید اگر سالم می‌ماند، اعداد او کجا خواهند بود.

برای بازیکنان متوسط GAA، این زمان از سال ترکیبی از پشیمانی و آرامش را به همراه دارد

اما داستان شما فقط می تواند چیزی باشد که فقط می تواند باشد. اگر اوکانر در پایان دوران حرفه‌ای‌اش آمادگی جسمانی داشت و کارش را شروع می‌کرد، چه اتفاقی برای پیشرفت رایان اودوناگو می‌افتاد؟ چند روز پس از اینکه اوکانر در سال 2021 بازی آشیل خود را در برابر کلر در لیگ انجام داد، اودوناگو به سراغ جیمز هوران رفت و نقش آزادکننده تیم را تبلیغ کرد. او تنها در دومین فصل حضورش در پنل حضور داشت و افرادی مانند کانر لوفتوس در گذشته جانشین اوکانر بودند. اما اودونگو این کار را گرفت و آن را از آن خود کرد.

پنج سال بعد، ببینید چه اتفاقی افتاده است. اودوناگو، که خود فردی نسبتا تیز و خصمانه بود، تحت تأثیر درد دل آخر خود در سراسر ایرلند، مایو را به اوکانر ایرلند و نسل او که برای آن زندگی کرده و مرده بود، هدایت کرد. هرکسی که اوکانر را آن روز در کروک پارک یا در هفته‌ها و ماه‌های پس از آن ملاقات کرد، تردیدی نداشت که از دست دادن حضور در زمین حتی یک ذره از لذت او کاسته نشده است. او مدال تمام ایرلند خود را به دست آورد.

آیدان اوشی یک روز پس از پیروزی مایو در هتل مشاهده کرد، چیزی به این معنا که هر زمان که RTÉ مونتاژ پایان فصل را نشان می داد، همیشه یک عکس از خودش یا اوکانر، روی زانو یا در حال اشک بود. الان همه اینها از بین رفته است. شش هفته بعد، اوکانر در کوه جولیت ازدواج کرد و مجبور شد برای سام مگوایر جایی در جدول میز پیدا کند.

یک یادداشت لطف مناسب برای یکی از بزرگترین مشاغل در تاریخ GAA.