گادی آیزنکوت، ژنرال سابق که وظیفه تشکیل دولت جدید اسرائیل را دارد، کیست؟

گادی آیزنکوت پس از دوره تفرقه‌انگیز نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو، که در آن کشور به شدت به سمت راست حرکت کرد، اقدام به متحد کردن اسرائیلی‌ها کرده است.

اورشلیم - گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش، پس از اینکه رئیس جمهور اسحاق هرتزوگ از او برای تشکیل دولت بعدی نامزد کرد، راهی برای رسیدن به مقام ارشد اسرائیل دارد.

اگر او موفق شود، نخست وزیری را از بنیامین نتانیاهو، باسابقه‌ترین نخست‌وزیر اسرائیل که سبک تحریک‌آمیزش به همان اندازه که تنفر آشکار دارد، مورد تحسین قرار می‌گیرد.

در مقابل، آیزنکوت مردی محتاط است و برخی از رای دهندگان خسته از نتانیاهو، نداشتن کاریزمای نسبی رقیب او را یکی از بزرگترین دارایی های او می دانند.

بلوک اپوزیسیون گسترده او در انتخابات اکتبر 48 کرسی از 120 کرسی پارلمان اسرائیل را به دست آورد، در حالی که اردوگاه نتانیاهو 53 کرسی را به دست آورد و هیچ یک از آنها اکثریت را در اختیار نداشتند.

در جریان رایزنی های حزبی با هرتزوگ، آیزنکوت 66 ساله تاییدیه هر دو لیست با اکثریت عرب را دریافت کرد، که اکنون پس از کسب دستاوردهای بی سابقه در رای گیری، می توانند نقش پادشاهان را بازی کنند.

اما مشخص نیست که آیا بلوک آیزنکوت حمایت لیست های عربی را برای تشکیل دولت می پذیرد یا خیر.

جدی و بی ادعا، او از بسیاری جهات مخالف نتانیاهو است، که انگلیسی بی عیب و نقصی با لهجه آمریکایی دارد و همیشه برای تلویزیون و رسانه های اجتماعی ایالات متحده با تیترهای تیتراژی آماده است.

آیزنکوت، رئیس ستاد ارتش بین سال‌های 2015 تا 2019، پس از دوره تفرقه‌انگیز نتانیاهو، که کشور به شدت به سمت راست حرکت کرد، اسرائیلی‌ها را متحد کند.

او متعهد شده است که شهرک نشینان افراطی کرانه باختری را که بدون مجازات به فلسطینی ها حمله کرده اند سرکوب کند و حوادث اخیر را "ترور یهودی" تحت حمایت دولت نتانیاهو خواند.

او مخالف ایجاد یک کشور فلسطینی است و متعهد شد که به حکومت حماس در غزه پایان دهد و شاخه نظامی جنبش اسلام گرا را نابود کند.

آیزنکوت که در طول جنگ سال 2006 با حزب‌الله فرماندهی ارتش را برعهده داشت، به اصطلاح «دکترین ضاحیه» را ابداع کرد.

این ایده که از نام یکی از حومه‌های بیروت که در آن جنگ به شدت آسیب دیده است، نام‌گذاری شده است و اسرائیل متعهد می‌شود که از نیروی گسترده علیه زیرساخت‌های غیرنظامی در مناطق تحت کنترل جنبش شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان استفاده کند.

اسرائیل این دکترین را مجددا در غزه پذیرفته است و باعث ویرانی هایی شده است که منتقدان می گویند جنایت جنگی است، ادعایی که اسرائیل آن را مورد مناقشه قرار می دهد.

در رابطه با روابط بین‌الملل، او متعهد شد که روابط اسرائیل را با نزدیک‌ترین متحدش، ایالات متحده، که زمانی دیدگاه‌های دو حزبی درباره اسرائیل به دلیل جنگ‌های غزه، لبنان و ایران تیره شده بود، تقویت کند.

آیزنکوت پس از کشته شدن پسرش گال و دو برادرزاده اش در جنگ غزه، همدردی عمومی گسترده ای را به خود جلب کرد.

ریشه های طبقه کارگر او عنصر دیگری از جذابیت او را تشکیل می دهد.

او اولین نخست‌وزیر سفاردی است - یهودیانی که ریشه‌های اخیر خود را بیشتر در خاورمیانه و شمال آفریقا می‌دانند.

برخلاف نتانیاهو، که از خانواده ای نخبه می آید و پدرش یک استاد برجسته در ایالات متحده بود، آیزنکوت فرزند یهودیان مراکشی است و در حاشیه جغرافیایی اسرائیل بزرگ شده است.

آیزنکوت در طول مبارزات انتخاباتی خود با طرف های مخالف جامعه اسرائیل وعده حمایت بیشتر از جامعه LGBTQ اسرائیل را داده است و از کنترل اسرائیل بر کرانه باختری به یهودیان مذهبی دفاع کرده است.

اما او الحاق کامل این سرزمین و همچنین ایجاد پایگاه‌های شهرک‌سازی غیرمجاز از آن دست‌هایی را که دولت نتانیاهو امکان‌پذیر کرده است و به افزایش اخیر خشونت علیه فلسطینی‌ها دامن زده است را رد کرد.

در مورد غزه، او متعهد شده است که در مدت 18 ماه به حکومت حماس پایان دهد، یا از طریق اجرای طرح آتش بس دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، خلع سلاح تدریجی حماس و انتقال قدرت، یا از طریق "عملیات خلاقانه" با هدف نابودی شاخه نظامی جنبش.

آیزنکوت با توجه به یک منبع اصلی نارضایتی در میان اسرائیلی‌ها پس از سه سال جنگ، قول داده است که معافیت از خدمت سربازی را برای دانشجویان مذهبی محدود کند.

او یک "قانون خدمت ملی جهانی" را وعده داد که یهودیان افراطی ارتدوکس و شهروندان عرب را ملزم به انجام خدمات نظامی یا دولتی می کند.

او با تعهد به حمایت از استقلال قضایی، حاکمیت قانون، حقوق اقلیت ها و مطبوعات آزاد به دنبال جلب نظر رای دهندگان میانه رو و لیبرال بوده است.

این مسائل کلیدی برای موقعیت آیزنکوت به عنوان یک سیاستمدار میانه راه است و بسیاری از اسرائیلی ها نگران آنچه به عنوان فرسایش نهادهای دموکراتیک پس از سال ها تحت رهبری نتانیاهو می دانند، هستند. خبرگزاری فرانسه