گارث بروکس بازگشته است. و او دوبلین را رد کرده است. این یک پیروزی برای مردم واقعی ایرلند است

اوه روز مبارک! امروز ما، مردم واقعی ایرلند، مردمی که در وسط روز شام می خوریم و از اصطلاح «بچه ها» به شکلی بدون جنسیت استفاده می کنیم، با کیسه های ادویه تخریب شده و موسیقی سنتی Stoneybatter و فرزندان خود راضی شان که روی ماپو توفو و سن پلگرینو از شیر گرفته شده اند، پیروزی بزرگی را در برابر مردم دوبلین به دست آورده ایم. چون گارث بروکس در حال بازگشت است و پایتخت را رد کرده است.

شهرنشینان نمی خواهند به شرمساری های گذشته ما اشاره کنند - برای مثال، جنگ داخلی، که همانطور که خوانندگان می دانند، در سال 2014 اتفاق افتاد و مبارزه ای بود بین کسانی که می خواستند از گاوچران گاوچران گرث بروکس در پارک کروک استقبال کنند و نخبگان سامر هیل که نمی خواستند او با صدای ویولن و آروغ های خوش صدایش هوای آنها را خراب کند. این محیط عمومی باکفست مست در محوطه یک پمپ بنزین روستایی است. و بنابراین ایرلند از گارث بروکس انتقاد کرد. این کتاب مقدس بود، لکه ای بر وجدان ملی.

دوبلینی ها در آن روز یک پیروزی به دست آوردند، اما ما مردم این سرزمین ها خاطرات طولانی داریم و هیچ ینی برای بخشش نداریم. بله، بروکس در سال 2022 بازگشته بود اما تصمیم گرفت بازی کند - خبرنگار با انزجار صورتش را چروک می‌کند - دوبلین. او این کار را برای 400000 نفر انجام داد که یکی از آنها اهل شهر نبودند. مانند انگور خشم بود، با انبوهی از مردم روستایی گرسنه توانگ که در کلان شهر پایین آمدند.

بروکس از آن زمان اتاق را خوانده است و به تازگی اعلام کرده است که برای 10 قرار در ماه مه و ژوئن سال آینده در سراسر کشور - کورک، بلفاست، کیلکنی، لیمریک، گالوی - همه جاهای پستی که در آنها دوستان دارد، بازگشته است. اما دوبلین نه. در اینجا در ایرلندی تایمز، همکاران من در حال حاضر در فنجان های خود گریه می کنند. "نه! نه! نه!" گریه می کنند. "من متوجه نمی شوم! چرا او برگشته؟ چرا آنها او را دوست دارند؟ چرا آنها عشق مشابهی به اپرا یا Fontaines DC یا CMAT ندارند؟ چرا گارث بروکس؟"

به‌عنوان یک مخفی، اینجا برای انداختن سامیزدات بازسازی‌نشده در کاغذ، با خوشحالی برای خودم می‌خندم. موسیقی کانتری، مانند مسائل مادری و گناه بی شکل، رگ حیات این ملت است. بروکز برای اولین بار در قرن هجدهم ایرلند را ترک کرد و به کوه‌های آمریکا رفت و در آنجا با موسیقی روستایی از دیگر نقاط اروپا و آفریقا ترکیب شد. و هنگامی که در دهه‌های 1940 و 1950 دوباره به اینجا برگشت، ما آن را شناختیم، و از آن استقبال کردیم و آکاردئون‌ها و ضربان پشتی سفت و سختی برای رقصیدن و نام چند شهر مبهم به آن اضافه کردیم.

موسیقی کانتری شبیه نگاه کردن در آینه بود و از همه مهمتر، بهتر از ما عمل نمی کرد (ما در آن زمان بسیار حساس بودیم، زیرا فقط یک ملت جوان بودیم).

و اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که ملت ما به سن بلوغ می‌رسد، لحظه‌ای که کشور‌های غربی (همه جا به جز دوبلین و بخش‌هایی از ویکلو) به طور کامل جدا می‌شوند و پایتخت را به رکود می‌سپارند که دانی‌بروک بزرگ و بقیه کشور با صدای گیتار استیل و ماچ محلی به رکود فرو می‌روند. و درست در سراسر جزیره برای جشن گرفتن این، میهن پرستان به پا می نشینند، دست های خود را روی قلب خود می گذارند و سرود ملی را با گریه می خوانند: "همه اینها را به گردن من بیاندازید، من با چکمه ظاهر شدم ..."

فروش بلیت‌های تور ایرلندی گارت بروکس ۲۰۲۷ – بلفاست، گالوی، کیلکنی، لیمریک و کورک – در روز پنجشنبه، ۱۲ نوامبر، ساعت ۸ صبح از سایت Ticketmaster.ie آغاز می‌شود.