گاز آتش بس انرژی روسیه و اوکراین توسط ترامپ تمام شده است

شاید دقیق‌تر باشد که بگوییم آتش‌بس انرژی روسیه و اوکراین دونالد ترامپ در وهله اول هرگز گاز لازم را نداشت.

چند روز پس از اعلام رئیس جمهور ایالات متحده در روز دوشنبه مبنی بر اینکه مسکو و کیف بر سر توقف حمله به زیرساخت های انرژی یکدیگر توافق کرده اند، پهپادهای اوکراینی یکی از بزرگترین پالایشگاه های نفت روسیه را به قدری محکم مورد حمله قرار دادند که عملیات آن را به طور کامل متوقف کردند.

حمله روز پنجشنبه به یک واحد تقطیر خام که مسئول تقریبا 40 درصد ظرفیت فرآوری در پالایشگاه 300000 بشکه در روز اسلاونفت-یانوس در یاروسلاول، در شمال شرقی مسکو بود، آسیب رساند. واحد دیگری در همان کارخانه پیش از این در پی حمله هواپیمای بدون سرنشین در ماه اوت در حال تعمیر بود. این پالایشگاه به تنهایی در سال 2024 حدود 4 میلیون تن گازوئیل تولید کرد.

به سختی می توان اوکراینی ها را سرزنش کرد. شرکت دولتی انرژی Ukrenergo گفت یک روز قبل از حمله پهپادی کیف به یاروسلاول، حملات روسیه به زیرساخت‌های انرژی آسیب رسانده و باعث قطعی در شش منطقه اوکراین شده است.

هرچه ترامپ روز دوشنبه اعلام کرد، به نظر نمی‌رسید که هیچ یک از طرفین انگیزه خاصی برای گوش دادن نداشته باشند. بالاخره چرا باید؟ نگرانی ترامپ برای تاسیسات انرژی روسیه و اوکراین ریشه در یک مشکل آمریکایی دارد.

در واقع، زلنسکی گفته بود که اوکراین تنها در صورتی آماده توقف است که واشنگتن بتواند اطمینان حاصل کند که روسیه واقعا همین کار را انجام می دهد. دمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، تعلیق انرژی را «ایده‌ای بسیار خوب» خواند، اما مسکو خواسته‌های خود از جمله حمایت از صادرات انرژی دریایی روسیه و رفع تحریم‌ها را ضمیمه کرد.

هنگامی که هیچ یک از آن شرایط برآورده نشد، اعتصابات دوباره آغاز شد. شوکر.

آخرین اپیزود از دستورات ترامپ به گوش می رسد که نمایندگان او کوشنر و ویتکاف از تور کرملین و کیف لذت می برند.

آنها در 5 سپتامبر، هشتمین سفر ویتکاف به مسکو از زمان بازگشت ترامپ به مسکو، بیش از سه ساعت را با پوتین سپری کردند. این دیدار یک نتیجه متوسط ​​داشت: پوتین حملات به کیف را به مدت سه روز متوقف کرد در حالی که اوکراین موافقت کرد که به مسکو ضربه نزند. اما هیچ پیشرفت گسترده تری وجود نداشت.

یوری اوشاکوف، دستیار کرملین از این گفتگوها بیرون آمد و گفت که روسیه مطمئن است که می تواند به اهداف نظامی خود دست یابد و دوباره به "علل ریشه ای جنگ" استناد کرد و گفت که باید قبل از هر توافقی به آنها رسیدگی شود. به نظر می رسد چاپلوسی به خودی خود باعث تغییر اشتهای پوتین برای آغاز جنگ نمی شود. تنها یک تغییر مادی در سهام احتمالا بر محاسبات مسکو تأثیر می گذارد.

ابزار تأثیرگذاری بر چنین تغییری اکنون روی میز دفتر بیضی قرار دارد.

کنگره روز چهارشنبه قانون تحریم روسیه و ایران لیندزی او.

این لایحه مقامات روسیه، بانک‌ها، منافع انرژی و ناوگان نفتکش‌های سایه مسکو را هدف قرار می‌دهد، اما مهم‌تر از آن به ترامپ اختیار می‌دهد تا تعرفه‌های 100 درصدی را بر خریداران عمده نفت و گاز روسیه اعمال کند، که احتمالا کشورهایی مانند چین و هند را مجبور می‌کند بین انرژی ارزان روسیه و دسترسی به بازار آمریکا یکی را انتخاب کنند.

مشاوران ترامپ همچنین توصیه کرده اند که رئیس جمهور آن را امضا کند. تنها چیزی که باقی می‌ماند این است که خود ترامپ قلم روی کاغذ بیاورد و به دنبال آن اقداماتی برای مسکو انجام شود.

دلایل بسیار خوبی برای این باور وجود دارد که این قدرت های تحریمی جدید می توانند پوتین را تحت فشار قرار دهند.

همچنین لایحه گراهام ترامپ را مجبور به یک رویارویی اقتصادی عظیم یک شبه نمی کند. این به او اجازه می دهد تا تعرفه ها را از صفر به 100 درصد بر روی کالاهای خریداران عمده نفت و گاز روسیه، تحریم ناوگان سایه مسکو، و عوارض به طور بالقوه به 500 درصد بر کالاهای روسیه افزایش دهد.

رئیس‌جمهور همچنین اختیارات گسترده‌ای برای توقف یا لغو این اقدامات در صورتی که در هر زمانی مغایر با منافع آمریکا باشد، حفظ می‌کند. این بدان معناست که کاخ سفید می تواند در اعمال فشار انعطاف پذیر باقی بماند.

ترامپ در بسیاری از موارد تهدید کرده است که مسکو را مجازات اقتصادی بزرگی خواهد داشت و تنها زمانی که لحظه حقیقت فرا رسید تهدیدهای خود را به تأخیر انداخته، کمرنگ یا به کلی کنار گذاشت.

اگر پوتین به نادیده گرفتن درخواست‌ها برای خویشتن‌داری ادامه دهد، دیگر سوال این نیست که ترامپ چه کاری می‌تواند انجام دهد، بلکه این است که او واقعا مایل به انجام چه کاری است.