گاوین کونی: چرا من به بایکوت رسانه ای بازی های ایرلند مقابل اسرائیل نمی پیوندم؟

جست‌وجوی همتاهای مشاجره‌آمیز بازی‌های آتی لیگ ملت‌ها با اسرائیل، ما را به کتاب جدیدی از تونی شاو و آلن مک‌دوگال سوق داد، فوتبال جنگ سرد: تاریخچه ای در ده مسابقه. این داستان بازی دوستانه ایرلند در سال 1955 برابر یوگسلاوی در دالیمونت پارک را نشان می دهد، که FAI علیرغم محکومیت قاطع اسقف اعظم جان چارلز مک کواید، با آن ادامه داد.

مک کواید به دلیل زندانی شدن کاردینال کرواسی آلویسیوس استپیناک، منتقد سرسخت همه رژیم های کمونیستی، به ویژه رژیم تیتو بود. او از همه کشیش های کشور خواست که از منبر خود اعلام کنند که حضور در این مسابقه یک گناه کبیره است، اما FAI به هر حال پیش رفت و ایرلند 4-1 شکست خورد.

کتاب شاو و مک‌دوگال نشان می‌دهد که چگونه برخی از رسانه‌ها با پوشش خود از این بازی دست و پنجه نرم کردند و رادیو ایرین تفسیر مستقیمی را پخش نکرد، زیرا مفسر فیلیپ گرین به کارفرمایانش گفت که مایل به پوشش آن نیست (بایکوت او منجر به یک تیتر به یاد ماندنی در Dublin Opinion شد که روی آن نوشته شده بود: Reds Turn Greene Yellow).

هفتاد و یک سال بعد، RTÉ و بقیه رسانه های ورزشی ایرلندی دوباره در حال مبارزه با نحوه پوشش خبری یک ملی پوش ایرلندی هستند. RTÉ قرار است پوشش خود از هر دو بازی اسرائیل را به اساسی ترین موارد ضروری خود بازگرداند و به آن اجازه می دهد تا به تعهدات خود به عنوان دارنده حقوق عمل کند و در عین حال حداقل کارمندان RTÉ را درگیر کند. قرار نیست هیچ پوشش استودیویی پیرامون مسابقه داشته باشد، و تفسیر را نه یک صدای آشنای ایرلندی، بلکه توسط مفسران منصوب یوفا در فید جهانی جهانی ارائه خواهد شد. Tony O'Donoghue در این بازی ها حضور خواهد داشت تا آنها را به عنوان یک خبر پوشش دهد.

Newstalk's Off the Ball حقوق رادیویی زنده بازی ها را در اختیار دارد، اما ترجیح می دهد تفسیر زنده هیچ یک از بازی های اسرائیل را انجام ندهد. مانند RTÉ، گزارشگر را برای اهداف خبری به هر دو بازی می فرستد و قصد ندارد در طول مسابقه به روزرسانی های روی هوا ارائه دهد.

در همین حال، برخی از نویسندگان در میان بسته مطبوعاتی، تصمیم به تحریم کامل بازی‌های اسرائیل گرفته‌اند و دلایل خود را برای این کار در نامه‌ای به Soccer Writers Ireland بیان کردند. برنامه های رسانه های مربوطه آنها برای پوشش بازی ها نامشخص است. در حالی که احتمال بایکوت آنها به بازی‌ها نزدیک‌تر است، ما در اینجا از آنها نام نمی‌بریم، زیرا آنها حق دارند در صورت تمایل موضع خود را بر اساس شرایط خود توضیح دهند. استدلال آنها برای تحریم اصولی، جدی، شایسته احترام و در سطح شخصی دشوار است.

اما این در نهایت یک سوال حرفه ای است و بنابراین چیزی نیست که این ستون یا روزنامه با آن موافق باشد، به همین دلیل است که ما برای پوشش هر دو بازی به مجارستان و صربستان سفر می کنیم. آنها به عنوان مسابقات عادی فوتبال پوشش داده نمی شوند، اما تحت پوشش قرار می گیرند.

ما تمام تلاش خود را می‌کنیم که اینجا متدین یا قدرتمند نباشیم، اما وظیفه رسانه شهادت و گزارش دقیق و منصفانه است و انجام این کار از خانه ممکن نیست. داستان اینجا فقط فوتبال نیست و تمام آنچه در تلویزیون خواهید دید فقط فوتبال است. به عنوان مثال، برخی از هواداران ایرلندی قصد دارند در بازی اسرائیل که در دبرسن برگزار می شود، شرکت کنند، که بلیت های آن برای عموم فروخته می شود. اگر اعتراضی برگزار کنند، با توجه به اصل اصلی هدایت پخش یوفا، اجتناب از هر چیزی که از راه دور بحث برانگیز یا غیرورزشی باشد، آن را در تلویزیون نشان نخواهید داد.

این یک نمونه کوچک از این است که چرا جمع‌آوری اخبار باید شخصا اتفاق بیفتد، و این بازی‌ها تضمین می‌کنند که اخبار اضافی و غیرمنتظره را منتشر کنند.

به علاوه، رسانه ها نمی توانند از پوشش رویدادها یا داستان هایی که روزنامه نگاران آنها شخصا با آنها مخالف هستند، خودداری کنند. حقایق اخبار اغلب از نظر اخلاقی غیرمعقول هستند و ادارات ورزش نباید خود را با استانداردهای متفاوتی در نظر بگیرند. تحریم رویدادهایی که رسانه‌ها با آن موافق نیستند نیز آنها را در معرض این اتهام قرار می‌دهد که بنابراین هر چیزی را که شرکت می‌کنند تایید می‌کنند. اگر شما این را تحریم کنید، آیا با پوشش خبری المپیک لس آنجلس، دونالد ترامپ را تایید می کنید؟ آیا با حضور در جام جهانی 2034، سعودی ها را تشویق می کنید؟

سیموس کولمن در حالی که لیام کیچینگ به تیم ایرلند برای بازی هایی از جمله ضربه سر دو سر اسرائیل دعوت می شود.

این بازی های اسرائیل نباید اتفاق بیفتد. فدراسیون فوتبال اسرائیل با سازماندهی مسابقات در اراضی اشغالی در کرانه باختری، قوانین فیفا و یوفا را به وضوح نقض می کند، و فیفا اعلام کرده است که اتحادیه فوتبال اسرائیل بارها در مجازات مناسب حوادث نژادپرستی و تبعیض ضد عربی شکست خورده است. اینها دلایل روشنی برای تعلیق اسرائیل از رقابت است، اما نهادهای حاکم بر بازی نتوانسته اند قوانین خود را اجرا کنند.

انفعال یوفا و فیفا FAI را در موقعیتی عمیقا ناپسند قرار داده است. با این وجود، هشدارهای FAI در مورد هزینه های مالی تحریم بازی ها بر اساس ارقام مبهم است و نگرانی های آن در مورد پیامدهای ورزشی در بهترین حالت مبهم و در بدترین حالت مشکوک است، زیرا ایرلند میزبان مشترک یورو 2028 است و می تواند در انتهای این گروه قرار گیرد و همچنان از سقوط از طریق پلی آف جدید جلوگیری کند. FAI هزینه کامل تحریم احتمالی را نمی داند، اما مطمئنا نمی خواهد پاسخ این سؤال را بیابد.

حضور اسرائیل در این بازی‌ها از هر چیزی که در میدان مسابقه مقابل ایرلند به دست می‌آورد، پیروزی مهم‌تری است، زیرا این پیام را می‌فرستد که سازمان‌های جهانی اهمیت و دیده شدن یوفا و فیفا به تحمل هر کاری که به نام این کشور انجام می‌شود، ادامه خواهند داد، که در این مثال، به نظر یک هیئت مستقل سازمان ملل، یک نسل‌کشی در غزه است.

صحنه‌سازی این بازی‌ها اشتباه است، اما با امتناع رسانه‌ها از پوشش آن‌ها، چیز دیگری به دست نمی‌آید. این وظیفه رسانه هاست که به همه یادآوری کنند که ورزش و سیاست همیشه در هم آمیخته اند و این یک نمونه بسیار بد است.