گاگوسیان آثاری از مجموعه هنری آقای چاو، از جمله نقاشی‌های وارهول، باسکیات، هاکنی و غیره را می‌فروشد.

لری گاگوسیان ده ها سال را صرف سرگرمی هنرمندان، کلکسیونرها و افراد مشهور مختلف در مستر چاو کرده است. اکنون او این لطف را برمی‌گرداند و به دوست دیرینه‌اش مایکل چاو کمک می‌کند تا مجموعه‌ای از آثار هنری را بفروشد که سال‌ها اتاق‌های غذاخوری معروف رستوران‌دار را تزئین کرده‌اند.

این گالری با عنوان «دوستان و افسانه ها: مجموعه مایکل چاو»، نمایشگاهی از 11 اثر از مجموعه چاو، شامل پرتره های این رستوران توسط ژان میشل باسکیات، اندی وارهول، دیوید هاکنی، کیث هرینگ، جولیان اشنابل و غیره را ارائه خواهد کرد.

نام‌های آبی تراشه‌ای که ارائه می‌شوند می‌توانند به راحتی در فروش عصرانه برای فروش آتی ماه نوامبر خانه‌های حراج نمایش داده شوند. به گفته منابع آشنا با فروش، یک خانه امیدوار بود با آقای چاو معامله کند، اما گاگوسیان برنده شد. گالری نه قیمت آثار را اعلام کرد و نه چاو دلیلی برای تصمیم به فروش این آثار ارائه کرد.

ژان میشل باسکیا، بدون عنوان، 1985. عکس جاش وایت/©املاک ژان میشل باسکیا، دارای مجوز از آرتستار، نیویورک/ با احترام گاگوسیان

این نمایشگاه در تاریخ 4 نوامبر در گالری Gagosian's Beverly Hills افتتاح می شود، جایی که به مدت چهار روز قبل از رفتن به دفتر مرکزی جدید گالری در خیابان مدیسون 980 در نیویورک ادامه خواهد داشت. قسمت دوم در 14 نوامبر، درست همزمان با شروع فصل حراج پاییزی شهر، افتتاح می شود و تا 22 دسامبر ادامه دارد.

این یک ترتیب مناسب برای مجموعه ای است که بیشتر وجود خود را مدیون دوستی است. چاو اولین رستوران خود را در محله نایتزبریج لندن در سال 1968 افتتاح کرد، پس از آن بورلی هیلز در سال 1974 و نیویورک در سال 1979. در طول مسیر، آقای چاو به یک اتاق غذاخوری غیررسمی برای دنیای هنر بین المللی تبدیل شد. هنرمندان در آنجا غذا می خوردند، کلکسیونرها دادگاه داشتند و چاو که خود هنرمند بود، با برخی از بزرگترین نام های هنر معاصر دوستی برقرار کرد. بسیاری از این دوستی ها پرتره هایی را ایجاد کردند که چندین مورد از آنها برای دهه ها در رستوران های او آویزان شده است.

گاگوسیان، به نوبه خود، بیش از 30 سال است که در این مؤسسه گران قیمت حضور داشته است.

گاگوسیان در بیانیه‌ای گفت: «به سختی می‌توان رستورانی را مترادف‌تر از مستر چاو با دنیای هنر تصور کرد.

اندی وارهول در حال امضای هنر «نخود برفی» خود، با ژان میشل باسکیا و لیروی نیمن، در آقای چاو، نیویورک، 1985. ©2026 بن بوکانان، کلیه حقوق محفوظ است

از جمله آثار ارائه شده، آقای چاو لس آنجلس (1973) اثر اد روشا است که نام رستوران را کاملا تحت اللفظی گرفته است. Ruscha آن را با استفاده از مواد موجود در آشپزخانه، از جمله زرده تخم مرغ، خمیر سویا، چغندر و شیر نارگیل رنگ کرد. هارینگ همچنین یک رویکرد آشپزی را در پیش گرفت. آقای چاو او به عنوان میگوهای سبز در یک کاسه نودل (1986) سه نسخه از چاو را در حال شنا در میان مواد تشکیل دهنده یکی از غذاهای خاص رستورانش به تصویر می کشد.

پرتره وارهول از مایکل چاو (1984) رستوران‌دار را در دو پانل پوشیده از غبار الماس علامت تجاری هنرمند نشان می‌دهد. یکی دیگر از آثار وارهول، یک صفحه نمایش تاشو از سال 1959 که شامل طراحی یک دسر و دستوری بازیگوش است، سال ها در نزدیکی بخش دسر رستوران بورلی هیلز قرار داشت.

باسکیا در سال 1985 چاو را نقاشی کرد و پرتره ای را تولید کرد که به گفته چاو، در طول نشستن چرخشی غیرمنتظره به خود گرفت. چاو در این اعلامیه به یاد می آورد: «من برای ژان میشل نشستم. او این تصویر قدرتمند را ساخت و سپس بدون اینکه به من یا بوم نگاه کند به طرز وحشیانه ای روی تصویر نقاشی کرد.

همچنین پرتره هایی از پیتر بلیک، هاکنی و اشنابل وجود دارد که آخرین آنها بشقاب های شکسته و ظروف چینی مرغوب رستوران را در کار خود گنجانده است. یک مجسمه شمعی Urs Fischer نیز گنجانده خواهد شد.

اد روشا، آقای چاو لس آنجلس، 1973. عکس جاش وایت/©اد روشا/کورتزی گاگوسیان

یک اثر شامل نام هنرمندان بیشتری خواهد بود: کتاب نقاشی هنرمند، پر از نقاشی‌ها و کتیبه‌هایی که مهمانان در طول سال‌ها ساخته‌اند. از جمله مشارکت کنندگان آن می توان به فرانسیس بیکن، جاسپر جانز، سی تومبلی، لوئیز نولسون، فرانچسکو کلمنته و مارک گروتجان و دیگران اشاره کرد.

چاو در بیانیه ای گفت: «هنر و هنرمندان در قلب زندگی من بوده اند. "امتیاز زندگی با این گنجینه ها و به اشتراک گذاشتن آنها با مردم باعث خوشحالی من شده است."

چاو در مورد تصمیم خود برای جدایی از آنها توضیحی نمایشی ارائه کرد: "اکنون، وقت آن است که ببینیم آنها به دنیا می روند و پانزده دقیقه من را می گذرانند."