گردشگران مسیحی در اعتراض به محدودیت های تجاری اروپا، کالاهای شهرک های کرانه باختری را خریداری می کنند

پل کولتر، مدیر ملی سفارت بین‌المللی مسیحیان اورشلیم (ICEJ) در ایرلند، در حالی که نسخه‌ای از قانون جدید ایرلند را که واردات از شهرک‌های اسرائیلی را محدود می‌کند، در دست داشت، گفت: «این قانون که توسط پارلمان ایرلند نوشته شده است، باقی نمی‌ماند». سپس سند را جلوی دوربین پاره کرد. این ژست در جریان بازدید ICEJ از جوامع اسرائیلی در کرانه باختری - که به نام‌های یهودیه و سامره نیز شناخته می‌شود - انجام شد، جایی که بازدیدکنندگان مسیحی از طریق سامره، گوش اتزیون و عفرات سفر می‌کردند و تشویق می‌شدند از مشاغل محلی خرید کنند.

این تور که در جریان گردهمایی سالانه ICEJ در جشن خیمه ها در اورشلیم سازماندهی شد، به عنوان پاسخی مستقیم به مجموعه رو به رشد اقدامات اروپایی برای محدود کردن تجارت محصولات از شهرک های اسرائیلی در نظر گرفته شد. برخی از این اقدامات در حال حاضر به اجرا در آمده است. سایر قوانین پیشنهادی باقی می مانند. ممنوعیت ایرلند در 15 سپتامبر اعمال شد. هلند محدودیت های گسترده تری را در 22 سپتامبر به دنبال داشت که حتی به کالاهایی که در چمدان شخصی حمل می شوند نیز می رسد.

در همین حال، نروژ در حال بررسی قوانینی است که واردات و صادرات به شهرک‌های اسرائیلی را به همراه برخی معاملات و خدمات ملکی ممنوع می‌کند. پیشنهاد نروژی پس از رایزنی عمومی که در 19 سپتامبر بسته شد همچنان در حال بررسی است. دیوید پارسونز، معاون ارشد و سخنگوی ICEJ، گفت که این سازمان مسیحیان شرکت کننده در جشن خیمه ها را به این منطقه آورده است تا به طور خاص برای حمایت از کسب و کارهایی که تحت تأثیر این اقدامات قرار گرفته اند، حمایت کنند. «در هفته های اخیر، چندین کشور اروپایی و حتی کانادا و سایر کشورها اعلام کرده اند که تحریم ها را تصویب می کنند.

پارسونز به مدیا لاین گفت: «ما آنها را به اینجا به شمرون، به ساماریا، همچنین به گوش اتزیون، افرات پایین آوردیم تا با خرید کالاها از اینجا حمایت کنند.» مسیحیان به تحریم شهرک‌سازی اروپایی اعتراض کردند.

ایرلند می گوید قانون این کشور بخشی از تلاش برای پیروی از تعهدات حقوقی بین المللی است که در نظر مشورتی دیوان بین المللی دادگستری در سال 2024 مشخص شده است. دولت ایرلند استدلال می کند که شهرک سازی های اسرائیل در سرزمین های اشغالی فلسطین غیرقانونی است و چشم انداز راه حل دو کشوری را تضعیف می کند.

قانون آن واردات از کدهای پستی شهرک تعیین‌شده را ممنوع می‌کند و تخلفات را مشمول قوانین گمرکی موجود، از جمله اختیارات تفتیش، توقیف و ضبط می‌کند. پارسونز آن استدلال را رد کرد و استدلال کرد که اثر اقتصادی دقیقا موضوع است. او گفت: "هدف واقعی این کشورهای اروپایی خشک کردن شهرک ها و معیشت آنها، شیوه زندگی است، بنابراین آنها باید اینجا را ترک کنند."

این توصیف توسط دولت‌های پشت این اقدامات مورد مناقشه قرار گرفته است، که آنها را به عنوان یک تمایز حقوقی و سیاسی بین اسرائیل و سرزمینی که در سال 1967 تصرف شد توصیف می‌کند. کالاهای غیرتجاری موجود در چمدان شخصی زمانی که برای مصرف یا استفاده خود مسافر در نظر گرفته شده باشد معاف هستند. این تمایز بخشی از پیام کولتر در طول سفر شد. او گفت: "بیا و شراب اسرائیلی بخر. این یکی از بهترین شراب های جهان است."

وی بعدا خطاب به بازدیدکنندگان ایرلندی افزود: "بایکوت را بشکنید. اگر می توانید شراب اسرائیلی بخرید، آن را بخرید." کولتر خاطرنشان کرد که قانون ایرلند از بازگشت گردشگران با آن محصولات برای مصرف خصوصی جلوگیری نمی کند. کولتر گفت که مخالفت با موضع ICEJ نیز این سازمان را در داخل دنبال کرده است. او مکان‌هایی را توضیح داد که تماس‌هایی دریافت می‌کردند که خواستار لغو رویدادهای ICEJ و تظاهرات‌هایی در خارج از جلسات برگزار شد. او گفت: «ما هشتگ خودمان را داریم، #ApartheidICEJ را تحریم کنیم.

"محل برگزاری ما تحت لابی قرار می گیرد و برای لغو جلسات ما تلفن می شود، و زمانی که مکان ها لغو نمی شوند، ما در واقع با اوباش معترض روبرو هستیم که در دروازه های جلسات ما فریاد می زنند." نروژ هنوز ممنوعیت تجاری پیشنهادی خود را تصویب نکرده است. وزارت خارجه این کشور در ماه ژوئن این پیشنهاد را برای مشاوره عمومی باز کرد و گفت که شهروندان و شرکت‌های نروژی نباید از نظر اقتصادی در حفظ شهرک‌هایی که دولت آن را غیرقانونی می‌داند، مشارکت کنند. این پیشنهاد واردات کالا از شهرک های اسرائیلی و صادرات کالا به آنها را ممنوع می کند.

همچنین خرید املاک و مستغلات، ساخت و ساز و خدمات مرتبط با املاک، و تملک مشاغل مستقر در شهرک ها را محدود می کند. تخطی‌ها مسئولیت کیفری در پی خواهد داشت. داگ اویویند جولیوسن، مدیر ملی ICEJ نروژ، گفت که چشم‌انداز مجازات‌های کیفری مخالفت را در میان حامیان اسرائیل در کشورش تشدید کرده است.

او به مدیا لاین گفت: «آنها می‌خواهند لایحه‌ای را تصویب کنند که تجارت با ساکنان یهودی در یهودیه و سامره، به اصطلاح شهرک‌ها، جرم محسوب شود. وی گفت: این کاری است که ما باید انجام دهیم.

این منطقه به مدت 3000 سال مرکز قوم یهود بوده است. او گفت مسیحیان که این دیدگاه را دارند باید با حمایت از مردم و مشاغل ساکن در آنجا موضع خود را آشکار کنند. گروه های مسیحی ممنوعیت تجاری اروپا در شهرک سازی های اسرائیل را به چالش می کشند. هلند رویکرد متفاوتی در پیش گرفته است. از 22 سپتامبر، مسافرانی که وارد این کشور می‌شوند نیز از آوردن محصولاتی که مقامات هلندی آن‌ها را از شهرک‌های اسرائیلی تحت پوشش این اقدام شناسایی می‌کنند، منع شده‌اند.

این شامل اقلامی است که برای استفاده شخصی خریداری شده اند، مانند هدایا یا سوغاتی. مأموران گمرک هلندی می توانند چمدان ها را بررسی کنند و بپرسند که یک کالا از کجا ساخته یا خریداری شده است. محصولاتی که مشمول این ممنوعیت هستند ممکن است نیاز به تسلیم یا توقیف داشته باشند. این اقدام به طور کلی برای کالاهای اسرائیلی اعمال نمی شود، بلکه به طور خاص برای محصولات مرتبط با شهرک های تحت پوشش محدودیت های هلندی اعمال می شود.

مقامات گمرک می گویند که بازرسی ها بر اساس ارزیابی ریسک و اطلاعات عینی به جای ملیت، مذهب، قومیت یا ظاهر مسافر انتخاب می شوند. پارسونز گفت که پیامدهای احتمالی درازمدت فراتر از فروش از دست رفته است. او دولت های اروپایی را متهم کرد که سیاست هایی را دنبال می کنند که در نهایت می تواند یهودیان را برای ترک جوامع تحت فشار قرار دهد. آیا واقعا مایلید از پاکسازی قومی با این ماهیت از طریق این تحریم ها و قوانین کیفری علیه خرید کالاها از این منطقه حمایت کنید؟ او پرسید.

زبان او بسیار فراتر از موضع اعلام شده دولت های درگیر بود که می گویند اقدامات آنها با هدف شهرک سازی و حفظ احتمال یک نتیجه مذاکره دو کشور انجام می شود. پاسخ ICEJ در طول این سفر عمدا عملی بود. پارسونز گفت: "ما اکنون این کار را با آوردن ده ها مسیحی با چندین اتوبوس به این مناطق برای خرید انجام داده ایم."

دستورالعمل او به شرکت‌کنندگان ساده بود: «پلاستیک‌های خود را بردارید، دلارها، مثقال‌هایتان را بردارید و از یهودیه و سامره کالا بخرید.» این امر باعث می‌شود افرادی که با هم در یک تور ICEJ سفر می‌کنند، پس از بازگشت به خانه، قوانین متفاوتی داشته باشند. یک بازدید کننده ایرلندی می تواند یک بطری شراب تولید شده محلی را برای مصرف شخصی تحت معافیت ایرلند بازگرداند. یک مسافر هلندی که همان بطری را از مکانی تحت پوشش محدودیت های هلند حمل می کند، ممکن است مجبور شود آن را در گمرک تحویل دهد.

برای کسانی که در حین بازدید کیسه های خرید را پر می کنند، ممکن است تمایز قانونی نباشد