گروه حقوق بشر می گوید که زندانیان زن میانماری با شکنجه و بی توجهی روبرو هستند

دیده بان حقوق بشر روز چهارشنبه با تاکید بر بدرفتاری مزمن با هزاران زندانی در این کشور جنگ زده، گفت که زندانیان زن در میانمار در معرض شکنجه گسترده، خشونت جنسی و بی توجهی پزشکی تهدید کننده زندگی هستند. کشته شدن حدود 100000 نفر و آواره شدن بیش از 3.5 میلیون نفر. در گزارشی، گروه حقوق بشر مستقر در نیویورک گفت که بیش از 6600 زن، از جمله رهبر سابق آنگ سان سوچی، و 640 کودک وجود دارد.

یکی از بیش از 30000 زندانی سیاسی است که پس از کودتا بازداشت شده‌اند. برایونی لاو، سخنگوی این گروه در آسیا، گفت: زنانی که به عنوان زندانی سیاسی در میانمار بازداشت شده‌اند تصویری عمیقا نگران‌کننده از سیستم زندانی را ترسیم می‌کنند که در آن رنج و غفلت عمدی و معمولی است. در سال 2025/26 که به رهبر سابق حکومت نظامی مین آنگ هلائینگ اجازه داد تا رئیس جمهور شود، بلافاصله به درخواست اظهار نظر پاسخ نداد. ادعای ضرب و شتم، سوختگی، شوک الکتریکی زندان

این گروه گفت که مقامات برخی از زندانیان را با چوب، زنجیر، لوله های فلزی و تیرکمان ضرب و شتم کردند و برخی از آنها در معرض شوک الکتریکی، سوختگی سیگار، وضعیت های استرس طولانی مدت و خشونت جنسی قرار گرفتند. گزارش آن برگرفته از مصاحبه با 17 زندانی زن سابق، متشکل از فعالان، روزنامه نگاران، کارکنان امداد و مراقبت های بهداشتی، اعضای خانواده های سابق و 20 نفر از وکلا بود. طبق گفته دکل، بازداشت شدگان گفتند که تحت چندین مفاد قانون کیفری، از جمله قانون پس از کودتا برای مجازات مخالفان و مخالفان و قانون گسترده ضد تروریسم تحت تعقیب قرار گرفتند.

hts group.رویترز نمی‌توانست مستقلا این حساب‌ها را تأیید کند، اما آنها گزارش سال 2025 بازرسان سازمان ملل را تکرار می‌کنند. گزارش سازمان ملل شکنجه در بازداشتگاه‌های میانمار را مستند کرده و «ضربه‌ها، شوک الکتریکی، خفه کردن، تجاوز گروهی، سوزاندن اعضای بدن جنسی و سایر اشکال خشونت جنسی را حداقل از 74 سالگی به زندان انداخته‌اند». رویترز در ژانویه گزارش داد که 18 و 35 نفر از زمان کودتا در بازداشت جان خود را از دست داده اند، برخی به دلیل ادعای درمان ناکافی پزشکی و بازجویی های سخت. مقامات زندان به طور مداوم

زندانیان سابق به گروه حقوق بشر گفتند که دسترسی به مراقبت های پزشکی لازم برای شرایط حاد و مزمن جدی را مسدود می کنند، زنان باردار نیز از چنین دسترسی محروم شده اند و برخی از آنها برای زایمان در سلول های خود باقی مانده اند.» یکی از زندانیان سابق به دیده بان حقوق بشر گفت که چگونه آب او نیمه شب پاره شد، اما نامه ای برای ارجاع او به بیمارستان تنها پس از دریافت 10 نفر به بیمارستان فرستاده شد. تحویل."