گروگان سابق ایایر هورن مهمان افتخاری بوئنوس آیرس شد، داستان اسارت غزه را به اشتراک می گذارد

بر اساس مجموعه ای از مصاحبه ها با رسانه های آرژانتینی در روز دوشنبه، ایایر هورن، گروگان سابق حماس، پس از اینکه به عنوان مهمان افتخاری بوئنوس آیرس معرفی شد، مسئولیت خود را بر این می داند که داستان خود را در مصاحبه ها، رویدادهای سخنرانی عمومی و هر انجمن دیگری که می تواند بیان کند. «من داستانی برای گفتن دارم و آن را می گویم.

این بخشی از مسئولیت من به عنوان یک انسان، به عنوان یک یهودی و همچنین به دلیل نحوه بزرگ شدنم است.» هورن اولین آگاهی خود را از حمله 7 اکتبر به جامعه خود در کیبوتز نیر اوز توصیف کرد. او گفت که صدای آژیر خطر عادی بود، اما سپس سیستم ارتباطی داخلی کیبوتز اعلام کرد که تروریست ها در داخل جامعه هستند و او شروع به شنیدن صدای تیراندازی و تیراندازی برادرانش کرد. در اتاق امن، اما هورن مجبور شد با دستان بلند شده بیرون بیاید، پس از اینکه تروریست های حماس شروع به تیراندازی از در کردند.

هورن به یاد می آورد که با محافظت از درگاه با بدنش، بتواند ایتان را از دید تروریست ها پنهان کند. "اولین افراد را گرفتند و ایتان پشت سر ماند؛ او در خانه ماند. اما او هر کاری از دستش بر می آمد انجام داد و مدتی بعد او را نیز بردند." هورن به خاطر می آورد. هورن به نوار غزه برده شد. هورن گفت: "مشت، مشت، مشت" و توضیح داد که چگونه اسیرکنندگانش هر چند صد متر توقف می‌کنند تا به افراد بیشتری اجازه سوء استفاده از او را بدهند. او را به داخل تونل‌های زیر غزه پایین بردند.

"هورن توضیح داد که بدترین جنبه موقعیت، عذاب روحی بود." فردا تو را می کشم، فردا برادرت را می کشم، فردا با همه داخل تونل را منفجر می کنیم.

بخش فیزیکی، به هر نحوی، کم و بیش از آن رنج می بری، اما می توانی از آن رهایی پیدا کنی.» «عادی ترین چیز این بود که بپذیرم این واقعیت من است. او گفت، استراتژی بقای او این بود که همه چیزهایی را که از سر می گذراند، بپذیرم. واقعیت اگر من همیشه به خانواده ام فکر کنم، به چیز دیگری که بیرون داشتم، آن وقت است که شما دیوانه می شوید.

لحظه‌ای که قبول کنم اینجا هستم، اینجا هستم، پس آرام‌تر می‌شوم.» ترفند دیگری که او برای کنار آمدن با زندانش به کار برد این بود که خود را مرده بداند. او گفت: «من قبلا در زیر زمین بودم. لحظه‌ای که تصمیم گرفتم هر ثانیه، هر دقیقه، هر ساعت، هر روز یک سود باشد.» سرانجام، پس از 498 روز در اسارت، برادرش هورنفیر را در یک معامله آزاد کردند. بدترین لحظه، بدترین روز کل اسارت." هورن ایده انسانیت را در اسیرکنندگان خود رد کرد. او گفت: "شما می توانید آن لحظات را روی انگشتان یک دست بشمارید."

"این کافی نیست. اعداد و ارقام جمع نمی شوند تا چیزی باشد که ارزش برجسته کردن را داشته باشد." او همچنین گفت که نمی تواند کاملا متنفر باشد و زمانی را توصیف کرد که پسر جوانی سعی کرد با چاقو به برادرش ایتان در حین اسارت آنها ضربه بزند. "آن بچه مقصر نیست؛ او تحصیل کرده بود، تحصیلات بدی داشت. من نمی توانم از او متنفر باشم، اما می توانم از او متنفر باشم." قانونگذار می گوید در طی مراسمی برای هورن در بوئنوس آیرس در روز دوشنبه، قانونگذار شهر والدو ولف به قتل عام 7 اکتبر پرداخت. ولف گفت: "از 197 کشور جهان، تنها 39 کشور حماس را محکوم کردند."

به نظر می‌رسد که برای برخی از مردم یهودیان زمانی که کشته می‌شوند حساب نمی‌شوند. یهودیان دیگر هرگز سوار قطارهایی که به آشویتس می‌روند نمی‌روند.» او افزود که آرژانتین از نظر او یک کشور یهودی‌ستیز نبوده است.