گزارش FIFPRO دردهای فزاینده در فوتبال زنان را برجسته می کند

خبر خوب با جام جهانی زنان زیر 17 سال در مراکش ادامه دارد، جایی که این مسابقات هر ساله به مدت پنج سال متوالی برگزار می شود. آلمان، فرانسه، اسپانیا، برزیل، ایالات متحده و کره شمالی مدافع عنوان قهرمانی همگی در دوره 2026 مسابقاتی هستند که شهرت آن همچنان رو به افزایش است.

سیارا کرینیون، سرمربی تیم ملی آمریکا به فیفا گفت: "شما می توانید ببینید که بازی به کجا می رود، که بسیار هیجان انگیز است." "سطح اخیرا بالا رفته است. ما باید همچنان با آن بمانیم و همچنین رقابت کنیم. [جام جهانی زنان زیر 17 سال] تقریبا مانند اولین پله در یک تورنمنت بزرگ برای بازیکنان جوان احساس می شود، و اکنون می بینید که چقدر جدی گرفته شده است."

پورتوریکو، استرالیا و آرژانتین اولین بازی خود را انجام می دهند. برای پورتوریکو، کسب سهمیه یک لحظه از تاریخ است زیرا هیچ تیم فوتبالی در بازی مردان یا زنان تا به حال به مسابقات جام جهانی نرسیده است.

اما حتی تعداد انگشت شماری از بازیکنان که از این مسابقات جوانان به حرفه ای می رسند، کسب درآمد از این بازی زیبا یک چالش واقعی باقی می ماند. گزارش فوق الذکر FIFPRO به جزئیات این موضوع اشاره می کند که بسیاری از بازیکنان زن حرفه ای در سراسر جهان به سختی حداقل دستمزد را دریافت می کنند و حتی برخی از آنها کمتر از آن هستند.

این گزارش که داده‌های خود را از نظرسنجی‌های بازیکنان در سراسر جهان تهیه کرده است، نشان می‌دهد که تنها 66 درصد از بازیکنان حرفه‌ای برای 12 ماه در سال حقوق می‌گیرند. میانگین مدت قرارداد باشگاه 1.6 سال است.

براون گفت: "من فکر می کنم آنچه در بازی زنان نیز پیدا می کنید این است که فاصله ها فقط بین پنج لیگ برتر و بقیه نیست. یک شکاف در آنجا وجود دارد، اما حتی در خود لیگ ها [یکی وجود دارد]." در برخی از لیگ‌های دیگر، شما با تیم‌هایی روبه‌رو هستید که به صورت حرفه‌ای فعالیت می‌کنند، بنابراین با دستمزد معقول به بازیکنان خود دستمزد می‌دهند، و با بازی در لیگی مشابه آنها، بازیکنانی خواهید داشت که قراردادهای آماتور دارند و اصلا دستمزد دریافت نمی‌کنند.»

با توجه به اینکه امنیت اقتصادی و شغلی برای خیلی ها موضوعی است، این گزارش نشان می دهد که عوامل استرس روانی در حال حاضر دومین دلیل اصلی است که بسیاری به ترک فوتبال می اندیشند.

الکس کولوین، مدیر فوتبال زنان در FIFPRO در بیانیه‌ای گفت: «این یکی از نگران‌کننده‌ترین بخش‌های گزارش است. از 49 درصد زنان فوتبالیستی که قصد ترک زودهنگام ورزش را دارند، 46 درصد سلامت روان خود را دلیل آن ذکر کرده اند. در مصاحبه ها، بازیکنان می گویند که رشد ورزش فشارهای جدیدی را به همراه دارد - از جمله حجم کاری اضافی و سوء استفاده از رسانه های اجتماعی - اما باشگاه ها تدابیر لازم را برای حمایت از این تغییرات ندارند.

ما از باشگاه‌ها و انجمن‌های ملی می‌خواهیم که حمایت اجباری سلامت روان را با تمرکز بر رفاه، که مستقل از اهداف عملکرد ورزشی است، ارائه دهند."

گزارش FIFPRO از فیفا می خواهد که به اصطلاح کفی برای بازی زنان تعیین کند تا حداقل استانداردها در زمینه های کلیدی مانند قراردادها، حقوق بازنشستگی و سلامت اعمال شود. شاید بتوان از قرارداد کاری که WNBA در سال 2026 به توافق رسید، الهام گرفت. این قرارداد طولانی مدت بود که در نهایت پیامی را به ورزشکاران زن در همه جا ارسال کرد تا برای دستمزد بهتر، شرایط و سهم بیشتری از درآمدی که به تولید آنها کمک می کنند، تلاش کنند.

کالوین می‌گوید: «این مثبت است که میانگین حقوق‌ها برای برخی از بازیکنان افزایش می‌یابد و تعداد بیشتری دستمزد رضایت‌بخشی دریافت می‌کنند، اما مهم است که توجه داشته باشیم که تفاوت زیادی در دستمزد در مناطق مختلف وجود دارد.»

"همچنین عدم تعادل در شرایط، نه تنها در سراسر جهان، بلکه در داخل مناطق نیز وجود دارد؛ به عنوان مثال، در اروپا، تفاوت در استانداردها بین شرق و غرب بسیار زیاد است. این شکافی است که ما باید سخت تلاش کنیم تا آن را محدود کنیم؛ رشد در پیشرفته ترین بازارها نباید کاملا از بقیه صنعت جدا شود.

با امیدهای زیادی به جام جهانی 2027 برزیل و اقدامات اخیر برای افزایش فوتبال حرفه ای در داخل کشور، آلمان در نظر دارد به نمونه ای برای بهبود ساختاری در فوتبال زنان تبدیل شود. میزبانی یورو در سال 2029 مطمئنا به آنها انگیزه ای برای بهبود استانداردها می دهد.

در حالی که دستمزدها در سطح بالایی قرار دارند - در فصل 2023-24، یک بازیکن بوندسلیگای زنان به طور متوسط ​​حدود 48000 یورو در سال دستمزد دریافت می کرد - روند توسعه ساختاری در کشور هنوز در مراحل اولیه است. یک قانون جدید فدراسیون فوتبال آلمان (DFB) نشان می دهد که حتی ساختارهای حرفه ای اولیه هنوز در حال ایجاد هستند. تنها از فصل 2025–26، تیم‌های بوندسلیگا زنان ملزم به استخدام کمک مربی، مربی دروازه‌بان و مربیان ورزشی به صورت تمام وقت و حرفه‌ای شده‌اند.

در نهایت، هرچه بازی سریع‌تر رشد کند، نیاز بیشتری به بستن شکاف‌ها بیشتر می‌شود.

کالوین گفت: «علیرغم بازی در قاره‌های مختلف، بازیکنان به دلیل ناپایداری‌شان به هم مرتبط هستند. سیستم‌های توزیع مجدد در فوتبال زنان باید مؤثرتر باشند، بازیکنان بیشتری را تحت تأثیر قرار دهند و از یک اکوسیستم پایدارتر حمایت کنند.»