گزارش WWF می گوید با وجود کاهش جمعیت حیات وحش دلیلی برای امیدواری وجود دارد

آخرین گزارش صندوق جهانی طبیعت برای سیاره زنده که در روز پنجشنبه منتشر شد، نشان می‌دهد که میانگین جمعیت حیات وحش تحت نظارت در سراسر جهان از سال 1970 کاهش 73 درصدی را نشان می‌دهد.

شاخص سیاره زنده آن در مجموع 35803 جمعیت را تحت پوشش 5790 گونه مختلف پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی ها در یک دوره 52 ساله بررسی کرد.

این شاخص نشان می دهد که گونه های دریایی تحت نظارت 59 درصد، گونه های آب شیرین به طور متوسط ​​85 درصد کاهش یافتند و گونه های خشکی 69 درصد کاهش یافتند.

از دست دادن و تخریب زیستگاه شایع ترین تهدید گزارش شده است و پس از آن بهره برداری بیش از حد، تغییرات آب و هوایی، آلودگی، گونه های مهاجم و بیماری ها قرار دارند.

آمریکای لاتین و کارائیب با 95 درصد شدیدترین کاهش منطقه را تجربه کردند، در حالی که آفریقا 80 درصد کاهش را تجربه کرد.

اما گزارش آن با عنوان «علم امید» می‌گوید که در میان کاهش‌ها، زمینه‌هایی برای امید وجود دارد که احیای آن در دسترس است.

مایک بارت، مشاور ارشد علمی در WWF و نویسنده اصلی گزارش می‌گوید: «علم به ما می‌گوید که اگرچه بشر برای چندین دهه وحشتناک‌ترین کارها را برای این سیاره انجام داده است، هنوز دیر نشده است.

بازیابی ببرها، لاک‌پشت‌ها، ماهی تن و فیل‌ها نشان می‌دهد که هنوز هم می‌توان با انجام اقداماتی از دست دادن جهانی طبیعت را معکوس کرد.

برای مثال، در آفریقا، تلاش‌های هدفمند حفاظتی، جمعیت‌هایی از جمله کرگدن سیاه و فیل‌های آفریقای جنوبی را قادر به بهبودی کرده است.

کشورهای منطقه چارچوب‌های قانونی ایجاد کرده‌اند که به جوامع محلی از طریق مدیریت منابع طبیعی مبتنی بر جامعه، سهم مستقیمی در سرپرستی فیل‌ها می‌دهد.

این گزارش گفت که این تلاش های میدانی با کار ضد قاچاق، اصلاحات قضایی و کاهش فساد تقویت می شود.

با این حال، گفته شد، چنین کاری کافی نیست. این موفقیت‌ها شکننده هستند و چالش دیگر شناسایی راه‌حل‌ها نیست، بلکه ارائه آن‌ها با سرعت و مقیاس مورد نیاز است.

از دست دادن طبیعت نه تنها یک چالش زیست محیطی است، بلکه یک چالش اقتصادی و اجتماعی است و نیمی از تولید ناخالص داخلی جهانی به نوعی به طبیعت وابسته است.

WWF می‌گوید تغییرات در سیستم‌های انرژی، غذا و مالی برای متوقف کردن تلفات طبیعت ضروری است و دولت‌ها، کسب‌وکارها، سازمان‌ها و جوامع همگی نقشی را ایفا می‌کنند.