گفتگوهای پول: آیا خرید موفقیت در GAA امکان پذیر است؟

در یک رویداد رسانه ای، چند هفته قبل از اینکه دونگال دوبلین را در نیمه نهایی ایرلند 2014 خراب کند، جیم مک گینس رومن آبراموویچ را در گفتگو درباره منابع دوبلین مشغول کرد. زبانی که او استفاده کرد مبهم بود، اما نکته واضح بود.

او گفت: "دوبلین فقط، می دانید، مثل رفتن آبراموویچ به لیگ برتر بود." "این یک بازی متفاوت با توپ است."

از آن جمله درهم، تنها کلمه ای که در بزرگراه اطلاعاتی تردد کرد، نام الیگارشی روسی بود که میلیاردها دلار در چلسی سرمایه گذاری کرده بود. مفهوم این بود که، در دوبلین، پول تفاوت بازی را تغییر داده بود. حامیان دوبلین خشمگین شدند.

سپس مشخص شد که در مرحله آماده سازی برای نیمه نهایی تمام ایرلند، تیم دونگال در یک کمپ تمرینی پنج روزه به جانستون هاوس در میث برده شده است. شاید هیچ هزینه ای دریغ نکرده بود. دونگال 7/1 خارجی بود و پیروز شد.

در سال‌های ساخت امپراتوری پس از آن، اتهامات «دوپینگ مالی» علیه دوبلین بلندتر و واضح‌تر شد. در سال 2019، زمانی که دوبلین اولین تیمی بود که پنج قهرمانی متوالی آل ایرلند را به دست آورد، درآمد تجاری آنها 2,258,695 یورو بود که چهار برابر بیشتر از کری، تیمی بود که در فینال شکست داده بودند. هیچ شهرستان دیگری حتی به 700000 یورو درآمد تجاری نرسیده بود.

اما فقط به این دلیل که دوبلین خیلی جلو بود به این معنی نبود که دیگران از تعقیب و گریز دست کشیده بودند. تا پایان سال 2025، تنها شش سال بعد، بر اساس ارقام کاوش شده توسط روزنامه‌نگار کولم کیز، 13 شهرستان بیش از 700000 یورو درآمد تجاری به دست آوردند و هشت تای آن‌ها هفت رقم شکسته بودند. درآمد دوبلین از این منبع همچنان بیش از 2 میلیون یورو بود، اما برتری آنها در بالای جدول به نصف کاهش یافته بود.

با این حال، آنها پیروزی در تمام ایرلند را متوقف کرده بودند. گروهی که در 9 سال هفت عنوان قهرمانی را کسب کرده بود به پایانی سرسام آور رسیده بود و قابل توجه است که جایگزین های آنها قابل خرید نبود.

عقب نشینی دوبلین به جمعی که هم رانندگان بودند، فینبار اوماهونی، مدیر اجرایی آنها را بر آن داشت تا در گزارش سال 2024 خود به کنوانسیون سالانه، توبیخ گذشته نگر را صادر کند. O'Mahony نوشت: «خیلی وقت پیش نیست که تفسیر برخی از بخش‌ها از جغرافی‌ها و ده‌ها پشت سر هم صحبت می‌کرد. [مفسران] در مورد دوپینگ مالی و مزخرفات دیگر با تحقیر صحبت کردند. این صحبت ها اکنون کمی احمقانه به نظر می رسد.

بنابراین، آن کدام است؟ آیا پول مهم است؟ اگر هست چقدر اهمیت دارد؟ و اگر نه، چرا هر استانی از داشتن آن ناامید است؟ آیا امکان خرید عناوین در GAA وجود دارد، همانطور که منچسترسیتی در لیگ برتر انجام داده است؟

هنگامی که پرتاب کننده های لیمریک شروع به پرخوری در سراسر ایرلند کردند، همانطور که فوتبالیست های دوبلین انجام داده بودند، همان اتهامات "دوپینگ مالی" محقق شد. اما جی پی مک مانوس میلیاردر از سال 2004 حامی اصلی آنها بود، و با این حال، در 14 سال اول حمایت او، تمام قهرمانان لیمریک یک عنوان مونستر بود. اگر پول اینقدر مهم بود چرا در آن سال ها فرقی نمی کرد؟

بری هنسی، بازیکن سابق لیمریک می‌گوید: «وقتی موفق شدیم، احساس می‌کردیم که دیگر برای چیزهایی نمی‌جنگید. من برای مدتی نماینده معدل در کنار سیموس هیکی بودم و احساس می‌کردم که در پایان دوران TJ [رایان] به عنوان مدیر و شروع زمان جان [کیلی] برای چیزهایی می‌جنگید.

پس از آن، ناگهان، پس از سال 2018 [زمانی که لیمریک برای اولین بار در 35 سال گذشته قهرمان ایرلند شد] این فقط یک مورد بود که از ما خیلی خوب مراقبت می شد. حالا، اشتباه نکنید، همیشه به خوبی از ما مراقبت می شد، اما ممکن بود تاخیری وجود داشته باشد. شما در نهایت آن را به دست می آورید، اما زمانی که ما دائما به دنبال پیروزی بودیم، بیشتر به دنبال پیروزی بودیم. کارهای چوبی و می خواست از ما حمایت کند.» هزینه‌های مربوط به آموزش تیم‌های بین‌شهری برای سال‌ها به عنوان یک "قطار فرار" توصیف می‌شود. هر سال اوج جدیدی به ارمغان می آورد.

آمار و ارقام مربوط به سال 2026 هنوز در دسترس نیست، اما سال گذشته هزینه کل بیش از 45 میلیون یورو بود که یک جهش نمایی نزدیک به 13 میلیون یورو در تنها سه سال بود. شش شهرستان هر کدام بیش از 2 میلیون یورو هزینه کردند.

در تلاش برای تحمیل نظم در هرج و مرج، یک سیستم مجوز در کنگره GAA در ماه فوریه تصویب شد. از جمله سایر مقررات تحت این سیستم، تیم های مدیریتی به چهار نفر محدود می شوند، ارائه دهندگان خدمات پولی به 10 نفر محدود می شوند و پانل های بین شهرستانی بیش از 36 بازیکن نخواهد بود. همچنین یک سقف هزینه کلی وجود خواهد داشت.

انتظار می رفت که این سیستم برای سال 2027 راه اندازی شود، اما به گفته کروک پارک، یک سال به تعویق افتاده است و به صورت مرحله ای راه اندازی می شود.

با این حال، این پول چگونه خرج می شود، جالب است. به دلایل واضح، پرداخت ها به مدیران خارج از حساب انجام می شود و هرگز در حساب های پایان فصل اعلام نمی شود. اما یک دنباله پولی برای هزینه های روزانه وجود دارد. در این زمینه، دو مورد بزرگ عبارتند از پرداخت مسافت پیموده شده و غذا.

دنیس والش: GAA باید جهشی در پرداخت حقوق مدیران داشته باشد و با عواقب آن مقابله کند

یکی از مدیران سابق یک شهرستان درجه یک می‌گوید: «آنچه در مورد غذا می‌گویم این است که روزهای مسابقه دیوانه‌کننده هستند. "شما برای یک وعده غذایی قبل از مسابقه، سه ساعت قبل به یک هتل می روید، و بعد از آن یک وعده غذایی می خورید. برخی از هتل ها حتی اجاره اتاق را جداگانه از شما دریافت می کنند.

کیترینگ در هتل‌ها از دیوار f**شاه خارج شده است. برای وعده غذایی قبل از بازی می‌توان 25 کوید به ازای هر سر از شما دریافت کرد، زیرا به بازیکنان حق انتخاب می‌دهید و می‌توانید 30 دلار برای وعده غذایی بعد از مسابقه از شما دریافت کنید. کالری.”

این تجربه برای تیم های نخبه خاص نیست. به گفته مدیر یک منطقه پرتاب غذای سطح سوم در سفرهای جاده ای آنها به طور معمول بیش از 3000 یورو هزینه دارد. به بازیکنان بعد از تمرین یک وعده غذای گرم طبق اساسنامه بازیکن معدل داده می شود و همچنین یک وعده غذایی برای روز بعد به آنها داده می شود.

بین مسافت پیموده شده، غذا و پرداخت به ارائه دهندگان خدمات حرفه ای مانند فیزیوتر، ماساژورها، پزشکان و مربیان قدرتی و آماده سازی، هزینه متوسط ​​یک جلسه تمرین برای آن شهرستان پرتاب درجه سوم حدود 3500 یورو است. در آن صورت، پشتیبانی های ارائه شده هیچ چیز غیرعادی نیست: این همان چیزی است که بازیکنان انتظار دارند.

نیکی برنان، رئیس سابق GAA نگران است که افزایش حقوق و دستمزد ممکن است به داوطلبی آسیب برساند

سال گذشته، اندی موران تلاشی هماهنگ کرد تا بازیکنان مایو را تشویق کند تا شغلی نزدیک به خانه پیدا کنند، نه برای صرفه جویی در هزینه های مسافت پیموده شده بلکه برای کمک به عملکرد آنها. با این حال، از نظر تاریخی، صورتحساب مسافت پیموده شده مایو بسیار زیاد بوده است. به عنوان مثال، در سال 2019، این مبلغ به 927444 یورو رسید که بیش از نیمی از کل هزینه آنها برای تیم بود. تنها شهرستانی که در سال 2019 بیش از مایو در تیم های بین شهرستانی خود هزینه کرد، تیپرری بود که قهرمان مسابقات بزرگسالان ایرلند و عنوان قهرمانی زیر 20 سال شد.

مخارج آنها با 623693 یورو افزایش یافت و به بیش از 1.77 میلیون یورو رسید، رقمی که شامل بودجه های جمع آوری شده توسط Commercial Board - یک نهاد جدید در آن زمان با جمعیت Declan Kelly، رئیس سابق Teneo، Niall Quinn، Alan Quinlan و دیگران نمی شد.

این پول در بهترین عمل یک کلینیک را تضمین کرد. Cairbre Ó Cairealláin برای رهبری برنامه قدرتی و تهویه‌ای خود مورد شکار قرار گرفت. او برای فصل صرفا به تیپ متعهد شد و در راگ، نزدیک تورلز قرار گرفت تا همیشه در دسترس بازیکنان باشد. برای تکمیل کار او، گری سوینی، متخصص تغذیه در آن زمان راگبی لینستر را استخدام کردند.

جلسات ورزشگاه تحت نظارت در چهار مرکز مختلف در سراسر شهرستان برگزار شد. در روز بعد از بازی ها، جلسات ریکاوری جمعی در استخر هتل Horse and Jockey و سایر مکان های مناسب برای بازیکنان برگزار شد.

همسران، دوست دخترها و والدین تشویق شدند تا برای وعده های غذایی بعد از بازی به تیم ملحق شوند. وقتی تیپرری در کمپین قهرمانی مانستر خود یک آخر هفته رایگان داشت، از بازیکنان دعوت می شد تا همسر یا شریک خود را برای شام ببرند و تیپ برگه را برمی داشت. ارزش این مداخلات انتزاعی است، اما، به طور غریزی، هیچ کس نمی گوید که آنها بی ارزش بودند.

آنها یک اردوی آموزشی در پرتغال داشتند و آخر هفته های تمرینی در کارتن هاوس. آنها به کورک سفر کردند و در استراحتگاه Castlemartyr اقامت کردند و در جزیره فوتا آموزش دیدند. همه چیز پنج ستاره بود. و آنها یک میلیون دلار به نظر می رسیدند: در آخر هفته فینال سراسر ایرلند، همه بازیکنان تیپرری و کادر پشتیبانی لباس رسمی برای ضیافت و لباس راحتی برای بازگشت به خانه داشتند. یک مهمانی 105 نفری به تعطیلات تیمی رفتند و همه برای آن سفر نیز آماده شده بودند.

آنها 40 بازیکن را در تمام فصل در پنل خود نگه داشتند و اتاق پشتی لیام شیدی تا 25 نفر امتداد داشت. گوشه ای بریده نشد. با این حال، بیشترین افزایش در هزینه‌های تیپ مربوط به غذا و مکمل‌ها بود. یک سال قبل، زمانی که لیمریک قهرمان مسابقات سراسری ایرلند شده بود، بیشترین میزان افزایش هزینه بین سال اول و دوم جان کیلی در زمینه غذا و مکمل ها نیز بود. تصادفی نبود که تیپ از این کار پیروی کرد.

چقدر از همه این چیزها بین برد و باخت تفاوت ایجاد کرد؟ نمی توان گفت. با این حال، برای بازیکنان، آن مجموعه مدیریتی تصویری از برد را ترسیم کرده بود که چشمان آنها را از بین برد. در سال‌های بعد، هیچ‌کدام از آنها نمی‌خواستند کمتر به آن بسنده کنند.

شش سال بعد، زمانی که تیپری دوباره قهرمان تیم بزرگسالان و زیر 20 سال ایرلند شد، هزینه تیپ برای تیم های بین شهرستانی آنها به 2,483,600 یورو افزایش یافت - یک جهش سه چهارم میلیون یورویی از سال 2019. خیره کننده.

در هفته های آینده ارقام هزینه های امسال در همایش های شهرستانی در سراسر کشور ظاهر می شود. هنگامی که اعداد جمع آوری شوند، گالوی انتظار دارد که به صدر فهرست ملی نزدیک شود.

پل بلیو، صندلی گالوی، می‌گوید: «تا دندان‌های عقبی از مقالات تنبلی که در پایان سال دوباره منتشر می‌شوند، بیمار هستم. گالوی دوباره در صدر [لیست هزینه‌ها] خواهد بود، زیرا ما تنها شهرستانی هستیم که در پنج سال گذشته در هر دو کد در بخش یک بوده‌ایم، و همچنین در پنج سال گذشته در سه فینال [بالاترین‌ها] شرکت کرده‌ایم. ما حدود 70 درصد از بودجه خود را صرف الزاماتی می کنیم که توسط منشور بازیکن معدل تعیین شده است - غذا، تجهیزات، مسافت پیموده شده، پشتیبانی پزشکی. من کاملا از این حقوق برای بازیکنان حمایت می کنم.

فقط فکر می‌کنم باید درک کرد که این همان جایی است که هنگفت، هنگفت و اکثریت قریب به اتفاق پول می‌رود.»

کلمه نیز در مورد آخرین لبه و اینکه چه کسی آن را دارد منتشر می شود. هیچ کس نمی خواهد عقب بماند. همه اینها به تشدید تنش دامن می زند. نگه داشتن گران است. Bellew می‌گوید: «می‌توانید آن را فشار همسالان بنامید، یا می‌توانید آن را افرادی بنامید که از یکدیگر یاد می‌گیرند. شکی نیست که در برخی چیزها یک عنصر کپی‌کننده وجود دارد.

حتی جیم مک گینس هم نتوانست فینبار روارتی را متقاعد کند که بماند - این یک فال بد است

"من فکر می‌کنم فرقه‌ای از تیم‌های پشتی مدیران وجود دارد. از تعامل با سایر روسای، می‌دانم که رقابتی برای استعدادها حول خدمات حرفه‌ای و هزینه آن وجود دارد. من بسیار خوش شانس بودم که با مدیران بسیار عملی کار کردم."

بنابراین، چرخ همچنان می چرخد. در سال 2025 دونگال 2,094,330 یورو برای آماده سازی تیم های بین شهرستانی خود هزینه کرد که 126,000 یورو بیشتر از دوبلین بود. و نه یک الیگارش روسی در چشم.