گفت‌وگو - رئیس صنعت می‌گوید با افزایش سرعت توسعه هسته‌ای، زیرا کشورها به دنبال امنیت انرژی هستند

به گفته ساما بیلبائو و لئون مدیر کل انجمن هسته ای جهانی، انرژی هسته ای قرار است نقش فزاینده ای در تامین تقاضای برق و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ایفا کند، زیرا کشورها به دنبال تامین انرژی ایمن تر هستند.

بیلبائو و لئون در حاشیه کنفرانس آب و هوای COP31 در آنتالیا ترکیه با آنادولو گفت که علاقه به انرژی هسته ای به دلیل ترکیبی از تعهدات آب و هوایی، نگرانی های امنیت انرژی و نیاز به منابع مقرون به صرفه و قابل اعتماد است.

او گفت که علاوه بر تامین انرژی خانه ها و مشاغل، انرژی هسته ای می تواند به کاهش استفاده از سوخت فسیلی در صنایعی که برق رسانی به آنها دشوار است کمک کند.

او گفت: «انرژی هسته‌ای یکی از معدود منابع انرژی است که می‌تواند برق و گرما تولید کند.

بنابراین نه تنها می‌توانیم به برق‌رسانی اقتصاد کمک کنیم، بلکه می‌توانیم با انرژی هسته‌ای، به کربن زدایی برخی از بخش‌های اقتصاد که به راحتی برق‌رسانی نمی‌شوند، کمک کنیم.»

وی به متالورژی، پتروشیمی، سوخت های پایدار هوانوردی و کشتیرانی به عنوان مناطقی اشاره کرد که انرژی تولید شده توسط هسته ای می تواند از کاهش انتشار گازهای گلخانه ای حمایت کند.

بیلبائو و لئون گفت سهم انرژی هسته‌ای در سیستم‌های برق به بیش از شش دهه قبل بازمی‌گردد، حتی زمانی که این فناوری توجه جدیدی را در بحث‌های آب و هوایی به خود جلب می‌کند.

آخرین گزارش چشم انداز هسته ای جهانی این انجمن سهم هسته ای از برق جهانی را در سال 2025 حدود 9 درصد اعلام می کند. این پیش بینی می کند که در صورت تحقق اهداف ملی و پروژه های شناسایی شده و ادامه فعالیت راکتورهای موجود، ظرفیت می تواند تا سال 2050 به 1467 گیگاوات برسد.

او گفت 39 کشور قبلا بیانیه ای را امضا کرده بودند که از سه برابر شدن ظرفیت هسته ای جهانی تا اواسط قرن حمایت می کند، در حالی که بیش از 50 کشور برنامه هایی برای گنجاندن هسته ای در ترکیب انرژی خود داشتند.

او گفت که این توسعه هم شامل ساخت رآکتورها و هم افزایش عمر عملیاتی نیروگاه های موجود می شود و کشورهای مختلف در چندین قاره پروژه های جدیدی را دنبال می کنند.

با این حال، او اذعان کرد که مقیاس تولید اضافی موجود در دهه آینده ممکن است محدود باشد.

او گفت: «بنابراین ممکن است در سال 2030 یا 2035 سهم زیادی نداشته باشد، اما مطمئنا با گذشت قرن شاهد رشد تصاعدی برای هسته‌ای خواهیم بود».

تبدیل این جاه طلبی ها به کارخانه های فعال همچنان یک چالش اساسی است.

چشم‌انداز این انجمن می‌گوید که دستیابی به سه برابر شدن در نهایت نیازمند نرخ‌های ساخت و ساز حدود شش برابر سطح فعلی، در کنار سرمایه‌گذاری در تامین سوخت، تولید و کارگران ماهر است.

آژانس بین المللی انرژی (IEA) نیز تامین مالی و تحویل را به عنوان موانع اصلی شناسایی کرده است. گزارش هسته‌ای 2025 آن تأخیر پروژه‌ها و مازاد بر هزینه‌ها در ایالات متحده و فرانسه را برجسته کرد و اشاره کرد که دوره‌های طولانی مجوز و ساخت می‌تواند تأمین مالی راکتورهای جدید را دشوار کند.

برای Bilbao y Leon، علاقه مجدد منعکس کننده نگرانی هایی است که فراتر از انتشار گازهای گلخانه ای است.

او گفت: «هر کشوری تلاش می‌کند اطمینان حاصل کند که به انرژی داخلی دسترسی دارد و هسته‌ای راهی عالی برای انجام این کار است».

او استدلال کرد که دسترسی به یک منبع برق ثابت همچنین می تواند از سرمایه گذاری صنعتی و توسعه اقتصادی گسترده تر حمایت کند.

با این حال، آژانس بین‌المللی انرژی هشدار می‌دهد که توسعه هسته‌ای به زنجیره‌های تامین سوخت متنوع‌تری نیاز دارد. ارزیابی سال 2025 آن نشان داد که چهار تامین کننده بیش از 99 درصد از ظرفیت جهانی غنی سازی اورانیوم را به خود اختصاص داده اند و روسیه به تنهایی 40 درصد را به خود اختصاص داده است.

بیلبائو و لئون در پاسخ به سوالی درباره وابستگی انرژی هسته ای به آب خنک کننده با افزایش دما و تشدید خشکسالی، گفت که طراحی نیروگاه می تواند دلیل تغییر شرایط باشد.

او همچنین استفاده از گرمای نیروگاه های هسته ای را برای گرمایش منطقه ای، تامین انرژی جوامع مجاور که در غیر این صورت در محیط زیست آزاد می شود، برجسته کرد.

با این حال، خنک کردن همچنان یک چالش سازگاری است. آژانس انرژی هسته‌ای OECD می‌گوید سیل، طوفان، امواج گرما و خشکسالی قبلا بر عملکرد نیروگاه هسته‌ای تأثیر گذاشته است، در حالی که آب سردتر گرم‌تر می‌تواند بازده و بازده تولید را کاهش دهد.

بیلبائو و لئون گفت تلاش برای استفاده از گرمای هسته‌ای و تطبیق طرح‌های نیروگاهی بخشی از پاسخ این صنعت بود.

او گفت: "این برخی از کارهایی است که ما انجام می دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که نیروگاه های هسته ای در برابر تغییرات آب و هوایی انعطاف پذیرتر هستند."