گناه یهودی که ما هرگز اعتراف نمی کنیم: انتخاب بی تفاوتی بر عشق - نظر

قانون به طرز عجیبی خاص است. شما به سراغ فردی که به او ظلم کرده اید می روید و از او می خواهید که شما را ببخشد. او امتناع می کند. پس شما برمیگردید - این بار با سه نفر از دوستانش که آنجا ایستاده اند و در حالی که شما دوباره سوال می کنید نگاه می کنند. اگر او دوباره امتناع کرد، شما برای بار سوم برمی گردید. سپس قانون کار عجیبی انجام می دهد: شما را آزاد می کند. شما ممکن است متوقف شوید، میمونید حکومت کرد، و گناه حرکت می کند: کسی که بخشش را رد می کند، اکنون گناهکار است (میشنه تورات، قوانین توبه 2: 9). این را به عنوان رویه بخوانید، نه تقوا.

شما سه ملاقات با شاهدان را برای احساس تشریع نمی کنید. وقتی کسی اجازه خروج ندارد - و در اینجا شامل شخصی که مورد ظلم قرار گرفته است، قانون را به این صورت می نویسید. فصلی که اکنون وارد شده ایم دقیقا درباره کارهایی است که نمی تواند انجام دهد. یوم کیپور آنچه را که بین یک شخص و خدا قرار دارد کفاره می دهد. برای چیزی که بین شما و شخص دیگری قرار می گیرد، هیچ کاری انجام نمی دهد - نه تا زمانی که شما نزد او رفته اید و او مماشات شده است. روزه آن را برطرف نمی کند. مقدس ترین روز سال دقیقا در جایی که عشق در آن زندگی می کند ناتوان است.

رابطه عمودی را می توان در یک روز حل کرد. افقی از شما می خواهد که دری را بکوبید یا در را باز کنید. و ضربه زدن یک مهلت دارد: تعهد به مماشات در آستانه یوم کیپور است. بقیه سال را می توانید به خودتان بگویید که زمان وجود دارد. در آن روز، هیچ: 10 روز عشق; یک روز کفاره. باید بگویم منظورم از عشق چیست، زیرا این کلمه صاف پوشیده شده است. نه خیرخواهی نسبت به انسانیت - عشق به همه عشق به هیچ کس خاص نیست و هیچ هزینه ای ندارد. نه گرما، نه شفقت.

نه هویت، نه غرور، نه میراث. آنچه سنت به معنای محدودتر و سخت‌تر است: ادعایی غیرقابل انتقال، غیرقابل انتقال و شکست ناپذیر که یک شخص خاص و غیرقابل جایگزین در مورد شما دارد. آزادی پس از سه بار امتناع برای همین است. پیوندی که در زیر آن وجود دارد نمی تواند باشد. این بر اصل بدیهی است که سنت به جای آن که از آن دفاع کند، متکی است: یک انسان به شکل خدا ساخته شده است، و بنابراین از ارزشی بی نهایت برخوردار است. نه انتزاع، بلکه مرد روبروی شما – این چیزی است که نوشتن او را گران می کند. فصل این را در دستور زبان خود قرار می دهد.

اقرار جمع است: اشمنو، بگادنو - تجاوز کردیم، خیانت کردیم. شما آن را به صورت جمع می گویید، حتی اگر تنها آمده باشید. شریعت، زمین و عقیده رگها بودند. این پیوند محتوا بود. گناه نوشتن از کسی که ما را به گناهی می رساند که هیچ کس اعتراف نمی کند. شما می دانید این گناه کیست. اتفاقی با او بیگانه نیستی. شما دلایلی داشتید و آنها دلایل خوبی بودند.

او چیزی گفت یا کاری کرد که به شما گفت او چیست. آنچه سنت نهی می کند خشم نیست. عصبانیت او را در اتاق نگه می دارد. نقطه مقابل خشم آرامش نیست. این بی تفاوتی است که او را از اتاق خارج می کند. آنچه حرام است ساکت تر است - لحظه ای که او نشانی هر تعهدی نیست و آسودگی ناشی از آن. هرگز اعتراف نمی شود، زیرا به نظر گناه نیست. این خود را به عنوان وضوح نشان می دهد. قانون آن را دید، به همین دلیل است که از بخشش گناه خود سرباز می زند.

در مورد مردی که به شما ظلم کرده است، کمتر نگران این است که در حالی که حق دارید، چه می شوید. این دعوت به اتحاد نیست. بحث هایی در زندگی یهودیان وجود دارد که نباید منحل شود و آسیب شناسی هایی که نباید برای یک عکس خانوادگی در نظر گرفته شود. این عشق دمای بحث را بالا می برد. فقط یک چیز را حذف می کند: خروج. و ما اغلب خروجی را انتخاب می کنیم.

امروز می توان یک زندگی کامل یهودی داشت - معنی، اخلاق، تعمیر جهان - بدون اینکه یک یهودی واقعی ادعایی بر شما داشته باشد. در خارج از کشور، در راحتی اتفاق می افتد و خود را انتخاب می نامد. هویت نازک یهودی یک تعهد ضعیف نیست. این یهودیتی است که چهره دیگری از آن پاک شده است. قانون یک استثنا قائل است: میمونیدس نوشت، اگر شخصی که به شما ظلم کردید معلم شما بود، هزار بار به عقب برگردید.

هیچ آزادی وجود ندارد، زیرا هیچ نسخه ای از شما بدون او وجود ندارد. بپرسید که آن استثنا از چه چیزی محافظت می کند، و شکل آن چیز را می گیرید: پیوندی که ادعای آن منقضی نمی شود، در جایی که یک شخص تشکیل شده است. یک قوم آن است که چند برابر می شود. در شبات این روزها هوشع را می خوانیم: "سرکشی آنها را شفا خواهم داد، آنها را به رایگان دوست خواهم داشت" (14: 5). آزادانه - نه حکمی بر اساس شایستگی آنها. این چیزی است که ما در یوم کیپور درخواست خواهیم کرد. این دقیقا همان عشقی است که ما سالی را سپری می‌کنیم و از تمدید آن خودداری می‌کنیم. لازم نیست اعتراف کنید که اشتباه کرده‌اید، یا موافق باشید، یا او را قابل تحمل بدانید. 10 روز دیگر وجود دارد.

خداوند شما را بدون کسب درآمد برمی گرداند. او کسی نیست که باید با آن روبرو شوید. نویسنده نویسنده کتاب تازه منتشر شده A Jewish Tale of Love: On Defiance, Meaning, and the Fate of a People (پسر شریر، با همکاری موسسه Z3 برای اولویت های یهودی) است که تاریخچه و بحران کنونی عشق یهودی را بررسی می کند.