گنج پنهان در فناوری پوشیدنی و سریع دور ریخته شده

از طرفداران کوچک و شارژرهای ارزان تا ساعت‌های هوشمندی که به عنوان بخشی از سال نو خریداری شده‌اند، حدود 44 درصد از اروپایی‌ها حداقل شش گجت با فناوری سریع دارند. و بیش از نیمی از آنها می گویند که زباله های الکترونیکی استفاده نشده و شکسته را در خانه نگه می دارند یا آنها را به جای بازیافت در سطل زباله معمولی می اندازند.

Magdalena Charytanowicz، مدیر ارتباطات انجمن WEEE به دویچه وله گفت: «بنابراین، این وسایل الکترونیکی کمی شبیه به مد سریع هستند.

تقریبا 40٪ از خریداران به یاد می آورند که یک کالای با فناوری سریع را بدون استفاده از آن یا یک ماه پس از خرید آن دور انداخته اند و تقریبا 60٪ گفتند که بیش از شش ماه از یک محصول استفاده نکرده اند. با این حال، اکثریت قریب به اتفاق پاسخ دهندگان به طور کلی با وجود عملکرد کوتاه مدت، از ابزارهای خود راضی بودند.

بر اساس این گزارش، این نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان «معامله فناوری سریع» با کیفیت پایین را بپذیرند که «کار را برای مدتی انجام می‌دهد» و به راحتی جایگزین می‌شود - شبیه به مد سریع - طبق این گزارش.

سالانه حدود 62 میلیون تن لوازم الکترونیکی در سراسر جهان دور ریخته می شود. چاریتانوویچ خاطرنشان کرد: «این دیوار بزرگ چین از زباله‌های الکترونیکی است که هر ساله تولید می‌شود.

در اروپا، تقریبا 40٪ زباله های الکترونیکی بازیافت می شوند، اما این میزان در سراسر جهان فقط 17٪ است. این بدان معنی است که مواد با ارزش از بین می روند، در حالی که زباله های الکترونیکی منجر به آلودگی محیط زیست می شوند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در سال 2022، یک میلیون تن مواد خام حیاتی در 10.7 میلیون تن زباله الکترونیکی تولید شده در سراسر اروپا از جمله منگنز، طلا، مس و آلومینیوم جاسازی شد.

چاریتانوویچ با اشاره به تشدید تنش‌های جهانی بر سر دسترسی به خاک‌های کمیاب و سایر مواد معدنی حیاتی، گفت: این مواد در مرکز تنش‌های ژئوپلیتیکی قرار دارند.

او به دویچه وله گفت: «حتی کوچک‌ترین دستگاه‌ها نیز ارزش بازیافت دارند، اگر دارای برد مدار یا باتری باشند.

گروه هایی مانند WEEE Forum می گویند که افزایش آگاهی بیشتر در مورد چگونگی دور انداختن وسایل الکترونیکی ارزان نیاز است و بازیافت باید تا حد امکان آسان شود.

اما بهترین راه برای کاهش اثرات زیست محیطی یک محصول، افزایش طول عمر آن از طریق طراحی و تعمیر بهتر است، زیرا بازیافت مواد خام انرژی بر است.

Charytonawicz گفت قوانین شفاف تر و هماهنگ اتحادیه اروپا که اکنون در دست بررسی است می تواند به بهبود جمع آوری زباله های الکترونیکی کمک کند. او گفت که دستورالعمل 20 ساله این اتحادیه "واقعا با واقعیت در حال تغییر سازگار نیست."

یکی دیگر از حوزه های رو به رشد زباله های الکترونیکی، مراقبت های بهداشتی دیجیتال است. در حالی که دستگاه هایی مانند سنسورهای دیابت و مانیتورهای فشار خون در حال «تغییر مراقبت های بهداشتی» هستند، بسیاری از آنها برای یکبار مصرف بودن طراحی شده اند.

مطالعه‌ای که در دسامبر 2025 در نیچر منتشر شد، نشان داد، برای مثال، فروش لوازم الکترونیکی بهداشتی پوشیدنی می‌تواند تا سال 2050 به 2 میلیارد دستگاه در سال برسد و یک میلیون تن زباله الکترونیکی تولید کند.

جرمی فالودی، دانشیار مهندسی طراحی پایدار در TU Delft در هلند، می‌گوید ساخت فناوری سلامت - به‌ویژه دستگاه‌های دیجیتالی که در بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند یا توسط بیمارستان‌ها تولید می‌شوند - قابل بازیافت یا استفاده مجدد با «چالش‌های بسیار بزرگ‌تری» نسبت به وسایل الکترونیکی معمولی همراه است.

این تا حدی به دلیل پتانسیل آلودگی بیمار است، به ویژه با دستگاه های جراحی دیجیتالی که با خون یا سایر مایعات بدن در تماس هستند.

فالودی می‌گوید: «به‌گونه‌ای که اکنون بسیاری از چیزها طراحی شده‌اند، شما نمی‌توانید آن‌ها را بازیابی کنید، زیرا بدون وسایل الکترونیکی نمی‌توان آن‌ها را به راحتی استریل کرد.

او روی پروژه سلامت دیجیتال در اقتصاد دایره ای (DiCE) کار کرد، یک ابتکار با بودجه اتحادیه اروپا، برای کمک به طراحی مجدد دستگاه های مراقبت بهداشتی دیجیتال برای "بازیابی مواد حیاتی و کاهش اثرات زیست محیطی بدون به خطر انداختن ایمنی بیمار".

به عنوان مثال، یک طراحی مدولار، به اجزای الکترونیکی اجازه می دهد تا از قطعاتی که باید بین بیماران تعویض شوند، جدا شوند و استفاده مجدد از دستگاه ها آسان تر شود.

پروژه چهار ساله DiCE که شامل شهروندان، بیمارستان‌ها و تولیدکنندگان در 9 کشور اتحادیه اروپا بود، دریافت که کابل‌های ECG قابل استفاده مجدد - که بیماران را به تجهیزات پایش قلب متصل می‌کند - اثرات زیست‌محیطی را تا 81 تا 94 درصد کاهش می‌دهد. مجموعه ها معمولا برای یک بار استفاده طراحی می شوند.

فالودی افزود، قوانین مربوط به زباله های پزشکی همچنین می تواند استفاده مجدد و بازیافت را دشوارتر کند، به ویژه زمانی که الزامات بین کشورها متفاوت است و اغلب به خطرات درک شده و نه واقعی منجر می شود. او می گوید حدود 85 درصد زباله های بیمارستانی عفونی نیستند اما همه چیز در همان سطل ها ختم می شود. دسته بندی بهتر و همچنین مقررات اتحادیه اروپا در مورد درمان زباله های بیمارستانی غیر عفونی در اینجا کمک خواهد کرد.

Charytanowicz از WEEE Forum که در DiCE نیز نقش دارد، گفت، مانند سایر فناوری‌ها، دستگاه‌های بهداشتی مصرف‌کننده مانند فشار خون و مانیتورهای گلوکز اغلب در معرض فراموشی در کشوها یا به زباله‌های اشتباه قرار می‌گیرند، زیرا مردم نمی‌دانند چگونه آنها را دفع کنند.

طرح‌های آزمایشی در بلژیک، اسپانیا و اسلوونی که بازگرداندن پستی و ماشین‌های جمع‌آوری رایگان را در مکان‌های عمومی ارائه می‌کردند، دریافتند که بیش از 60 درصد از مردم مایل به بازگرداندن دستگاه‌های ناخواسته هستند، اگر این یک فرآیند ساده باشد.

چاریتانوویچ گفت: «آنچه واقعا مهم است راحتی است تا بتوان آن را در برنامه‌های روزانه‌تان ادغام کرد.» و افزود که «تحرک‌هایی» مانند پیام‌هایی مبنی بر اینکه بازیافت یک دستگاه می‌تواند به سلامت فرد دیگری کمک کند، مردم را به انجام «کار درست» ترغیب می‌کند.