پرش به محتوای اصلی

گوردون دارسی: دلایلی برای شاد بودن در مورد اینکه راگبی ایرلندی کجا می رود

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۶, چهارشنبه، ساعت ۰۹:۳۰حدود 6 دقیقه مطالعه

بازیکنان متفکر توپ را زنده نگه می دارند، تخلیه ناراحت کننده را می پذیرند و زمین را تنها گزینه خود نمی دانند

لینستر در کشتی بازو پیروز شد. در نهایت. برای دوره‌های طولانی مسابقه قهرمانی راگبی متحد (URC) در استادیوم آویوا، مونستر تیم تهدیدکننده‌تر بود. یک ناامیدی برای تیم میهمان، کاهش قدرت در کوارتر پایانی برای سومین بازی متوالی پس از تساوی مقابل اولستر و حتی اجازه دادن به پیروزی مقابل Racing 92 خواهد بود.

با این حال، ساعت افتتاحیه کار آنها شایستگی دارد. تلاش شین دالی بویی از تخته سفید داشت. شان اوبراین سرعت خط لینستر را در دفاع در برابر آنها تغییر داد. حرکت با زمان بندی خوب در خطوط پاس و دویدن به پایان رسید.

شی مک کارتی، دالی و بن اوکانر در ضدحمله خطرناک به نظر می رسیدند. گاوین کومبز و الکس کندلن تغییرات بزرگی انجام دادند، جزئیات خود را دانستند و مشکلاتی را ایجاد کردند. بدون جرمی لافمن، جک آنژیر و تام آهرن، مانستر در پنج تیم جلویی سبک بود و آنها هزینه آن را در کوارتر پایانی پرداخت کردند.

اندرو پورتر در صدر اسکرام قرار گرفت، پنالتی‌ها دسته‌بندی شدند و الکس نانکیول به دلیل انباشته شدن تخلفات تیم به سطل زباله فرستاده شد. تصور کنید که ادوین ادوگبو در 20 دقیقه پایانی چه چیزی اضافه می کرد.

فشار به جای انضباط نادرست باعث شد که مونستر ضربات پنالتی را انجام دهد. آفریقای جنوبی در آن بهترین در جهان است. آنها تیم ها را از نظر فیزیکی فشرده می کنند. بوردو در فینال جام قهرمانان فصل گذشته این کار را با لینستر انجام داد.

روز شنبه، لینستر این کار را با مانستر انجام داد. در حالی که دو مسابقه قبلی در مورد توانایی به ثمر رساندن تلاش بود، این یک بازی بود که در آن لینستر باید آستین ها را بالا می زد و راه خود را برای بازگشت به میدان می برد. از همان اوایل مشخص بود که از سازمان تهاجمی برنده نمی شد.

ابتدا فیزیکی و مسیر اول بود. هنگامی که آنها مانستر را تحت فشار قرار دادند، لینستر به طرز بی رحمانه ای در اپوزیسیون 22 کارآمد بود. برخی از نظرات پس از آن نشان دادند که پورتر قبل از تلاش رایان بیرد به او ضربه زد. من آن را اینطور نمی بینم.

پورتر بالای خط بود، ایستاده بود و شاید فقط چکمه هایش در زمین بازی بود. توپ شل شد و به سمت عقب به سمت تیرک حرکت کرد. مشخص کردن چنین لحظه‌ای به‌عنوان دلیلی که مانستر از دست داد، ریشه‌کردن در ناحیه‌ای اشتباه است و عملکرد آن‌ها ضرری می‌کند. Leinster باید به دنبال ادغام یک حمله تیز و نرم با بازی کردن یک بازی قدرت مستقیم و پلتفرم ارائه شده توسط بسته باشد. عناصری از هر دو در سه مسابقه اخیر بدون رویکرد کاملا ترکیبی وجود داشته است.

در مقابل مانستر، آنها در حمله یک یا دو عدد پایین به نظر می‌رسیدند، عمدتا به دلیل کاری که مانستر در شکست انجام داد. بدن‌ها را متعهد به راک کنید و در نهایت کوتاه می‌شوید. نکته دلگرم کننده این است که هیچ کس وحشت زده نمی شود. آنها به فشردن ادامه دادند و در بالا به پایان رسیدند، این دقیقا همان چیزی است که یک مربی می خواهد ببیند. خوب بازی نکردن و همچنان برنده شدن جای خوبی است.

جیمیسون گیبسون پارک نقطه تفاوت بود و دو تلاش ایجاد کرد. یکی دیگر از هوا خارج شده بود و توپ را روی بشقاب گذاشته بود تا تامی اوبراین وارد آن شود و دیگری برای چارلی تکتور. اسکن و اجرا به طور یکپارچه با هم ترکیب شدند.

هر چند ممکن است برای تیمی که شکست خورد عجیب به نظر برسد، اما اگر مانستر بتواند اینجا و آنجا تغییراتی ایجاد کند و حواس‌پرتی‌های بیرونی را نادیده بگیرد، مسلما خوشحال‌تر خواهد بود.

این ثابت ترین چیزی است که آنها در این مدت به آن نگاه کرده اند. تنها تادگ بیرن و کریگ کیسی به تیم ایرلند دعوت شدند، احتمالا در آخر هفته ادامه خواهد داشت. آنها باید مشکلات سه ماهه پایانی را برطرف کنند. با گرفتن سه یا شش امتیاز زودتر جدول امتیازات را مدیریت کنید و در پایان بازی با فشار کمتری مواجه خواهند شد.

در خانه این آخر هفته با تیمی مستقر، آنها باید نشان دهند که شنبه صرفا به خاطر اخراج شدن برای لینستر نبود. پس از عقب نشینی از دربی، یک موضوع در هر چهار استان اجرا می شود و من را به طور منطقی در مورد راگبی ایرلند بدون اینکه تحت تأثیر قرار بگیرم، مثبت می گذارد.

کیفیت پاس، و به طور کلی مهارت ها، بسیار مشهود بوده است. عجیب است که Leinster در اینجا عقب مانده است. اولستر، تحت هدایت ریچی مورفی، و مارک سکستون در حال اجرا در حمله، برتری خود را نشان داد.

آنها هنوز منتظر اولین برد URC هستند، بنابراین نتایج هنوز دنبال نشده است. در نحوه بازی مجدد آنها، ماهرانه و جاه طلبانه، رشدی وجود دارد، اما آنها می خواهند نتایج زودتر به دست بیاید.

پیشرفت Connacht در فصل دوم استوارت لنکستر مشخص است. در مقابل Zebre در مورد اینکه چه کسی اولین دریافت کننده را بازی می کند، یک سیال وجود داشت: Ciarán Frawley، Sam Gilbert و Mack Hansen که بازی را با هم ترکیب می کردند. در یک لحظه گیلبرت و هانسن دو یا سه پاس را به عقب و جلو رد و بدل کردند و فقط توپ را زنده نگه داشتند در حالی که تمام مدت چندین یارد از قلمرو را می خورد. وقتی نگران این نیستید که چه کسی در اولین دریافت کننده می ایستد، می توانید توپ را به سرعت در دست بگیرید، آن را حرکت دهید و سعی کنید از فضا در جای دیگری استفاده کنید.

جاه طلبی های ایرلندی فراولی مستقیما با مدیریت بازی او مرتبط خواهد بود. گیبسون-پارک آنقدر ذاتی تیم ملی است که اکثر اوت هالوها به عنوان فویل او بازی می کنند، همان کاری که 10 های فرانسوی در کنار آنتوان دوپون انجام می دهند.

در Connacht اسکرام هاف دیکته نمی کند و با تعداد بازیکنان زیادی که در اولین دریافت کننده توپ را به دست می گیرند، فرولی باید همیشه به شکل مورد نیاز فکر کند، اینکه آیا او ابتدا توپ را در هر دنباله بازی لمس می کند یا نه. او مغزهاست

با تعداد زیادی بازیکن واکنش پذیر در اطراف او، یک نفر باید از انجام کار جدا بماند. این بدان معناست که لحظه ای را صرف اسکن کردن زمانی که دیگران در حال پر کردن شکاف گیرنده اول هستند، فکر کنید که کجا بوده اید و بازی به کجا می رود. بسیاری از آن احساس است. مایه شرمساری است که قبل از اردوی ایرلند دیگر شاهد آن نخواهیم بود.

لینستر تغییرات عمده‌ای برای گالوی ایجاد خواهد کرد و جوی کاربری یکی از معدود بازمانده‌هاست. Fintan Gunne باید در نه وارد شود. او مانند گیبسون-پارک است، اما در تک تیراندازی هایش در حواشی متفاوت است. کاربری بازی را مدیریت خواهد کرد. Gunne مرزها را آزمایش خواهد کرد.

اولستر در آفریقای جنوبی می ماند و از آن نمایش مقابل بولز نتیجه می گیرد. آنها ظرافت و کیفیت را نشان دادند و باید دوباره این کار را انجام دهند.

چیزی که همه اینها را به هم مرتبط می کند، فلسفه ای است که شروع به نفوذ در راگبی ایرلندی کرده است: زنده نگه داشتن توپ، پذیرش حمل ناخوشایند و عدم استفاده از زمین به عنوان تنها گزینه. بازیکنان را وادار می کند تا در مورد نحوه انجام بازی بیشتر فکر کنند. این فقط می تواند چیز خوبی باشد.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Gordon D’Arcy: Reasons to be cheerful about where Irish rugby is going

Thinking players keep ball alive, accept uncomfortable offload and do not take the ground as their only option

همه‌ی اخبار جهان