گوردون دارسی: چگونه تیم راگبی خود را مانند یک تیم قایقرانی که به خوبی روغن کاری شده است، اجرا کنید

انتخاب افراد مناسب به اندازه انتخاب با استعدادترین افراد اهمیت دارد. این همان رشته‌ای است که در فیلم «پسران در قایق» اثر دنیل جیمز براون، روایتی از خدمه واشنگتن که در المپیک 1936 برلین مدال طلا را کسب کردند، می‌گذرد.

قایقرانی به انعطاف‌پذیری جسمی و ذهنی بی‌امان می‌طلبد، اما زمانی که همه «تاب» خود را پیدا می‌کنند، یک لطف تقریبا شاعرانه می‌طلبد - آن لحظه که هشت پاروزن در چنان هماهنگی کامل حرکت می‌کنند که قایق احساس می‌کند که به تنهایی در حال پرواز است.

من در یک مسابقه قایقرانی تیمی طعم کمی از نیازهای فیزیکی را چشیدم، جایی که ما قصد داشتیم رکورد جهانی مختلط بالای 40 سال را در خشکی بشکنیم، نه آب. من نقش مکمل را بازی کردم، بیشتر به این دلیل که اشتیاق و سخاوت فقط شما را در ورزشی که پاهای کوتاه و کمری بلند شما را در دم صف قرار می دهد، به جلو می برد. شما نمی توانید از فیزیک پیشی بگیرید.

آل اولبریکسون نمی توانست با پارو به من دست بزند. مربی هشت تیم واشنگتن زمان زیادی را صرف یافتن ترکیب مناسب برای خدمه قایق کرد.

توصیف براون از آن تاثیر بسیار خوبی داشت. خدمه خوب ترکیب خوبی از شخصیت‌ها هستند، کسی که فرماندهی را رهبری می‌کند، کسی که چیزی را در رزرو نگه می‌دارد، کسی که دعوا را انتخاب می‌کند، کسی که صلح می‌کند، کسی که به همه چیز فکر می‌کند و کسی که بدون فکر کردن به پیشبرد می‌پردازد.

«به نحوی همه اینها باید در هم تنیده شوند. این سخت ترین چالش است حتی پس از یافتن ترکیب مناسب، هر مرد یا زن در قایق باید جایگاه خود را در تار و پود خدمه بشناسد، آن را بپذیرد و بقیه را همانطور که هستند بپذیرد.

این بینش قدرتمندی نسبت به پویایی تیم و جایی که مربیان و بازیکنان در آن قرار می گیرند، است. شما باید بتوانید نشانه ها را ثبت کنید و برای شنیدن آنها آماده باشید تا بفهمید که کجا مناسب هستید. دائما هم در حال تغییر است.

وقتی از مدرسه بیرون آمدم، می‌توانستم راه خود را برای خروج از موقعیت‌های دشوار در زمین پیدا کنم، اما زمان لازم بود تا احترام و اعتماد مردم را به دست بیاورم، قبل از اینکه نسبت به نقشم و نحوه تطبیق آن با تصویر بزرگ‌تر اطمینان پیدا کنم. صحبت کردن با مربیان، راحت بودن با همتایان با تجربه تر بود که به من می گفتند چگونه می توانم به بهترین نحو به تیم خدمت کنم. قبلا نوشته‌ام که همیشه احساس نمی‌کردم در خارج از راگبی مناسب هستم، اما درون خطوط سفید احساس ارزش و احترام می‌کردم. تیم های موفق این پویایی را تقویت می کنند.

لئو کالن در مدیریت یک تیم بزرگ لنستر کار بسیار خوبی انجام داده است، تعداد زیادی از بازیکنان را حفظ کرده و در عین حال تامین کننده عمده تیم ملی نیز بوده است. ریچی مورفی و استوارت لنکستر در حال ساختن چیزی مشابه در Ulster و Connacht هستند و کلایتون مک میلان صداهای مناسبی را در Munster ایجاد می کند.

اندی فارل نیز به دنبال جو اشمیت همین کار را کرده است. او بازیکنان را سرپا نگه می دارد، اما حمایت می کند و آنها می دانند که در کجا ایستاده اند. می توانم به زمان هایی در دوران حرفه ای ام فکر کنم که نمی دانستم در کنار یک مربی کجا ایستاده ام.

در کوتاه مدت، این عدم اطمینان ممکن است باعث ایجاد نوعی ناامیدی شود زیرا بازیکنان برای یک مکان می جنگند. در نهایت عصبی می شود. شما نمی دانید کدام سمت بالا است. می تواند بازیکنان را به دلایل اشتباه به سمت خودخواه بودن سوق دهد. قبلا در مورد خودخواه بودن و فداکاری در زمان های مناسب برای تیم اینجا نوشته ام. شاخص اعتماد است. مربیگری در مورد این است که فرد را به درستی برسانید تا بازیکن بتواند بازی کند.

به مونستر طی دو هفته گذشته نگاه کنید. عملکرد مقابل لینستر به شدت تحت تأثیر احساسات بود، میل به غلبه بر دشمن قدیمی. با تنها تادگ بیرن و کریگ کیسی دور از ایرلند، دوست داشتید که این اتفاق تا شنبه گذشته ادامه یابد. در عوض، یک صفحه نمایش پر از خطا باعث شد که آنها به کوسه ها در پارک توموند باختند.

این یک گام بزرگ به عقب نیست. نتیجه، اگرچه دردناک است، اما نیاز مبرم به ثبات را نشان می دهد. آسان نیست زیرا اگر اینطور بود، همه می توانستند آن را انجام دهند.

کوسه ها یک مطالعه موردی جالب هستند. جی پی پیترسن تصمیمات سختی می گیرد. بونگی امبونامبی، قهرمان دوگانه جام جهانی، پس از یک مشکل انضباطی بر سر قوانین تیم، راهی استورمرز شد. قیاس خود را انتخاب کنید: چرخاندن کشتی، توقف پوسیدگی.

در تور سه مسابقه ای آنها به اروپا رفتند و شنبه گذشته اولین برد آنها در پارک توموند بود. پیترسن شروع به تغییر فرهنگ کرده است. با مردی که در راس آن است و اینکه چه کسی را در قایق می‌گذارد شروع می‌شود. این به خوبی به ماه نوامبر مربوط می شود، زیرا قرار دادن مردان مناسب در قایق و کنار هم قرار دادن آنها، به معنای واقعی و مجازی، یکی از ویژگی های تعیین کننده فارل بوده است.

هسته آشنا است، اما قایق مستقر نیست. کیلان دوریس، جک کانن، جک کراولی و کالوین نش قبل از مشخص شدن نام تیم از ترکیب خارج شدند. گری رینگروز از آن زمان به بعد با مصدومیت همسترینگ مواجه شد. سم پرندرگاست در حال بازگشت از مشکل مچ دست است. جیمی بنسون و جیمز مک نبنی بدون بازی هستند. احتمالا از برخی بازیکنان خواسته می شود که صندلی های ناآشنا را پر کنند.

این هرگز واقعا در مورد تاکتیک یا یک بازی هوشمندانه برای ایرلند نبوده است. این در مورد عملکرد جمعی بوده است و از افراد شروع می شود. از فارل و پل اوکانل گرفته تا هر کسی که شماره 34، 35 یا 36 در تیم باشد. این بازیکنان ممکن است دقایق زیادی را در سریال نگذرانند، اما به اندازه بازیکنانی که در هر دقیقه از هر تست بازی می کنند، مسئولیت پذیر و درگیر هستند.

ناهماهنگی آرژانتین - که می تواند در عین حال درخشان و فقیر باشد - آنها را خطرناک و غیرقابل پیش بینی می کند. فیلیپه کونتپومی برنامه ای دارد. آیا بازیکنان او قادر به اجرای آن خواهند بود؟

برای من، مسابقات قهرمانی ملت‌ها در تابستان نسبت به آزمون‌های آگوست و سپتامبر مقابل استرالیا، نشان‌دهنده جایگاه آنها بهتر است. آنها یک بازی 12 تلاشی را به اسکاتلند باختند، به راحتی ولز را شکست دادند و انگلیس را در سانتیاگو دل استرو نزدیک کردند.

شباهت‌هایی با نحوه بازی ایرلند وجود دارد - کمی بیشتر از سرآستین، شاید بدون همان استعداد فردی در 23 بازی. این با یک پنج محکم بسیار قوی، منطقه‌ای که ایرلند ممکن است در عمق آن قدرت یکسانی نداشته باشد، بهبود می‌یابد. ما در این فصل و در سال گذشته شاهد بودیم که این پنج تا چه حد استاندارد را تعیین می کند. نظم و انضباط آنها بسیار زیاد خواهد بود.

آزمون در برابر آفریقای جنوبی در پس زمینه بزرگ به نظر می رسد. ادویه زیاد هست Ox Nché در آخر هفته گذشته یادآوری کرد که در زمان اسکرام چه چیزی در راه است. تصمیم برای پاکسازی تذگ فورلونگ پس از استناد وی باعث اختلاف نظر شده است. این ویژگی های یک مسابقه کینه توزی مناسب را دارد. این هیجان انگیز است.

قالب به این معنی است که در مورد پیروزی در اولین مسابقه و ایجاد حرکت است. تاکید بر آن پسران در قایق خواهد بود. اینجاست که فارل نقطه تفاوت خود را بیان می کند، افرادی که انتخاب می کند و اعتمادی که به آنها می کند. آنها ایمان او را با بیل جبران کرده اند.

ما می دانیم که چه کسی در قایق است. اکنون همه چیز در مورد همزمانی عملکرد است.