گورستان «گمشده» عصر آهن بیش از 70 سال پس از ناپدید شدن یافته‌هایش دوباره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در سال 1955، کارگران معدن گچ در Highsted، در نزدیکی Sittingbourne، مشغول کار بودند که یک جمجمه انسان در لبه یک گودال به پایین سقوط کرد. این اولین مورد از حدود 26 تدفین است که همگی متعلق به یک گورستان باستانی است.

حفاری های نجات برای نجات بقایای آن قبل از اینکه معدن آنها را نابود کند آغاز شد. حفاری ها عکس گرفتند و یادداشت برداری کردند و روزنامه محلی این یافته ها را به خوانندگان کنجکاو خود گزارش کرد. سپس، با پایان یافتن حفاری، یافته‌ها شروع به ناپدید شدن کردند: گلدان‌ها به مجموعه‌های خصوصی رفتند، یادداشت‌ها ناپدید شدند و استخوان‌ها در اطراف ریخته شدند و در نهایت فراموش شدند. گورستان مرتفع به عنوان «گمشده» نوشته شد.

زمانی که مایکل لگ که در آن زمان دانشجوی دکترا بود، تصمیم گرفت نگاهی دیگر به مجموعه قدیمی بیاندازد، تغییر کرد. او و همکارانش دریافتند که این گورستان از اواخر عصر آهن تا اوایل دوره روم استفاده می‌شده است و ممکن است سومین گورستان بزرگ شناخته شده با آیین دیال باشد. یافته های آنها در مجله باستان شناسی آکسفورد منتشر شده است.

به گفته لگ، "این روند واقعا شبیه یک داستان پلیسی بود - ردیابی آثار باستانی، صحبت با مردم محلی و متصدیان موزه، کار بر روی بریده‌های روزنامه و جمع‌آوری داستان حفاری."

این مطالعه گزارش می دهد که Highsted یک معدن گچ استفاده نشده در نزدیکی Rodmersham Green در جنوب انگلستان است. این منطقه دارای تاریخ باستان شناسی طولانی است، با یافته های مختلفی که قدمت آنها به دوره روم برمی گردد در دو قرن گذشته در آنجا کشف شده است.

در سال 1955، کارگران معدن شروع به کشف اسکلت‌ها کردند، که منجر به حفاری نجاتی شد که 20 اسکلت، گلدان، یک سنجاق سینه و شش سوزاندن انسان بالقوه را کشف کرد. بر اساس این مطالعه، بیشتر آنچه از این کاوش‌ها باقی مانده، شامل عکس‌های قدیمی، گزارش‌های روزنامه‌ها و مصاحبه‌هایی با حفاری‌کنندگان و متصدیان بقایای بقایا است.

اتفاقی که پس از حفاری برای یافته‌ها رخ داد، مورد بحث است. یکی از حفاری‌ها ادعا کرد که یافته‌ها با گزارش کاملی که توسط انجمن باستان‌شناسی کنت منتشر نشده بود، به موزه‌های میدستون و میلتون رجیس کورت هال فرستاده شد. برخی دیگر ادعا می کنند که همه چیز به سرقت رفته یا به صاحبان معدن بازگردانده شده است.

در طول سال ها، چهار دیگ باقی مانده و بقایای 16 نفر به حساب آمده است. استخوان‌ها پس از نگهداری در کیسه‌های کاغذی در زیرزمین مرطوب، به طرز ناامیدکننده‌ای به هم ریخته شدند. کیسه ها در نهایت خراب شدند و محتویات آنها ریخته شد.

در سال 2018، در طول تحصیل در مقطع دکترا، لگ شروع به شناسایی استخوان های باقی مانده در موزه Maidstone کرد. سپس او و همکارانش تحلیل خود را آغاز کردند و اولین تصویر واضح از افرادی که در Highsted دفن شده بودند را ارائه کردند.

از آنجایی که استخوان‌ها بسیار مخلوط شده بودند، تیم نتوانست اسکلت‌های فردی را بازسازی کند، اما آنها توانستند حداقل 17 نفر از جمله مردان، زنان و حداقل یک کودک را شناسایی کنند. بسیاری از دندان‌های آسیاب خود را مدت‌ها قبل از مرگ از دست داده بودند و یکی از جمجمه‌ها احتمالا بر اثر ضربه‌ای به سر دچار فرورفتگی شده است.

لگ اظهار تاسف کرد: "... احتمالا هرگز راهی برای اختصاص کامل هر استخوان به فرد صحیح وجود نخواهد داشت، که مایه شرمساری است."

تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان داد که این گورستان از اواخر عصر آهن تا پس از حمله رومی‌ها به بریتانیا همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. اما شواهد DNA شش نفر نشان داد که آنها شباهت های ژنتیکی مشترکی با بریتانیایی های جنوبی عصر آهن داشتند. حداقل یک فرد ممکن است اجداد فرانسوی/سوئیسی داشته باشد. ایزوتوپ‌های آن‌ها به آن‌ها پیشنهاد می‌کردند که رژیم غذایی مشابهی داشته باشند و احتمالا با وجود رشد محلی، سبک غذا خوردن رومی‌تری را اتخاذ کرده‌اند.

سوزاندن های فرضی جالب توجه بود که توسط برخی گزارش شده بود که اسکلت های سوخته شده بودند که یکی از آنها با چوب سوخته احاطه شده بود. سرنخ‌ها نشان می‌دهند که اینها ممکن است تدفین‌های «بستوم» بوده باشند، نوعی مراسم تدفین که در آن آتش‌سوزی در بالای یک قبر باز ساخته می‌شود و جسد در هنگام سوختن آتش به داخل می‌افتد.

بر اساس این مطالعه، این سنت احتمالا در نزدیکی رودهای راین و دانوب آغاز شده و در بریتانیا نادر بوده است.

لگ گفت: «اگر سوزاندن سوزانده‌های هایستد واقعا تدفین‌های «بستوم» بودند، بسیار مهم خواهند بود. طبق آنچه که می‌بینیم، جمعیت Highsted عمدتا محلی در این منطقه بودند، اما سنت‌های تدفین «بستوم» قطعا چنین نیستند.»

در حالی که عکس‌های قدیمی نشان می‌دهند که افراد به سبک سنتی Deal-Rate دفن شده‌اند، ۲۶ تدفین اصلی فرضی هاستد را به سومین گورستان بزرگ از این نوع تبدیل می‌کند.

لگ می‌گوید: «من می‌توانم استدلال کنم که اهمیت اولیه این تحقیق در نشان دادن آنچه می‌توان از یک مجموعه نادیده گرفته شده، حتی بیش از ۷۰ سال پس از کشف آن آموخت، نهفته است.

اما این مطالعه بیش از یک مجموعه فراموش شده را نشان می دهد.

لگ می‌گوید: «مشاهده بقایای انسان در مجموعه‌های موزه‌ها به‌عنوان یک منبع باستان‌شناختی بی‌اثر می‌تواند آسان باشد... اما یادآوری این نکته حیاتی است که این افراد انسان‌هایی زنده با زندگی‌ها و باورهای پیچیده بودند.» ما امیدواریم که از طریق این تحقیق بتوانیم چیزی از داستان های آنها و همچنین خود حفاری را بازسازی کنیم.

توسط نویسنده ما Sandee Oster، ویرایش شده توسط Sadie Harley برای شما نوشته شده و توسط رابرت ایگان بررسی و بررسی شده است - این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.

مایکل لگ و همکاران، کشف مجدد مردگان: تحلیل مجدد یک گورستان گمشده عصر آهن در هایستد، کنت، مجله باستان شناسی آکسفورد (2026). DOI: 10.1111/ojoa.70030

اطلاعات مجله: مجله باستان شناسی آکسفورد

کاندیدای دکترای باستان شناسی در ویت واترسرند. نویسنده علم برای Science X و وبلاگ نویس باستان شناسی. تحقیقات میدانی در آفریقای جنوبی نمایه کامل →

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →