گوش کنید: مانور نظامی اروپا در لهستان واقعا برای چیست؟

تولید: توسط Europod، در تولید مشترک با شبکه Sphera.

EUobserver مفتخر است که با Europod شراکت تحریریه دارد تا مجموعه پادکست "Briefed" به میزبانی Léa Marchal را منتشر کند. پادکست در تمام پلتفرم های اصلی در دسترس است.

متن کامل را در زیر بیابید:

مانور نظامی گسترده ای در لهستان آغاز می شود که از هفته آینده آغاز می شود. بیش از ده روز ادامه خواهد داشت و 11 کشور را گرد هم می آورد.

پس این تمرین واقعا برای چیست؟ این رزمایش ابتکار «ائتلاف مشتاقان»، گروهی متشکل از حدود سی کشور است. این ناتو نیست و این مهم است. این گروهی از کشورها هستند که داوطلبانه خارج از هر چارچوب الزام آور اقدام به عمل کرده اند.

تنها یازده نفر از آنها به دلیل محدودیت زمانی در تمرین شرکت می کنند. فرانسه، در کنار بریتانیا، بلژیک و لهستان و سایرین، بخش عمده ای از این گروه را تامین می کند.

ادامه مطلب

این هفته: گزارش گسترش اتحادیه اروپا در صدر دستور کار بروکسل قرار گرفت زیرا "ائتلاف مایل" با آزمون میان دوره ای ترامپ روبرو شد.

پس این 2800 سرباز واقعا برای بیش از ده روز چه خواهند کرد؟ هدف آن آزمایش و نشان دادن آنچه اروپایی‌ها واقعا می‌توانند به عنوان بخشی از تضمین‌های امنیتی اوکراین انجام دهند، است.

بیایید به یاد بیاوریم که منظور ما از "ضمانت های امنیتی" چیست. اینها تعهداتی است که برخی از کشورهای اروپایی پس از پایان جنگ، یا حداقل پس از آتش بس واقعی، آماده هستند تا مطمئن شوند که اوکراین دوباره مورد حمله قرار نمی گیرد.

اوکراین به یک دلیل ساده بر این امر پافشاری می کند: توافقات مینسک در سال 2015 که برای برقراری صلح در دونباس بود، هرگز توسط روسیه مورد احترام قرار نگرفت.

بازگشت به تمرین نیروها ساختارهای فرماندهی، لجستیک و مهمتر از همه هماهنگی بین نیروهای هوایی، دریایی و زمینی را آزمایش خواهند کرد. تمرین زمینی در لهستان انجام می شود، انتظار می رود هواپیما از رومانی به داخل پرواز کند و ترکیه باید یک تمرین دریایی شبیه سازی شده را رهبری کند.

به گفته تام بیتمن، فرمانده این رزمایش، هدف این است که نشان داده شود که این گروه می تواند به سرعت مستقر شود. و البته، این سیگنالی هم برای کیف است: کشورهای داوطلب وقتی قول تضمین های امنیتی می دهند جدی هستند.

ادامه مطلب

[مصاحبه] به گفته رابرت پشزل، کارشناس دفاعی، هنوز تعداد سربازان آمریکایی بیشتر از سربازان غربی در مرزهای شرقی ناتو هستند.

اما پیام دیگری وجود دارد که هدفش واشنگتن است. مشارکت آمریکا در این تضمین‌ها در حال حاضر کاملا نامشخص است، درست مانند حمایت ایالات متحده از تلاش‌های جنگی اوکراین به طور گسترده‌تر.

بنابراین اروپایی ها در دو جبهه بازی می کنند. اول، مثال زدن و شاید تشویق آمریکایی ها برای پیوستن به آن، یا حداقل ایجاد یک شبکه ایمنی. و دوم، به سادگی آماده شدن برای مدیریت بدون آنها. یک ورزش در مقیاس کامل به آن کمک می کند.

اکنون، آیا از قبل حل شده است که پس از پایان جنگ، اوکراین بتواند روی نیروهای اروپایی در خاک خود حساب کند؟ بله و خیر. در سطح اتحادیه اروپا، تعهداتی در این زمینه وجود دارد، اما اصطلاح «ضمانت‌های امنیتی» گسترده است و می‌تواند موارد مختلفی را پوشش دهد: این می‌تواند مردان باشند، اما همچنین می‌تواند فقط حمایت مادی باشد. همه اینها مشخص نیست.

اما فرانسه و بریتانیا پا را فراتر گذاشته اند. در بیانیه ای که در ژانویه امضا شد، آنها متعهد شدند در صورت دستیابی به توافق صلح، نیرو به اوکراین بفرستند. امانوئل مکرون حتی از «چند هزار سرباز» صحبت کرده است.

ادامه مطلب

روسیه با یک بحران استراتژیک و تلفات بی سابقه مواجه است، اما به لطف ترامپ همه چیز را مثبت می بیند (به روز رسانی میدان نبرد اوکراین، روز 1713)

اما فرانسه چه در اتحادیه اروپا و چه در ناتو از حمایت یکپارچه فاصله زیادی دارد. و دلیل خوبی دارد: نیروهای اروپایی که به طور بالقوه با سربازان روسی روبرو می شوند، خطر ایجاد یک درگیری جدید را دارند.

به همین دلیل است که ایده های روی میز همیشه به نیروهای پیشگیرانه اشاره دارد که دور از خط مقدم مستقر شده اند.

در نهایت، تا آنجا که به مذاکرات صلح مربوط می شود، یک نشست سه جانبه بین روسیه، اوکراین و ایالات متحده قرار است هفته آینده در ابوظبی برگزار شود.

پیش از آن، یک هیئت آمریکایی این هفته در بروکسل است تا زمینه را با اروپایی ها که بخشی از مذاکرات ابوظبی نیستند، آماده کند.

در همین حال، ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین روز گذشته در برلین بود. به قول خودش، این موضوع در مورد هماهنگی دیپلماتیک، تقویت دفاع هوایی اوکراین و حمایت از بخش انرژی آن بود.

بیایید ببینیم آیا این نمایش قدرت در لهستان برای معتبر ساختن ضمانت‌های اروپایی، در کیف، مسکو و واشنگتن کافی است یا خیر.