گوش کنید: COP17 در مورد تنوع زیستی چه به ارمغان آورد؟

تولید: توسط Europod، در تولید مشترک با شبکه Sphera.

EUobserver مفتخر است که با Europod شراکت تحریریه دارد تا مجموعه پادکست "Briefed" به میزبانی Léa Marchal را منتشر کند. پادکست در تمام پلتفرم های اصلی در دسترس است.

متن کامل را در زیر بیابید:

اجلاس تنوع زیستی COP17 صبح روز شنبه در ایروان به پایان رسید. نمایندگان تقریبا از هر کشوری در اتاق حضور داشتند، اما تعداد کمی از آن بیرون آمد.

پس چه چیزی را از آن برداریم؟ بیایید با مشکلی که تقریبا در هر COP پیش می آید شروع کنیم.

آنها تعداد زیادی از کشورها را گرد هم می آورند. و همه آنها باید در پایان از بیانیه حمایت کنند. بنابراین، توافق بر سر اقداماتی که واقعا تأثیر دارند، بسیار دشوار است.

با این حال، یک موفقیت در سال 2022 به دست آمد. شرکت کنندگان چارچوب کونمینگ-مونترال را با اهداف روشن اتخاذ کردند: احیای حداقل 30 درصد اکوسیستم های تخریب شده تا سال 2030، و ارائه 20 میلیارد دلار کمک مالی در سال به کشورهای در حال توسعه.

این چهار سال پیش بود. پس آیا این اهداف در مسیر درست هستند؟ نه. چندین گزارش منتشر شده قبل از COP زنگ خطر را به صدا درآورد.

ادامه مطلب

هیچ بودجه اضافی برای تنوع زیستی در نشست سازمان ملل وجود ندارد، زیرا اکثریت قریب به اتفاق گنجینه های طبیعی اتحادیه اروپا بدون محافظت باقی مانده است.

به گفته یکی از آنها، و این حیرت آور است، حتی یک هدف نیز در مسیر قرار ندارد. برای رسیدن به اهداف جهانی، سرمایه گذاری در بازسازی اکوسیستم باید در چهار ضرب شود.

این کمی شبیه COPهای اقلیمی است، با نتایج محدود آنها از زمان توافق معروف پاریس در سال 2015. با این تفاوت که تنوع زیستی حتی کمتر مورد توجه رسانه‌ها قرار می‌گیرد و بنابراین فشار کمتری برای ارائه آن‌ها جلب می‌شود.

گفته شد، بیایید کودک را با آب حمام بیرون نیندازیم. تعهدات اغلب در مقایسه با آنچه مورد نیاز است ناامید کننده هستند. اما هنوز از هیچی بهتر هستند.

پس واقعا کشورها بر سر چه چیزی توافق کردند؟ اول، آنها بر روی تشخیصی که من به آن اشاره کردم به توافق رسیدند: اینکه کشورها از اهداف 2030 عقب هستند. این به تنهایی یک دعوا بود.

سپس فراخوانی برای سرعت بخشیدن به کار وجود دارد، اما در شرایط بسیار گسترده. زبان هرگز دور نمی‌رود، زیرا هر کشوری باید امضا کند. و این، البته، قلب مشکل است.

در مورد دو موضوع مورد انتظار، هیچ پیشرفت واقعی وجود نداشت. اولی یارانه هایی است که به تخریب طبیعت کمک می کند. به عنوان مثال، ما در مورد یارانه برای سوخت های فسیلی یا تولید آفت کش ها صحبت می کنیم.

بر اساس گزارش موسسه بین المللی توسعه پایدار، دولت ها سالانه کمتر از 2 تریلیون دلار برای آنها هزینه می کنند.

ادامه مطلب

اروپا نمی تواند در COP17 در طبیعت پیشرو باشد در حالی که پول نقد تنوع زیستی را در خانه کاهش می دهد

اما گفتگوها به خیلی کم منجر شد. به این دلیل که چندین کشور از جمله عربستان سعودی، روسیه، هند و حتی برزیل از جاه طلبی خودداری کردند.

تا جایی که در متون تصویب شده حتی نامی از این یارانه های زیان آور نیست. تنها چیزی که آنها می گویند این است که احزاب تشویق می شوند تا در راستای هدف 18 چارچوب کونمینگ-مونترال کار کنند. که در نهایت فقط برای کسانی که چارچوب را از درون می دانند معنی خواهد داشت.

موضوع دوم نیز کم و بیش به همین سرنوشت دچار شد: این موضوع مربوط به تامین مالی کشورهای در حال توسعه بود. اساسا همه موافق هستند که کمک های مالی بیشتری مورد نیاز است، اما هیچ کس نمی خواهد متعهد به دادن بیشتر باشد. تنها تعهد ملموس این است که تا سال آینده میزان مشارکت واقعی هر کشور را بررسی کنیم.

اکنون، با وجود آن نتایج ضعیف، اکثر سازمان های غیردولتی حاضر در ایروان همچنان از روند COP دفاع می کنند. همانطور که گفتم از هیچی بهتر است.

به عنوان مثال، یک نتیجه تصمیمی بود که کار IPBES، معادل تنوع زیستی IPCC را به رسمیت شناخت.

حتی این نبردی برای مدافعان طبیعت بود. اما شناخت حقایق و علم نقطه شروع هر چیز دیگری است. پس نباید آن را دور بریزیم.