گوگل یک مرکز داده بسیار کوچک هوش مصنوعی را به فضا می فرستد

این آزمایشی است برای اینکه ببینیم چگونه تراشه ها در خلاء سخت کیهان مقاومت می کنند.

پروژه Suncatcher گوگل، که در نهایت قصد دارد تاسیسات بزرگ هوش مصنوعی را در مدار پایین زمین قرار دهد، برای یک رویداد مهم آماده می شود. طبق گزارش نیویورک تایمز، این شرکت یک مرکز داده هوش مصنوعی بسیار کوچک را به فضا می فرستد تا ببیند چگونه به شرایط سخت واکنش نشان می دهد.

ماهواره ای به نام MVP روی موشک فالکون 9 اسپیس ایکس قرار خواهد گرفت که قرار است در اول اکتبر پرتاب شود و در مدار قرار گیرد. این یک مرکز داده کامل به معنای متعارف نیست. این چهار تراشه کامپیوتری تخصصی به نام "واحد پردازش تانسور" است که در ترکیب، قدرت یک سرور واحد را در یک مرکز داده ارائه می دهد.

پروژه Suncatcher قرار دادن محاسبات هوش مصنوعی در مدار، با انرژی خورشید را بررسی می کند. به زودی، ما اولین ماهواره خود را برای شروع آزمایش این ایده به فضا خواهیم فرستاد. این یک رویکرد جدید برای زیرساخت های هوش مصنوعی است.

نگاهی به پشت صحنه... pic.twitter.com/cup8uXuyrC

پنل های خورشیدی تنها یک کیلووات برق برای آب تراشه ها تامین می کنند که معادل انرژی مورد نیاز برای راه اندازی یک سشوار است. گوگل می گوید این برای تست سخت افزار در برابر شرایط سخت فضا کافی است. این شرکت قصد دارد به این ماهواره اجازه دهد تا به مدت یک سال به سؤالات ساده هوش مصنوعی پاسخ دهد، اگرچه قبل از اینکه در هنگام فرود به جو بسوزد، شش سال به دور زمین می چرخد.

این تراشه‌ها آزمایش‌هایی را برای شبیه‌سازی فضای خالی انجام داده‌اند، از جمله انفجار با مقادیر زیادی تشعشع در آزمایشگاه هسته‌ای کراکر. تشعشعات می تواند به طور جدی با تراشه های کامپیوتری مشکل ایجاد کند و باعث چیزی به نام "بیت برگردانی" شود. این اساسا کد باینری را از یک به صفر و یا برعکس تغییر می دهد.

راه حل بیت تلنگر چیست؟ گوگل از روش آزمایش شده و واقعی رایانه شخصی استفاده می کند. این برنامه قصد دارد تراشه‌ها را هنگامی که شروع به کار کردند، دوباره راه‌اندازی کند. همچنین یک سیستم خنک‌کننده اختصاصی وجود دارد که از لایه‌هایی از مواد رسانا برای بیرون راندن گرما به فضا استفاده می‌کند، هرچند که فقط حدود 15 دقیقه کار می‌کند تا تراشه‌ها برای خنک شدن خاموش شوند.

طبق گزارش‌ها، آزمایش‌های اولیه در Crocker به اندازه کافی خوب پیش رفتند تا گام بعدی برداشته شود، یعنی پرتاب تراشه‌ها به فراتر از آن. با این حال، این بدان معنا نیست که ما به خصوص به داشتن مراکز داده واقعی هوش مصنوعی در فضا نزدیک هستیم. جیمز مانیکا، معاون ارشد تحقیقات، فناوری و جامعه در گوگل، از مردم می‌خواهد که انتظارات خود را تعدیل کنند. او گفت: «ما انتظار نداریم، کاملا رک بگوییم، که در چند سال آینده چیزی عملیاتی مفید داشته باشیم.

براندون لوسیا، استاد مهندسی برق و کامپیوتر در دانشگاه کارنگی ملون، به نیویورک تایمز گفت: «گسترش از یک ماهواره به شبکه گسترده‌ای از آنها که مانند یک مرکز داده غول‌پیکر عمل می‌کنند، سال‌ها و سرمایه‌های هنگفتی نیاز دارد. "اگر این کار را در مقیاس بزرگ انجام دهید، مشکلات مهندسی دیگری نیز وجود دارد."

با وجود افرادی مانند ایلان ماسک که می گویند قرار دادن مراکز داده هوش مصنوعی در فضا آسان خواهد بود، این مشکلات مهندسی اضافی شوخی نیستند. تشعشع و کل این تلنگر وجود دارد که با چهار تراشه بسیار دشوار به نظر می رسد چه برسد به هزاران تراشه.

به نظر می رسد افزایش مقیاس سیستم خنک کننده فوق العاده دشوار است. به یاد داشته باشید، سیستم فعلی گوگل تنها می تواند 15 دقیقه کار کند، و آن هم با مقدار کمی گرمای تولید شده توسط تنها چهار تراشه. اتلاف گرمای استاندارد در فضا کار نمی کند. قدرت را نیز باید در نظر گرفت. استفاده از یک آرایه خورشیدی برای چهار تراشه کاملا متفاوت از راه اندازی یک آرایه عظیم برای تامین انرژی یک مرکز داده قانونی است.

با وجود این چالش ها، گوگل قصد دارد این پروژه را افزایش دهد. این شرکت می‌خواهد سال آینده دو ماهواره مشابه را با هدف نهایی پرتاب 80 ماهواره که به صورت نزدیک پرواز می‌کنند تا پرس و جوهای هوش مصنوعی را پردازش کنند، پرتاب کند. همچنین به دنبال ساخت یک ماهواره بسیار بزرگتر، به اندازه یک زمین فوتبال است. این شرکت نشان نداده است که چقدر پول برای این تلاش می ریزد.