گیاهان، مردم و پیشرفت برای بذر دشت های بومی

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در بسیاری از مناطق مرکزی ایالات متحده، تلاش‌های مداومی برای احیای دشت‌های بومی وجود دارد. بازگرداندن گیاهان بومی به چشم انداز می تواند سلامت خاک و کیفیت آب را بهبود بخشد و زیستگاهی برای حیات وحش مهم و گرده افشان ها فراهم کند.

بذرهای بومی بخش اساسی این کار بازسازی هستند، اما داشتن بذر مناسب به اندازه کافی نیاز به شبکه ای از مردم دارد که آنها را جمع آوری، رشد و بفروشند.

برای حمایت از تلاش‌های بازسازی در منطقه دشت‌های بزرگ شمالی، گروهی از محققان از ابتکار گیاه بومی در دانشگاه ایالتی داکوتای جنوبی به دنبال درک نحوه عملکرد سیستم بذر بومی آنها و شناسایی راه‌هایی بودند که می‌توانند از شبکه‌های موجود پشتیبانی کنند.

جنیفر زاوالتا چیک، استادیار دپارتمان مدیریت منابع طبیعی SDSU می گوید: سیستم های بذر بومی اغلب دارای چالش های زیست محیطی، تولیدی یا فناوری هستند. ما از علوم اجتماعی و انعطاف‌پذیری و تفکر سیستمی برای درک افراد و روابطی استفاده کردیم که بازسازی را ممکن می‌سازد. این به ما اجازه داد که نه تنها به سؤالاتی مانند زیرساخت‌های بذر و تولید نگاه کنیم، بلکه به چگونگی شکل‌گیری فرهنگ، ارزش‌ها، دانش، روابط، نهادها و اقتصاد به انعطاف‌پذیری سیستم نیز توجه کنیم.»

مقاله ای در مورد این فرو رفتن عمیق در جنبه های اجتماعی سیستم های بذر بومی اخیرا در People and Nature منتشر شده است.

راهنمای کار از ابتدا، استراتژی بذر بومی بود که توسط مشارکت بذر بومی دشت های شمالی شمالی توسعه یافت. این طرح نیاز به درک بهتر مردم و ابعاد اجتماعی سیستم بذر بومی را برای تقویت همکاری، تلاش‌های بازسازی و تاب‌آوری طولانی‌مدت شناسایی کرد.

افراد زیادی از جمله النا فریدمن، اولین نویسنده و فارغ التحصیل برنامه کارشناسی ارشد در اوت 2026، و لورا پرکینز، مدیر ابتکار گیاه بومی در SDSU، در جمع آوری اطلاعات برای این تحقیق شرکت داشتند. برای درک بهتر این سیستم، تیم 60 مصاحبه مفصل با افراد درگیر در جنبه های مختلف شبکه انجام داد. این مصاحبه ها نشان داد که خود سیستم بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که در ابتدا تصور می شد.

Zavaleta Cheek گفت: «یکی از مهمترین و شگفت‌انگیزترین یافته‌ها این بود که فقط یک سیستم بذر بومی در هر منطقه وجود ندارد. ما به این فکر افتادیم که یک سیستم منفرد وجود دارد، اما در عوض سیستم‌های بذری متمایز را یافتیم که در یک منطقه با افراد، روابط و اهداف متفاوت عمل می‌کنند.

دو تا از شبکه‌های بذر مشخصی که پیدا کردند، تجاری و قبیله‌ای بودند. شرکت کنندگان در شبکه تجاری بر جمع آوری، تولید، فروش و استفاده از بذرها برای بازسازی متمرکز شدند. در حالی که احیای محیط زیست یکی از اهداف سیستم قبیله ای بود، شرکت کنندگان اغلب رویکردی مبتنی بر جامعه را در پیش گرفتند. آنها همچنین از دانه ها برای غذا و دارو استفاده می کنند و یکی از عوامل مهم برای آنها توجه به اهمیت دانه های بومی در ترویج روابط متقابل و حاکمیت بود.

تحقیقات قبلی که شامل درک عمیق از اهداف، شیوه‌ها و ارتباط هر گروه با بذرهای بومی نبود، ممکن است مشخص کرده باشد که ادغام این دو سیستم با افزایش تولید به نفع هر دو خواهد بود. این سوء تفاهم بالقوه بر اهمیت کار فعلی تأکید می کند.

Zavaleta Cheek گفت: «به همین دلیل است که ما به سیستم بذر بومی به عنوان یک سیستم اجتماعی-اکولوژیکی نزدیک شدیم. ایجاد تاب‌آوری تنها به داشتن بذر کافی یا زیرساخت مناسب نیست، بلکه در مورد تقویت روابط، دانش، ارزش‌ها و نهادهایی است که به مردم و مناظر بومی اجازه می‌دهد در طول زمان با هم رشد کنند.»

مانند شبکه بذر بومی که تحقیق بر آن استوار است، فاز بعدی کار نیز دو مسیر متفاوت دارد. محققان به کار در جهت درک بهتر رابطه بین مردم، گیاهان بومی و مناظر انعطاف پذیر، با تمرکز بیشتر بر غذاهای وحشی و نقشی که آنها در شکل دادن به سیستم های غذایی انعطاف پذیر ایفا می کنند، ادامه خواهند داد. با حمایت ابتکار گیاه بومی، آنها همچنین امیدوارند که با کشاورزان محصولات زراعی ویژه برای تولید بذر بومی همکاری کنند تا ظرفیت تولید و عرضه برای پروژه های احیا افزایش یابد.

تیم تحقیقاتی امیدوار است که یافته‌های خود را با همه به اشتراک بگذارد، صرف نظر از اینکه فردی در کجای سیستم بذر بومی قرار دارد - حتی افرادی که کاملا خارج از شبکه هستند.

زاوالتا چیک گفت: "یک نکته مهم که امیدوارم مردم از کار ما داشته باشند این است که گیاهان و مناظر فرهنگی هستند." "اینکه ما انتظار داریم یک منظره به نظر برسد، چه گیاهانی برایمان ارزش قائل هستیم و چه چیزهایی را مولد یا ارزش بازیابی می‌دانیم، بر اساس فرهنگ و روابط ما با آن مناظر شکل می‌گیرد. این ارزش‌ها در نهایت می‌توانند بر آنچه که ما برای حفظ و بازسازی انتخاب می‌کنیم، تاثیر بگذارند. من می‌خواهم بهتر بفهمم که چگونه می‌توانیم این مناظر و گیاهان بومی را که آنها را به آنچه هستند، برای نسل‌های آینده حفظ و احیا کنیم."

النا فریدمن و همکاران، انعطاف‌پذیری برای بازسازی: بینش‌هایی از سیستم بذر بومی دشت‌های بزرگ شمالی، مردم و طبیعت (2026). DOI: 10.1002/pan3.70434

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →